Akt,  Scena

 1     1,  6|    za mnie podoła,~Czyli nie moja to podejrzliwość~Gra tu
 2     1,  6|      to podejrzliwość~Gra tu moją myślą?... i samym mną?~Po
 3     2,  1| szczególniej bawiły:~To jest moja pozorna niepamięć~I moja
 4     2,  1|     moja pozorna niepamięć~I moja pozorna zabobonność.~- Tamtą
 5     2,  1|   uronisz słóweczka nadziei.~Moja luba! to jest arcyważne -~
 6     2,  1|      Przynajmniej tak sądzę, moja luba!~Że to nie musi być
 7     2,  1| ceremonialnie~Pani - kuzynko moja - - zapewne.~[Wychodzi.]~
 8     2,  3| wschodniego - doprawdy~Matka moja jest z tej szlachty polskiej,~
 9     2,  4|        to jest... rękawiczka moja!~Ha - ha - ha...~Wkładając
10     2,  5|      ta jest mnie rzucona...~Moja własna!...~- tumiej szczególniejszy!~
11     3,  6|      tak jak jest~Włożony na moją rękę prawą...~Ja - ci -