Akt,  Scena

  1 Wstep    |            żabie mówiących domniemywa się obywateli miasteczka, i
  2 Wstep    |          Jakkolwiek przeto wydawałoby się niewczesnym objaśniać typy,
  3 Wstep    |         Utwory, które są lub stawiają się na ostatecznych wyżynach
  4 Wstep    |               krainy przysłów i stają się formami mówienia.~Przymiotnikiem
  5 Wstep    |              w mówieniu bez narażenia się na ostraszenie tych ciosów,
  6 Wstep    |          Wypowiadam przeto, iż zda mi się, ~że idzie dziś o dzieła
  7 Wstep    |               krzesłach teatru skupia się.~Co do moralnego zadania,
  8 Wstep    |                Tak przynajmniej zdaje się, że być winno, skoro ma
  9 Wstep    |               społeczna, przyglądając się drugiej, postrzega ona w
 10 Wstep    |          sumienia zwrotem, pogląda na się.~Arcytrudna to jest robota
 11 Wstep    |           obrobionym nie jest, jak to się w codziennym obcowaniu wydawać
 12 Wstep    |               u pracy takiej natrafia się na niewystarczalność interpunkcji,
 13 Wstep    |              szczególnie zalecających się artyście dramatycznemu wyrazów
 14 Wstep    |             bez-rymowy wiersz rytmuje się na całą swą długość, nie
 15 Wstep    |           technicznych policzyć godzi się, że jakoby zupełnie o tym
 16 Wstep    |     przytomnymi bywając onemu, że tak się wyrażę, przymierzeniu nowo
 17 Wstep    |            gdzie, że tak znowu wyrażę się, ~nie chodziło się arcydługo
 18 Wstep    |             wyrażę się, ~nie chodziło się arcydługo w szatach pierwej
 19 Wstep    |           Aliści i to jeszcze łatwiej się sprawuje we społecznościach,
 20 Wstep    |            obłęd. Zaś dostrzegać daje się, że ~im mniej jakie społeczeństwo
 21 Wstep    |          różnicy pomiędzy zbudowaniem się i naśladowaniem!~A uszczerbek
 22 Wstep    |              Bowiem, skoro nie umieją się budować, tedy muszą co niejaki
 23 Wstep    |               co zarazem przedstawuje się jako głębokie dla psychologii
 24 Wstep    |          Maria Malczewskiego rozwinąć się w zupełną postać nie miała
 25 Wstep    |            poszczególe uwagami, które się spotyka, gdy się robi.~Sługa
 26 Wstep    |                które się spotyka, gdy się robi.~Sługa rzetelny~C.
 27 Osoby    |                 GOŚCIE~ ~Rzecz dzieje się w dziewiętnastym wieku~w
 28     1,  1|            zwiastujący...~Zatrzymując się u okna, porzuca nieco chleba.~
 29     1,  2|         jesteśmy już na nogach,~Nieco się lękając o nas samych,~W
 30     1,  2|            ministrów...~Spostrzegając się~- lecz ja to~Mówię panu
 31     1,  2|            tak wiele i tak szybko,~Że się jej wydarza zapominać...~
 32     1,  2|            Nie! bynajmniej... lecz że się to zdarza~Osobom pełniącym
 33     1,  2|              z którym chodzi...~Mając się ku oknu~Oto - właśnie oni - -
 34     1,  2|            niech pan wyjrzy:~Obrócili się ku schodom - idą...~Wyminąć
 35     1,  3|     ostatniego... istnieje coś,~Jakby się jakiegoś tam: OGÓŁU~Dotykało
 36     1,  3|              i prostota~Mniej wstydzi się opowiadać boleść,~Niźli
 37     1,  4|          lokator -~Dwu-stronnie~(Mówi się tu: lokator godziwy,~Przyzwoity
 38     1,  4|         prostej prawa wiedzy,~Którego się pierwej sędzia uczy,~Niż
 39     1,  4|   zatrudnieniem,~Szło mnie tylko, bym się wytłumaczył,~Dlaczego okna
 40     1,  4|             Mak-Yksem, stanowczo daje się niekiedy słyszeć~Nie słów
 41     1,  4|                 W całym domu odmienia się wszystko!~MAK-YKS~Umowy
 42     1,  4|        wszystko poodmienia!~Obracając się do Szeligi-patetycznie~Wenus
 43     1,  4|           gwałtownie do Mak-Yksa~Acan się wyniesie pod strych - i
 44     1,  4|      przyjściem moim,~Ani że te stało się istotną~Dla kogokolwiek
 45     1,  4|            paragrafu -~SZELIGA~Usuwam się przeto od dyskusji - -~SĘDZIA~
 46     1,  4|          Wstać rano - zimną wodą umyć się,~Rachunki swe akuratnie
 47     1,  4|              ta znowu~Na odwrót stawa się "Jaźnio-wiedzą",~Jak to
 48     1,  4|           Salome wchodzi i zatrzymuje się u drzwi.~- te rzeczy~Najmniejszej
 49     1,  4|            SZELIGA~Na dół teraz cofam się i żegnam.~Skoro Graf wychodzi.
 50     1,  4|           zacierając ręce, przechadza się i odzywa~ ~
 51     1,  5|           rygor -~Do Salome~Dodzwonić się nie mogłem - gdzież uszy?~
 52     1,  5|          wszystkich,~O pana troszcząc się - i tu idzie...~SĘDZIA~Egzekucji
 53     1,  5|          strych schronić.~Zatrzymując się i podsłuchując~Durejkowej
 54     1,  5|             Durejko,~Ty, któremu dziś się zwierzyć życzę~(Nie żebym
 55     1,  5|             zwierzyć życzę~(Nie żebym się nie zwierzała zawsze,~Ale
 56     1,  5|          ciekawa przyczyny,~Wypytałam się posłańca - słuchaj -~O!
 57     1,  5|             inny --~SĘDZIA~odwracając się tyłem~W Dorpacie czytają...~
 58     1,  5|     Ojczyźniaka"! panienko!~Obracając się~Akt do faktu jest "jak pięść
 59     1,  5|               odejście udając, chroni się za drzwi~"Les gouts sont
 60     1,  5|             gniewnie~Durejkowa nie da się zagłuszyć~Frazesom bez gruntu
 61     1,  5|        Durejko?!...~SĘDZINA~pokazując się jeszcze we drzwiach~Monologów
 62     1,  5|              drzwiach~Monologów wcale się nie wzbrania -~SĘDZIA~za
 63     1,  5|             za żoną.~SALOME~opierając się na szczotce~Tak to co dnia!
 64     1,  5|             dnia! gdziekolwiek zdybią się,~Zaraz pokazują sobie język -~
 65     1,  5|           pana i za panią biegać -~By się jeszcze hałaśniej gdzie
 66     1,  5|              tym sposobem żony,~Ukoją się, choć na chwilę, spory -~
 67     1,  5|              resztę książek i obziera się.~Otóż-prawie że wszystko
 68     1,  5|          kilku godzin~Ani warto - ani się i godzi -~Niepokoić wszystko!~
 69     1,  5|              rzeczy najmniejszej robi się tak -~SZELIGA~do Salome~
 70     1,  5|          jakkolwiek cierpi obłęd,~Zda się jednakowoż być spokojnym -~
 71     1,  5|           Orsi (co była aktorką),~Tam się napatrzyłam świata-dziwów!...~
 72     1,  5|               blachy złota, tak łamią się,~Gdzieżby było tyle, w Boże-Ciało,~
 73     1,  5|              Strusich piór kłoniących się jak dusze~Przed Utajonego-sakramentem...~-
 74     1,  5|        pożyczone mając!~Spostrzegając się~Ja to wszakże mówię może
 75     1,  6|         doprawdy!... Człowiek,~Nieraz się ubrawszy od stóp do głów,~
 76     1,  6|             samego Durejki!... kończą się...~Z krzywym uśmiechem~Wielkie
 77     1,  6|              okno - -~Tak że odwracam się odeń -- nie chcąc~Ani dnia
 78     1,  6|            Ściera osobistość - chcieć się nie chce!~Przysiada u stosu
 79     1,  6|              dlań względności!)~Dając się słyszeć przybyłemu - do
 80     1,  6|               przygotowanym,~Iż zrobi się tu próżnia... lada dzień...~
 81     1,  6|          społeczności!~MAK-YKS~EUROPA się wystrzega próżni,~Jak chemiczny-proces...~
 82     1,  6|           Stąd też wiele~Istot, które się nie-rozłożyły,~Lub nie odebrały
 83     1,  6|          cywilną,~Czyli: wy-ojczyźnia się na stałe...~- A z takowych
 84     1,  6|            Ocean rozesłali,~Utworzyła się nowa-społeczność.~*~Irlandczyków!
 85     1,  6|               kraju!...~Spostrzegając się~Lecz pana przepraszam -
 86     1,  6|     Przywykłem w podróżach przerzucać się~Z miejsca w miejsce i z
 87     1,  6|               powiem,~Dalej posuwając się:~Wyciągając rękę~Służby
 88     1,  6|                  Ale jest źle podawać się chwili -~Iż są... w których
 89     1,  6|          zarazem zarabiać i kształcić się~Do niedalekiego można stopnia!~
 90     1,  6|     różno-znacznie~Dotąd!... dziwiłem się, że pan za dnia~Spostrzeżenia
 91     1,  6|          proszę - -~MAK-YKS~wpatrując się w Szeligę~Niechże więc pan - - -~-
 92     1,  6|               Skromnie~Niewiele rzuca się im, tam i owdzie.~SZELIGA~
 93     1,  6|          zastąpić pana,~Lecz - zbliża się godzina...~MAK-YKS~Godzina~
 94     1,  6|             ów rozstęp widać,~Zdałoby się, że właśnie zbudzone!~Albo
 95     1,  6|         Astronom...~Obłędnie~Pokazuje się wciąż, iż odkrycia~Nie są
 96     1,  6|       obserwacje czynię...~Przechadza się i zatrzymuje.~Tak!...~-
 97     1,  6|             na ziemi jest!~Przechadza się i nagle~Nareszcie, ten młodzieniec...~-
 98     1,  6|            miałżeby on znać ją?~Zdaje się to być niepodobieństwem!~
 99     1,  6|           swój z-dłużyć poza oko,~Gdy się tegoż na wewnątrz nie umie -~
100     2,  1|             czynił,~Ze zapomnień mych się uśmiechając -~Gdy porządku
101     2,  1|        nadmienię,~Że - sprawdzającemu się przeczuciu~Nie dać wiary -
102     2,  1|                 zapewne~Przemieniłaby się w coś innego -~Bo muszą
103     2,  1|           mnie co bądź wiązało,~Odkąd się oddałam obowiązkom~I znalazłam
104     2,  1|            tych, co z kart dla dzieci się robi:~Tamte kaptur zdejmują
105     2,  1|               zdejmują w pogodę,~Lubo się nią wcale nie obchodzą;~
106     2,  1|            nią wcale nie obchodzą;~Te się wszystkie społem wywracają,~
107     2,  1|              Skoro jeden z nich i jak się potknie!...~HRABINA~Mogłabym
108     2,  1|          jabłoni jednej -~Spytać chce się...~- czemu ? jeszcze w górze~
109     2,  1|              patrzaj: kapucyna!~Który się wywraca za powiewem...~Czyta
110     2,  1|             Zbór-Miłosierny...~Porywa się - zawadza, i rozdziera suknię.~
111     2,  1|            Sługą wchodzi sam.~Mak-Yks się powtórnie anonsuje -~SŁUŻĄCA~
112     2,  1|            dopełniasz ubrania, cofnął się.~HRABINA~Wina jego - a może
113     2,  1|           MAGDALENA~Mogłażbyś ubierać się przy ludziach?...~HRABINA~
114     2,  1|              który niezupełnie cofnął się był~"To nie są ludzie"!-
115     2,  1|              i kuzynko!~Słowom, które się z ust wydzierają,~Będąc
116     2,  1|          zależąc, nie przedmiotu.~Gdy się tło odmienia, wraz i rzecz
117     2,  1|           chcą nakłonić~Do zamknięcia się w ich korporacji!~-Utyskują!...
118     2,  1|              zostawiłam całą -~Porywa się - wychodzi - zatrzymuje
119     2,  3|        zabobon:~To na nowo winien bym się jeszcze~Nie uważać jak przybyły
120     2,  3|               Lub na nowo~Prezentować się mnie, jak nieznanej -~Silniej~
121     2,  3|          nieznanej -~Silniej~Lecz nic się tak ściśle nie powtarza.~
122     2,  3|            żywo~A - podobno - - jeśli się nie mylę,~Była bliską...
123     2,  3|              komet,~Których odmieniły się obroty? - -~SZELIGA~z dziwnym
124     2,  3|           drżeniem~I w girlandy wiążą się prześliczne.~- A znam je
125     2,  3|             między którymi czas~Zdaje się być naprzód ukróconym...~
126     2,  3|            MAGDALENA~I - od razu jest się z nimi blisko...~(Jeżeli
127     2,  3|       MAGDALENA~I od razu blisko jest się z nimi.~SZELIGA~W Europie
128     2,  3|           INNYCH~ZŁE...~...i to zowie się wychowaniem!~*~Ręki podać
129     2,  3|                  Nie można uśmiechnąć się, bo źli są,~Którzy uśmiech
130     2,  3|           celu ulepszenie,~Podobno że się już nie inaczej~Tworzą,
131     2,  3|             do chwili,~W której nagle się można samemu~Włożyć w smoka
132     2,  3|         zgadywać nieustannie~I cudzym się uniewolnić fałszem,~Nie
133     2,  3|           uniewolnić fałszem,~Nie móc się poruszyć, bo są błędni,~
134     2,  3|            nagle Hrabina i zatrzymuje się u progu.~ ~
135     2,  4|              wchodzę...~Spostrzegając się i rumieniąc~Ja to powiedziałam
136     2,  4|         zastępuje;~Więc powinna byłam się anonsować,~Nie będąc na
137     2,  4|               i rękawiczki.~Spóźniłam się na Zbór-Miłosierny!~Podając
138     2,  4|       MAGDALENA~przerywając ciszę~Czy się państwo dawno nie widzieli?~
139     2,  4|            jeziorze,~W którym odbijał się ten obłok,~Na jakim spoczęło
140     2,  4|             wraca,~A którym przerażać się nie masz co!...~- Od-pomni
141     2,  4|               odległych) - przemienił się cały~W opałowe ziarna...
142     2,  4|           podejmując treść~Zniechęcić się można do wszystkiego...~
143     2,  4|              wszystkiego...~Gdy usuwa się nam z rąk fatalnie,~I to
144     2,  4|             ziemskich cokolwiek traci się,~Daje w zamian więcej rezygnacji...~
145     2,  4|           rzeczą?~Lub nie?... popytać się o to muszę...~Notuje w książeczce
146     2,  4|     Mieszczanie,~Którzy, nie zajmując się rolnictwem,~Cenią nawałnice
147     2,  4|               oni nigdy~Nie spóźniają się dla miłosierdzia - -~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
148     2,  4|              różne niewinne~Gry bawić się - to postanowione - -~Surowo
149     2,  4|               z kapeluszem zatrzymuje się~Czy koniecznie zaraz chce
150     2,  4|             upragnieniem!~SZELIGA~Gdy się rozlegały wszędzie śpiewy,~
151     2,  4|           spsował?~MAGDALENA~zanosząc się od śmiechu~Ha - ha - ha...
152     2,  4|        myśliłeś, że to Marii,~I zaraz się coś panu zdawało...~SZELIGA~
153     2,  4|            zdawało...~SZELIGA~podnosi się i, całując rękę ubraną w
154     2,  4|            głęboką.~Są, z którymi gdy się znajdujemy,~Jesteśmy subtelni
155     2,  4|        których nawet Rafael~Musi stać się malarzem-szyldów -~Rysując
156     2,  4|            dla których przeto~Stajemy się sobie przeciwnymi~I wyższym
157     2,  4|                      SZELIGA~Ponieważ się podobało pani~Być lekarzem
158     2,  4|              MAGDALENA~solennie~Skoro się zna, że słabość?...~SZELIGA~
159     2,  4|              i pełniąc pożegnanie~Zna się ból!~Wychodzi.~ ~
160     2,  5|               SZÓSTA~MAGDALENA~zbliża się do stołu i, podnosząc swą
161     2,  5|             wówczas dodałem (przyznam się)~Dwie fontanny-serc, a każde
162     2,  5|               cały to machina,~Której się nie stawi w parę godzin!).~-
163     2,  5|           Bardzo można... owszem - to się rabią:~Dodając po bokach
164     2,  5|      sztukmistrz~Na tę śliczną patrzy się postać...~Skoro Hrabina
165     2,  5|               ręce połączone,~Usuwasz się...~- jakże? można było~Dać
166     2,  5|     płótna-Penelopy!~Silniej~Musiałam się potem upracować,~Tokiem
167     2,  5|            Tak niezręcznie zdradziłaś się, pani!~HRABINA~surowo~Zdradzić
168     2,  5|               HRABINA~surowo~Zdradzić się nie mogłam.~Magdaleno!~-
169     2,  5|             dzieciństwo,~Lecz umiałam się cofnąć natychmiast.~MAGDALENA~
170     2,  5|            Gdzież ja zdołam tylko tym się zająć!~*~Lecz ty jesteś
171     2,  5|            HRABINA~Nieprawdaż ?~Zdało się mnie, iż odszedł, jak przyszedł.~
172     2,  5|              pomysł dobry jest,~Gdyby się go potrafiło użyć -~I że
173     3,  1|            PIERWSZA~HRABINA~krzątając się~Dzięki, że przyszedłeś -~
174     3,  1|               to arcyłatwym,~Bo czuję się cierpiącym cały dzień -~
175     3,  1|               GOŚCI~Werandy odpatrzeć się nie można -~MAGDALENA~do
176     3,  1|            prawie dziewice,~Napatrzeć się dość nie było można.~SZELIGA~
177     3,  1|           jednakże tak wysoko,~Ażebym się przytomnym tam znalazł,~
178     3,  1|           ogólnej~DZIECI tylu... może się tak zdawać...~MAGDALENA~
179     3,  1|           przyjmie.~SZELIGA~zbliżając się do stołu~Powiadają, że smutni
180     3,  1|               MAK-YKS~jedząc~Na morzu się także często jada? -~Odpływając
181     3,  1| spół-wieczerzania - -~SĘDZIA~Przyznam się, że i ja w Durej-Woli~Położyłem
182     3,  1|          Szeligi~Jak ten pomysł grobu się podoba?~SZELIGA~To nie swój
183     3,  1|              kto...~HRABINA~zbliżając się do mówiących~Co tu państwo
184     3,  1|    grobie-ogrodowym -~HRABINA~Niemało się sama namyśliłam~O tej rzeczy -
185     3,  1|               altanka -~Spostrzegając się obok krewnego swego~Mak-Yks! -
186     3,  1|              tak, na werandzie!~Bawić się życzemy wszystkie razem.~
187     3,  1|             tak! na werandzie~Życzemy się bawić wszystkie razem -~
188     3,  1|             są uwieńczone,~Mogą bawić się i na werandzie.~HRABINA~
189     3,  1|          drzwi werandy~Essencja zowie się "wszech-wyskokiem"!~Według
190     3,  1|     terminologii!~MAGDALENA~opiekując się jedną z panienek~Każdej
191     3,  1|             słuszną.~Same musiem znać się na ubraniu~Według pory i
192     3,  1|       społecznych -~HRABINA~obchodząc się inną panienką~Jak jej pięknie
193     3,  1|         wartość...~HRABINA~Zdaje mnie się, że dziś najwłaściwiej~Błyskotka
194     3,  1|            sobie~I nie tylko dzieciom się podoba -~DRUGI I INNI~chórem~
195     3,  1|          chórem~Pierścień pani podoba się wszystkim.~- Wszystkim się
196     3,  1|            się wszystkim.~- Wszystkim się podoba pierścień pani.~SZELIGA~
197     3,  1|         Magdaleną siedział, porywając się~Pani swój daje pierścień? -
198     3,  1|            SZELIGA~ns.~(Aż mnie zimno się zrobiło!)~HRABINA~do Magdaleny
199     3,  1|                 SZELIGA~Aklimatyzować się nawykłem,~Jednakże poczuwam
200     3,  1|        okrągłą,~Niesłychanie płaszczy się a płaszczy...~Słońce ma
201     3,  1| uskrzydlającego czując.~Wstają i mają się ku drzwiom bocznego salonu.~
202     3,  2|           MAK-YKS~w monologu~Pokazuje się, że jedna chwila~Zwątpienia - -
203     3,  2|              sobie~Pistolet ten trąca się o meble,~Jak zbyteczny!~
204     3,  2|         patrząc z dala,~Nie zbliżając się do Fatum nigdy~I nie dotykając
205     3,  2|           tyle materialnym?~Tam bawią się; a pan je i pije,~Najszczęśliwszą
206     3,  2|            stu-gębna-sława~(Że wyrażę się attykiem znanym),~Będą mówić: "
207     3,  2|            rzeczy,~Przyzwoicie mógłby się ożenić..."~Weź pan koszyk
208     3,  3|            Mak-Yks, pośpiesz rozerwać się z dziećmi!...~Kiedy Mak-Yks
209     3,  3|         wychodzi, od werandy zbliżają się goście.~Otóż główna rzecz
210     3,  3|              twarzach!~Państwu przeto się nie uniewinniam,~Że tamci
211     3,  3|     dwuznacznie~Coraz mniej już~Czuję się do tego uzdolnionym,~Bym
212     3,  3|           rzeczy wzięte razem~Mogłyby się śród cyprysów zmieścić;~
213     3,  3|             zadziwieniem~Coś... stało się w salonie!...~MAGDALENA~
214     3,  3|              jest? -~SZELIGA~Wywrócił się któryś cherubinek!~SĘDZINA~
215     3,  3|                   i pierścień stoczył się...~Wcale już nie grają...~
216     3,  3|      poszukamy zaraz...~MAGDALENA~Nim się znajdzie, proszę mój założyć...~
217     3,  3|                nie chcę, lepiej niech się znajdzie.~Raz... ginął już...~
218     3,  3|           doskonałość -~I zapewne, że się mało myli...~SZELIGA~zimno~
219     3,  3|               lodów Grenlandii~Chować się nie mogą ananasy~Dla zbyt
220     3,  3|      wszystkie inne,~Niż dopuścić, że się ów zatracił!~SĘDZIA~szukając
221     3,  3|           szukając kapelusza~Znajdzie się on, skoro energiczne~Temu
222     3,  3|         energiczne~Temu gwoli uczynią się kroki!...~Wkładając rękawiczki~
223     3,  3|               Wkładając rękawiczki~On się znajdzie! zaraz państwu
224     3,  4|            próśb... niech pani wstawi się...~O wydeklamowanie nagrobka~
225     3,  4|              u niektórych osób~Nazywa się energią... rygorem...~SĘDZINA~
226     3,  4|           nieźle!~MAGDALENA~Niepokoję się o nerwy Marii...~SZELIGA~
227     3,  4|                i kwita!~SĘDZINA~mając się ku werandzie~Panienki mam
228     3,  4|             słudzy,~Ci, co znajdowali się podówczas,~Obszukani byli
229     3,  4|        Hrabina zechce chwilkę~Wydalić się na ustęp...~Do żony przez
230     3,  4|         prawami?...~SZELIGA~podnosząc się~Bynajmniej - i owszem -
231     3,  4|          doznawać afrontu.~Tak bardzo się czuję poniżoną - -~- Ani
232     3,  4|             grze fanty.~SĘDZINA~Bawić się nie trzeba tym widokiem,~
233     3,  5|        Mak-Yks i koniec...~MAK-YKS~Ja się rewidować nie pozwalam!~
234     3,  5|            ręką ubiór Mak-Yksa~(Zdaje się, że pistolet - - ostrożnie!)~
235     3,  5|           rewizji -~Oto, czego dotyka się urząd.~W Imię Prawa, pojmany
236     3,  5|              jam nie pozwoliła -~Mnie się podobało zgubić pierścień...~
237     3,  5|       URZĘDNIK~obojętnie i zabierając się do pisania~Powieść jest
238     3,  5|      zwiększone~O niejasnym zdarzeniu się szerzą.~- Niewstrzymalne
239     3,  5|         powstają realne...~Pochylając się do Hrabiny~Szczerym sercem
240     3,  5|         konieczna jest.~Do ogółu~(Kto się zgubić chce, ma zawsze drogę!~
241     3,  5|              według mnie obłędem zwie się...)~MAK-YKS~do Durejki~Zaś
242     3,  5|              według mnie~Dobitniejszą się mianuje nazwą!~*~Zapomniało
243     3,  5|           mianuje nazwą!~*~Zapomniało się już bowiem - widzę:~Że są
244     3,  5|           mające.~Te zaś pełniąc jest się przyzwoitym!~Do wszystkich~
245     3,  5|        przyjaznych.~HRABINA~porywając się coś mówić~Mak-Yks...~MAK-YKS~-
246     3,  5|              tego to powodu~Rewidować się nie pozwoliłem - -~Obszukiwany
247     3,  5|                cóż? do tego prawu,~Że się słaby człowiek gdzieś zastrzelą!~* * * * * * * * *~
248     3,  6|              Pozwól, abym Człowiekiem się zajął:~Czy nie chcesz doktora?...~
249     3,  6|                 HRABINA~nie podnosząc się z siedzenia~Zaraz - obok -~
250     3,  6|          czułem zbyt... lecz... stało się wszystko.~Do Szeligi~Tylko
251     3,  6|         osławią...~HRABINA~poruszając się z siedzenia~Mak-Yks! ze
252     3,  6|               HRABINA~milcząc podnosi się - bierze pierścień i idzie
253     3,  6|                 jakie milczenie stało się -~MAGDALENA~prawie klękając~
254     3,  6|         darowałaś",~(DOPUSZCZAJĄC, ŻE SIĘ PRZY MNIE ZNAJDZIE...)~* * * * * * * * * *~
255     3,  6|           ręka~Gdziebykolwiek skłonić się raczyła,~O! pani - - czyliżby
256     3,  6|                 jak ów, który~Podałby się za strzelców-książęcia~Dlatego
257     3,  6|            szlachetna kuzynko,~Wysoko się mylisz, lecz mylisz się:~
258     3,  6|               się mylisz, lecz mylisz się:~Szczytność dlatego właśnie
259     3,  6|              szczytna,~Iż przypadkiem się nie otrzymuje,~Z niebieskiego
260     3,  6|               nadmiar serca,~Okazałby się tylko zręcznym... Ja,~W
261     3,  6|    dziewiętnastym-wieku,~Nie raczyłem się w zręcznościach ćwiczyć.~
262     3,  6|               nigdy ?~MAK-YKS~kłoniąc się do jej stóp~Na tak wielką
263     3,  6|            nie mój...~MAGDALENA~A mój się mnie znowu~Gdzieś zapodział,
264     3,  6|            która~Moralny ma sens, gdy się ją zbada:~Któż albowiem
265     3,  6|               proszę -~Pierwszym stał się powodem... kto tu jest~Sprężyną? -
266     3,  6|               Durejko sam sobie stara się ukłon oddać.~Koniec aktu