Akt,  Scena

1     1,  3| Ezechiela dni,~Najmniej czynnym, zaiste, ten bywał,~Kto z załamanymi
2     1,  6|        światłem darzy! -~Głęboko~Zaiste! tylko podróżnik umie~Podróżować
3     1,  6|      MAK-YKS~W głębokim monologu~Zaiste że - ja wracam DO SIEBIE. -~
4     1,  6|      świat.~Smętnie~Nie ku temu, zaiste, zbiegłem glob,~By sobie
5     1,  6|        nie z tej sfery~Gości, co zaiste że są mili,~Nie wymagający!...
6     1,  6|           Ze zwątpieniem~Otóż są zaiste że zaćmienia~Świata moralnego...~
7     2,  3|         mego rozumienia,~Cennym, zaiste, jest klejnotem:~Lecz i
8     3,  5|       MAK-YKS~- Wstyd mnie jest, zaiste, wyznać...~HRABINA~podnosząc
9     3,  5|        ciągnąc opowiadanie~Wstyd zaiste... wyznać...~- iż miałem