Akt,  Scena

  1 Wstep    |         wywieszając ryciny Grandville'a do bajek Lafontaine'a, uwyraźnił
  2 Wstep    |              tragiczność, nie dochodząc do zgonów i do wylania krwie,
  3 Wstep    |               nie dochodząc do zgonów i do wylania krwie, dawała, że
  4 Wstep    |              Mniemam, iż podobnież i co do wzmianek Chowanny albo Ojczyźniaka
  5 Wstep    |            Trentowskiego, i niemniej co do poezji Mickiewicza, należy
  6 Wstep    |      popularności, należą przez to samo do krainy przysłów i stają
  7 Wstep    |         krzesłach teatru skupia się.~Co do moralnego zadania, mniemam,
  8 Wstep    |    haute-comédie", głównie otwiera pole do budującego działania wobec
  9 Wstep    |            jednym zebrzmieniu wyrazów! ~Do szeregu tych to trudności
 10 Wstep    |             społecznościach, w których, do ważenia i używania prawdy
 11 Wstep    |              trudności nieco we wstępie do mojej Białej-Tragedii skreślić
 12     1,  1|                 niż ile dałem!~Wracając do czytania~Ptaszek taki odlata
 13     1,  2|                 i ja prosić~O protekcję do hrabiny Harrys~Dla onego
 14     1,  2|                szybko~Lecący z pociechą do cierpliwych,~Traci nieraz
 15     1,  3|         powietrze,~Które całe należy tu do mnie! -~Z politowaniem~Mało-czynnym!
 16     1,  4|             dyskrecja...~Głośno~Co komu do tego, czy lokator -~Dwu-stronnie~(
 17     1,  4|               zaś sensu z literą~Należy do prostej prawa wiedzy,~Którego
 18     1,  4|              choć na teraz polubownym).~Do Szeligi~Astronomię pan zna -
 19     1,  4|            ulica to, lecz zajazd owdzie~Do pałacu, na lewo, w tym parku.~
 20     1,  4|               gałęzie klonów i akacyj -~Do hrabiny Harrys on należy,~
 21     1,  4| Durejkowej-pensja pełna panien!~SZELIGA~do siebie, w oknie~Któryż kiedy
 22     1,  4|            wszelako pozostają -~SZELIGA~do siebie~(Powóz Jej... i nawet
 23     1,  4|               kraniec szaty!...)~SĘDZIA~do Mak-Yksa, głośniej~Co do
 24     1,  4|                do Mak-Yksa, głośniej~Co do umów, są ważne i żadne...~
 25     1,  4|              musi jaśnieć Wenus!~SĘDZIA~do Mak-Yksa~Właśnie że decyzja
 26     1,  4|               poodmienia!~Obracając się do Szeligi-patetycznie~Wenus
 27     1,  4|           obserwacje.~SĘDZIA~gwałtownie do Mak-Yksa~Acan się wyniesie
 28     1,  4|                Mak-Yks wychodzi:~SĘDZIA~do Szeligi~Lokator ten musiałby
 29     1,  4|            powodów, których wyjaśnienie~Do osobnego należy paragrafu -~
 30     1,  4|                  Te są (za pozwoleniem) do czegóż?...~Na cóż, rad bym
 31     1,  4|                Litwina jest jak nic!...~Do Szeligi~Wszakże zna pan
 32     1,  4|             Obojej płci wiedzę stosując~Do tego, co panna znać powinna -~(
 33     1,  4|         akademii~Podjąć - lecz powróćmy do układów...~*~Dolny i ten
 34     1,  4|              chwilę~Samotności, od doby do doby -~Oto wszystko czego
 35     1,  4|             czego potrzebuję - -~SĘDZIA~do Salome~Czy słyszałaś dobrze,
 36     1,  5|                przyszedł czas i rygor -~Do Salome~Dodzwonić się nie
 37     1,  5|        niepodobna.~Więc złożyć tak, jak do przeniesienia,~Lub ażeby
 38     1,  5|            Astronomie~I o apartamentach do wzięcia - -~- Ciekawa, jak
 39     1,  5|             panienko!~Obracając się~Akt do faktu jest "jak pięść do
 40     1,  5|                do faktu jest "jak pięść do nosa".~Nieakademickie wyrażenie,~
 41     1,  5|     najmniejszej robi się tak -~SZELIGA~do Salome~Lokator, jakkolwiek
 42     1,  6|             Nieraz się ubrawszy od stóp do głów,~Odprawia pielgrzymki
 43     1,  6|                nadchodzi ktoś, szemrząc do siebie,~Jakby sprawę toczył
 44     1,  6|          monologu~Zaiste że - ja wracam DO SIEBIE. -~Z dwuznacznością~
 45     1,  6|               światłości, ani księżyca.~Do siebie~Po-tylekroć TAM byłem...
 46     1,  6|                się słyszeć przybyłemu - do Mak-Yksa~Po sąsiedzku, witam!~
 47     1,  6|            Europy...~- Zeznania posuwam do szczegółów~Z powodu, iż
 48     1,  6|                zarabiać i kształcić się~Do niedalekiego można stopnia!~
 49     1,  6|          Takimże samym być astronomem!)~Do Mak-Yksa stanowczo~Proszę
 50     1,  6|         odbiegając od okna i wychodząc, do Szeligi~Żegnam.~SZELIGA~
 51     2,  1|            nazywać je sobie życzę) -~Co do drugiej jednakże nadmienię,~
 52     2,  1|                rzecz zaprawdę zmysłowa~(Do której nie przywiązuję ceny),~
 53     2,  1|                 telegram... lecz wróćmy~Do uporządkowania zatrudnień,~
 54     2,  1|           surowo~Mieć sobie będę zawsze do wyrzucenia,~Że popełniłam
 55     2,  1|                popełniłam coś podobnego do kłamstwa,~Ale ta Szeligi
 56     2,  1|        ziemska-miłość,~Niekiedy podobna do uporu,~Dała mnie myśl nasunąć
 57     2,  1|               napis telegramu~"Wracając do Ziemi, nawiedzę ją..."~MAGDALENA~
 58     2,  1|             konieczne są w telegramie,~"Do Ziemi" - znaczyć ma: do
 59     2,  1|                 Do Ziemi" - znaczyć ma: do dóbr swoich,~"Ją" - znaczy
 60     2,  1|                 zostawmy to... i wróćmy~Do dziennego prac naszych porządku.~
 61     2,  1|              słówka~Zbliżonego najmniej do nadziei -~Całej to zręczności
 62     2,  1|                przyjmę przed wyjazdem -~Do Magdaleny~Mak-Yks! - jakbym
 63     2,  1|              wieku, wzrostu, i tak samo~Do cichego ułożonej życia...~
 64     2,  1|                 mnie czasu już zostawa!~Do Magdaleny~O czymże mówiliśmy
 65     2,  1|              nieco powolniej...~HRABINA~do Sługi~Niechże wnijdzie,
 66     2,  1|             Osobista - - i nie należąca~Do "ogólnej atmosfery świata,~
 67     2,  1|         albowiem nasz jest coś podobnym~Do tych miernych artystów...
 68     2,  1|         przyszłość sztuki chcą nakłonić~Do zamknięcia się w ich korporacji!~-
 69     2,  1|                 Zapomniałam mej książki~Do nabożeństwa - biorąc w zamian~
 70     2,  1|         MAGDALENA~Oto książka twoja - - do widzenia.~Hrabina wychodzi.~
 71     2,  2|                 zarządziła stosownie...~Do Starego-Slugi~Cofnąć trzeba
 72     2,  2|             ubiór - zajmuje miejsce - i do Sługi~- teraz, proszę.~ ~
 73     2,  3|         odszedłszy,~Nie wracam aż teraz do Europy -~Którą opuszczając,
 74     2,  3|           Europy -~Którą opuszczając, i do której~Gdy powracam, znów
 75     2,  3|              przyjmuje listy na pocztę. Do Szeligi~Instrukcje jej są
 76     2,  3|                  Droga arcypraktyczna - do chwili,~W której nagle się
 77     2,  4|                drugi telegramu wykład -~Do Szeligi, pokazując na Magdalenę~
 78     2,  4|              treść~Zniechęcić się można do wszystkiego...~Gdy usuwa
 79     2,  4|                       Przybywają w czas do komitetów~I, cokolwiek pełnią,
 80     2,  4|        cokolwiek pełnią, pełnią lepiej!~Do Szeligi pojedyńczo~Mamy
 81     2,  4|             palców Szelidze i, uchodząc~Do widzenia wieczorem...~SZELIGA~
 82     2,  4|               PIĄTA~MAGDALENA~z miejsca do Szeligi, który z kapeluszem
 83     2,  4|          Różnobarwne zbliżając kamienie~Do blasku płci, lub do rękawiczki.~-
 84     2,  4|            kamienie~Do blasku płci, lub do rękawiczki.~- Podobną użyteczność,
 85     2,  5|             SZÓSTA~MAGDALENA~zbliża się do stołu i, podnosząc swą rękawiczkę~
 86     2,  5|                 fajerwerk - - doprawdy!~Do Sługi~Niechże wnijdzie -
 87     2,  5|                    Dalej zeszedłem więc do rzeczy prostszych:~Do słońc,
 88     2,  5|              więc do rzeczy prostszych:~Do słońc, gwiazd, komet...~
 89     2,  5|                w tej mierze~Zastosujesz do baczności mojej.~HRABINA~
 90     2,  5|               tym... może by i przyszło~Do wygluzowania zupełnego,~
 91     3    |                 na werandę i pobocznymi do salonów innych.~ ~
 92     3,  1|            wiele osób.~MAK-YKS~zbliżony do obnoszącego ciasta~A nie
 93     3,  1|                czyni tę uwagę -~SZELIGA~do Magdaleny~Kto jest Mak-Yks?
 94     3,  1|               się nie można -~MAGDALENA~do Szeligi~Pan (co wiele widziałeś
 95     3,  1|          Wyobraźnia zamarzła!~MAGDALENA~do Hrabiny~Wybornie!~Ciągle
 96     3,  1|              coś podobnego...~MAGDALENA~do Szeligi~Czemu pan znowu
 97     3,  1|           smutny?~HRABINA~idąc umyślnie do Szeligi~Jeśli pan smutny,~
 98     3,  1|         przyjmie.~SZELIGA~zbliżając się do stołu~Powiadają, że smutni
 99     3,  1|             trumną poufałość~Dochodziła do spół-wieczerzania - -~SĘDZIA~
100     3,  1|               brzmi wiersz Durejkowej -~Do pani Durejko~Jak jest ten
101     3,  1|                wiersze robi!...~SĘDZINA~do męża~Dajże pokój - śliczny
102     3,  1|                śliczny przykład pannom!~Do obecnych~Klemensulko sobie
103     3,  1|             zgłębić usiłował.~MAGDALENA~do Szeligi~Jak ten pomysł grobu
104     3,  1|                   HRABINA~zbliżając się do mówiących~Co tu państwo
105     3,  1|               Lub dwie różne, stosownie do wieków.~SĘDZINA~Ja głosuję
106     3,  1|                 wszystko, co jest... aż do murów!~WSZYSTKIE RAZEM~Na
107     3,  1|           essencji -)~SĘDZIA~doskakując do drzwi werandy~Essencja zowie
108     3,  1|              lauru zamieniamy~Na kolory do włosów stosowne -~Jak jej
109     3,  1|               jej pięknie w niebieskim?~Do panienki~- a Marta?~Dziewczynka
110     3,  1|          Wielkim kołem równo i wesoło -~Do Mak-Yksa~A pan będziesz
111     3,  1|            cofnę od grania...~MAGDALENA~do Hrabiny z przyciskiem~Dobrze -~
112     3,  1|             zimno się zrobiło!)~HRABINA~do Magdaleny donośnie~Ona swój
113     3,  1|          wysłuchawszy Szeligi mówienie, do Hrabiny~Daj swój pierścień,
114     3,  2|            zamierzało sobie skończyć...~Do siebie z uśmiechem~Słusznie
115     3,  2|                 dala,~Nie zbliżając się do Fatum nigdy~I nie dotykając
116     3,  2|            zrobi~Jak młodzieniec miły i do rzeczy,~A lat wiele mówić
117     3,  2|               Będą mówić: "Mak-Yks jest do rzeczy,~Przyzwoicie mógłby
118     3,  2|             MAK-YKS~Służę pani - co zaś do jej uwag,~Myślę, że są dla
119     3,  2|           jeżeli,~Kurzem biały od stopy do czoła,~Znosi spiekę... chłodzi
120     3,  2|        tłoczonym pyłem~I zawracające je do ziemi~Przez każdego listka
121     3,  2|               pan kawałków nie tłumaczy~Do deklamowania dla panienek?...~
122     3,  3|            krąży w salonie - - i dosyć.~Do gości~Niespokojna byłam
123     3,  3|               ma słuszność...~MAGDALENA~do Szeligi~Cóż pan mniema~O
124     3,  3|               Coraz mniej już~Czuję się do tego uzdolnionym,~Bym w
125     3,  3|                ich myśli...~- Zbliżenie do dzieci styl odmładnia!~PARĘ
126     3,  3|                  Kiedy Hrabina wychodzi do salonu-gry - Magdalena półgłosem~
127     3,  3|              SŁUGA~ze szczotką wchodząc do salonu~Wszystkim ręczę,
128     3,  3|            słowa są ważne...~Tajemniczo do Magdaleny~Co może być wart
129     3,  3|                przywiązuje~Wiary rodzaj do tego klejnotu.~Wolałaby
130     3,  4|            natchnienie...~PIERWSZY GOŚĆ~do Sędziny~Małżonek,~Jeśli
131     3,  4|              latorośle...~PIERWSZY GOŚĆ~do Szeligi i Magdaleny~Niech
132     3,  4|              pan swoje także doda słowo~Do naszych próśb... niech pani
133     3,  4|         MAGDALENA~Może lepiej czekać aż do chwili,~Gdy zapalą fajerwerk.~
134     3,  4|               mam zwyczaj w takim razie~Do ogrodu posyłać po kwiatki,~
135     3,  4|                 Wydalić się na ustęp...~Do żony przez ramię Hrabiny~
136     3,  5|              pozwalam!~SĘDZIA~(Po nitce do kłębka dochodzimy...)~MAK-YKS~
137     3,  5|              obojętnie i zabierając się do pisania~Powieść jest już!...
138     3,  5|                realne...~Pochylając się do Hrabiny~Szczerym sercem
139     3,  5|               jest...~- Skąd ten pozór?~Do Urzędnika~Proszę błahych
140     3,  5|               takim, zeznanie to cofam.~Do Sędziego~Nie widzę tu bowiem
141     3,  5|            razie cofnąć konieczna jest.~Do ogółu~(Kto się zgubić chce,
142     3,  5|            obłędem zwie się...)~MAK-YKS~do Durejki~Zaś to, co pan robisz,
143     3,  5|           pełniąc jest się przyzwoitym!~Do wszystkich~Skrócę wam treść...~
144     3,  5|            darowałam pierścień!~MAK-YKS~do Hrabiny~Niech Hrabina raczy
145     3,  5|                Jestem... człowiek: cóż? do tego prawu,~Że się słaby
146     3,  5|           werandy ogrodową!...~URZĘDNIK~Do Mak-Yksa~Panu! naprzód,
147     3,  5|          zbytnie~Ze strony urzędnika...~Do straży~Ustąpcie!~Wychodzą.~
148     3,  5|             Ustąpcie!~Wychodzą.~HRABINA~do Urzędnika~Żegnam go.~URZĘDNIK~
149     3,  6|                nie wgląda w to.~MAK-YKS~do Szeligi~To jest nic... przysiędę
150     3,  6|             lecz... stało się wszystko.~Do Szeligi~Tylko jeszcze -
151     3,  6|               Tylko jeszcze - dwa słowa do pana...~Szybko i poufnie~
152     3,  6|              pierw wszędzie pojedziesz,~Do każdego z Domów w okolicy,~
153     3,  6|               został Członkiem-Komitetu~Do wieczystej zapisanym księgi~
154     3,  6|                bierze pierścień i idzie do krewnego swego~Mak-Yks!
155     3,  6|                  jesteś wielka!~SZELIGA~do Hrabiny~Pani! pozwól, bym
156     3,  6|            Obiecałem mu albowiem podróż~Do Nowego-Świata, za Ocean.~-
157     3,  6|            Obietnicę tę na teraz cofam!~Do Mak-Yksa~Słowo złamać -
158     3,  6|                niezbędną...~Przystępuje do Mak-Yksa i bierze go za
159     3,  6|             nigdy ?~MAK-YKS~kłoniąc się do jej stóp~Na tak wielką odległość...
160     3,  6|                  co mówi?... nie wie...~Do krewnego~Ty tak mówisz,~
161     3,  6|              dłonie uściskując.~HRABINA~do Magdaleny~Magdaleno! ręki
162     3,  6|        wyśmienita!...~SĘDZIA~doskakując do żony~(Kto jest miłującym
163     3,  6|           jednak NIGDY~NIE MA SOBIE NIC DO WYRZUCENIA!~Że - nareszcie