Akt,  Scena

 1     1,  5|        Boże mój!~Cichym ludziom świat miejsca żałuje:~Jak powodzią,
 2     1,  6|     było~W za-oceanowy odpłynąć świat.~Smętnie~Nie ku temu, zaiste,
 3     1,  6|    SZELIGA~bystro~Pojmuję żart:~Świat należy i o dniowym świetle~
 4     1,  6| pamiętni!...)~SZELIGA~Społeczny świat także ma swe obroty:~Przesilenia
 5     2,  1|      zanotowanym w książeczce -~Świat albowiem nasz jest coś podobnym~
 6     2,  4|    wszystkim lepiej jest ominąć świat...~Daje końce palców Szelidze
 7     2,  4|     pełniąc ukłon~Tak! pani!...~Świat - jest zaprawdę trucizną
 8     2,  4|    naród doń biegł na święta,~A świąt tych tak czekał z upragnieniem!~
 9     3,  3|         o ich radość,~I czy ten świat potrafię ugościć?~Świat-uśmiechów
10     3,  3|         Chciałam, aby ten młody świat wrócił~Ze spomnieniem uroczego