Akt,  Scena

  1 Osoby    |                daleki krewny jej męża~MAGDALENA TOMIR, poufna Hrabiny~Graf
  2     2,  1|              SCENA PIERWSZA~Hrabina i Magdalena~HRABINA~...Wiesz zatem nieledwie
  3     2,  1|          uczył mię był mąż mój drogi!~MAGDALENA~spostrzegając~Nie notatkę
  4     2,  1|             do Ziemi, nawiedzę ją..."~MAGDALENA~Skrócenia konieczne są w
  5     2,  1|      dziennego prac naszych porządku.~MAGDALENA~Gdyby więc, pod twoją nieobecność,~
  6     2,  1|           jakbym też go zapomniała...~MAGDALENA~Cóż ty z tego kuzynka chcesz
  7     2,  1|      znalazłby dobro wielkie: spokój!~MAGDALENA~To, co mówisz o człowieka
  8     2,  1|             cichego ułożonej życia...~MAGDALENA~Naturalną znalazłszy harmonię~
  9     2,  1|               czymże mówiliśmy dotąd?~MAGDALENA~O Szelidze naprzód - i że
 10     2,  1|             luba! to jest arcyważne -~MAGDALENA~I że przyjąć go mam jak
 11     2,  1|           musi być najprzyjemniej...)~MAGDALENA~A teraz, cóż dalej?...~HRABINA~
 12     2,  1|             HRABINA~Czytaj w nocie...~MAGDALENA~krotochwilnie~Zrobiłam z
 13     2,  1|               HRABINA~Czytaj dalej...~MAGDALENA~czyta~"Zaprosiłam panny~
 14     2,  1|               owdzie - wyszlij i te -~MAGDALENA~z uśmiechem~Przejrzę tylko,
 15     2,  1|          zawadza, i rozdziera suknię.~MAGDALENA~Gdzie... w sukni rozdartej
 16     2,  1|             jeśli jest w potrzebie...~MAGDALENA~Ten młodzieniec wchodził -
 17     2,  1|              a może jest w potrzebie?~MAGDALENA~Mogłażbyś ubierać się przy
 18     2,  1|               już w stanie dodać nic.~MAGDALENA~Scenę zrobiliście, lub robicie,~
 19     2,  1|               mi kamforę i zegarek...~MAGDALENA~Zaskoczona zostałaś zdarzeniem,~
 20     2,  1|     Zeszłoroczny miejski kalendarzyk!~MAGDALENA~Oto książka twoja - - do
 21     2,  1|           widzenia.~Hrabina wychodzi.~Magdalena w monologu~O! ty... z zeszłorocznym
 22     2,  2|                           SCENA DRUGA~MAGDALENA~pozierając na kartkę - dzwoni~
 23     2,  3|                         SCENA TRZECIA~MAGDALENA~kiedy Graf wchodzi - uprzedzając
 24     2,  3|              krewny pani towarzyszył.~MAGDALENA~Ach! pan Lesław!... teraz
 25     2,  3|                znów spotykam panią...~MAGDALENA~Po raz drugi w życiu - i
 26     2,  3|           Lecz znów żegnać miejsce...~MAGDALENA~dwumyślnie~Lub na nowo~Prezentować
 27     2,  3|        świecie~Pociechy niż żałob!...~MAGDALENA~Prawda -~SZELIGA~Nie mówiemy
 28     2,  3|            mówiemy nic o Pani Domu...~MAGDALENA~smętnie~Owszem, owszem,
 29     2,  3|             lub jest bliską szlubu...~MAGDALENA~zabiegliwie~To szluby są
 30     2,  3|        Najmiłosierniejszą bywa formą.~MAGDALENA~stanowczo~Lepiej często
 31     2,  3|          Szczegóły są tylko anegdotą.~MAGDALENA~Rzecz główna, gdy kto istotnie
 32     2,  3|               też zdrowie Hrabiny?...~MAGDALENA~zimno~O!... dobrze...~SZELIGA~
 33     2,  3|            dziś rano coś jak burzę...~MAGDALENA~Która też powietrze ochłodziła.~
 34     2,  3|          ulewnym deszczem, są miłe...~MAGDALENA~Mnie one dla kwiatów zawsze
 35     2,  3|         geranium,~Odpoznała pani?!...~MAGDALENA~żywo~Ach! nie... to nie...~
 36     2,  3|              mi...~SZELIGA~widząc, iż Magdalena pogląda na zegarek~Są osoby,
 37     2,  3|              być naprzód ukróconym...~MAGDALENA~I - od razu jest się z nimi
 38     2,  3|             czasu warunki - istotnie.~MAGDALENA~I od razu blisko jest się
 39     2,  3|           kogo ogarnie, wraz ubratni.~MAGDALENA~Braterstwa nie znamy w Europie -~
 40     2,  3|             siostrzaństwo niekiedy...~MAGDALENA~Uwagi też nie zwróciłam
 41     2,  3|            Ile je pojmują w Europie -~MAGDALENA~Ja też coś mam wschodniego -
 42     2,  3|            wyraźnie coś wschodniego -~MAGDALENA~Nieraz było to mnie aż szkodliwe!~
 43     2,  3|           oszczędzać... i co chronić!~MAGDALENA~z odrazą~Zepsucie zgadywać
 44     2,  4|            tego powiedziałam to...~Że Magdalena mnie zastępuje;~Więc powinna
 45     2,  4|              milczenia - magnetyczna.~MAGDALENA~przerywając ciszę~Czy się
 46     2,  4|            cóż za zmysłowy obraz!!...~MAGDALENA~Nieco orientalne wyrażenie,~
 47     2,  4|           odtąd różańców zaniechałem!~MAGDALENA~podejmując treść~Zniechęcić
 48     2,  4|           dzisiaj maleńki wieczorek -~MAGDALENA~Który może być prawie anielskim,~
 49     2,  4|                rozwija!~ ~SCENA PIĄTA~MAGDALENA~z miejsca do Szeligi, który
 50     2,  4|             że minął czas przyjmowań.~MAGDALENA~Nie jest to tak ściśle określone,~
 51     2,  4|                 nie jest z Jerozalem.~MAGDALENA~A, przeciwnie, brano go
 52     2,  4|          Mahometan z Konstantynopola!~MAGDALENA~naturalnie~Jedne przeto
 53     2,  4|            nie sąż, powiedziałbym?...~MAGDALENA~Gdy jeden był kościół w
 54     2,  4| wszech-ścieżkach pachnących balsamem!~MAGDALENA~dostrzegając, iż gość zatrudnia
 55     2,  4|                 gdybym też i spsował?~MAGDALENA~zanosząc się od śmiechu~
 56     2,  4|           SZELIGA~Co tak śmiesznego??~MAGDALENA~MAŁĄ??...~-to jest... rękawiczka
 57     2,  4|              rękawiczkę~Przepraszam -~MAGDALENA~powstając~Niech teraz pan
 58     2,  4|             byłbym...~Gdybym odszedł.~MAGDALENA~Jest to jednak pora,~W której,
 59     2,  4|         dodawa jedną więcej trudność!~MAGDALENA~arcysmętnie~Grać dla takich
 60     2,  4|            SŁABOŚĆ... ach! słabość...~MAGDALENA~solennie~Skoro się zna,
 61     2,  5|                          SCENA SZÓSTA~MAGDALENA~zbliża się do stołu i, podnosząc
 62     2,  5|           Hrabiny~Po niejaki abrys...~MAGDALENA~Ona w głowie~Zapala mnie
 63     2,  5|          płomieniu~Różowego koloru...~MAGDALENA~wstrzymując śmiech~Cóż na
 64     2,  5|               słońc, gwiazd, komet...~MAGDALENA~ze znudzeniem~Na czym stanęło ?~
 65     2,  5|          przysłany zostałem po abrys.~MAGDALENA~z ukrytą ironią~Czy nie
 66     2,  5|        zowiemy,~Lecz: "pierścieniem".~MAGDALENA~Ach! myśl doskonała - -~
 67     2,  5|                 za pozwoleniem pani).~MAGDALENA~na stronie~(Jeszcze i ten
 68     2,  5|                   to miewa swój urok.~MAGDALENA~ze znudzeniem~Więc - najprostsza
 69     2,  5|              uniżony sługa.~Wychodzi.~MAGDALENA~Zacnej Marii słyszę lekkie
 70     2,  5|                Skoro Hrabina wchodzi, Magdalena ku niej z wyrzutem~O mało
 71     2,  5|               się cofnąć natychmiast.~MAGDALENA~żywo~Cofnięcie te było jeszcze
 72     2,  5|           osoby - którą dziś oddalam.~MAGDALENA~Otóż to!... co właśnie zaszkodziło...~
 73     2,  5|                   jakiś błahy atom...~MAGDALENA~Trzeba cofnąć i to, mój
 74     2,  5|             proszę cię, bądź dobra...~MAGDALENA~Trudne jest to - lecz początki
 75     2,  5|               odszedł, jak przyszedł.~MAGDALENA~dwumyślnie~Niezupełnie...
 76     2,  5|          Uroczyste słowo daję na to -~MAGDALENA~Więc - na przykład - - -~
 77     2,  5|               Żadnej twego wzrostu...~MAGDALENA~stanowczo~Najzupełniej~Wyjaśniłaś
 78     2,  5|       Wszystkie prawie są dziećmi - -~MAGDALENA~z udanym zadziwieniem~- -
 79     2,  5|     Magdalenko! ty masz wielki rozum.~MAGDALENA~Z-ziębiać, chłodzić trzeba
 80     2,  5|             nosi, był i w Jerozalem -~MAGDALENA~Tylko że różańce gubi w
 81     3,  1|        Mak-Yks? jeśli spytać wolno...~MAGDALENA~Daleki krewny męża Marii.~
 82     3,  1|             odpatrzeć się nie można -~MAGDALENA~do Szeligi~Pan (co wiele
 83     3,  1|              ns.~Wyobraźnia zamarzła!~MAGDALENA~do Hrabiny~Wybornie!~Ciągle
 84     3,  1|      niesmakiem~Tak! coś podobnego...~MAGDALENA~do Szeligi~Czemu pan znowu
 85     3,  1|                może się tak zdawać...~MAGDALENA~z umyślną niezgrabnością~
 86     3,  1|         wiersz? wydeklamuj, proszę...~MAGDALENA I HRABINA~A, to ślicznie!
 87     3,  1|              kto je zgłębić usiłował.~MAGDALENA~do Szeligi~Jak ten pomysł
 88     3,  1|              nimi, pili i tańcowali -~MAGDALENA~Co też zgrabnie musiało
 89     3,  1|              zabawne wieść tajniki...~MAGDALENA~Proszę - proszę - jak najpiękniej
 90     3,  1|       przyczyny nagrobków kamiennych!~MAGDALENA~Jak ja to rozumiem!~SZELIGA~
 91     3,  1|             państwo mówią zabawnego ?~MAGDALENA~Ciągle o tym grobie-ogrodowym -~
 92     3,  1|            czas własnej terminologii!~MAGDALENA~opiekując się jedną z panienek~
 93     3,  1|           SZELIGA~który na ustroniu z Magdaleną siedział, porywając się~
 94     3,  1|          pierścień cofnę od grania...~MAGDALENA~do Hrabiny z przyciskiem~
 95     3,  1|   Uczestnictwo w blasku właścicielki!~MAGDALENA~wysłuchawszy Szeligi mówienie,
 96     3,  1|              poczuwam chwilę febry...~MAGDALENA~patrząc w oczy Szeligi~To -
 97     3,  1|             czyste, równe i porządne.~MAGDALENA~Dlaczegoż to ludziom przypisywać?~
 98     3,  1|              drzwiom bocznego salonu.~MAGDALENA~z udaną obojętnością~Jakże
 99     3,  1|             stanęła stopa Penelopy...~MAGDALENA~Dowód to niemały!... lecz
100     3,  3|               Durejko ma słuszność...~MAGDALENA~do Szeligi~Cóż pan mniema~
101     3,  3|             łakoci, byłby słodkim!...~MAGDALENA~krotochwilnie~Popytajmyż
102     3,  3|               stało się w salonie!...~MAGDALENA~Co to jest? -~SZELIGA~Wywrócił
103     3,  3|                Wcale już nie grają...~MAGDALENA~I tak prędko!~HRABINA~machinalnie~
104     3,  3|             ma!... poszukamy zaraz...~MAGDALENA~Nim się znajdzie, proszę
105     3,  3|         znajdzie.~Raz... ginął już...~MAGDALENA~Ach! prawda... masz słuszność...~
106     3,  3|              wychodzi do salonu-gry - Magdalena półgłosem~To Jej przesąd...
107     3,  3|               miały aż tam miejsce...~MAGDALENA~Pan uwidział w Marii doskonałość -~
108     3,  3|          czułej wrażliwości krzewu...~MAGDALENA~grożąc z uśmiechem~Zacznę
109     3,  3|             miał i wzleciał wzgórę...~MAGDALENA~Raz już ginął -~STARY SŁUGA~
110     3,  3|              wart rzeczony pierścień?~MAGDALENA~To ów znany brylant, który
111     3,  3|                zaraz państwu służę...~MAGDALENA~Co pan robić chcesz? panie
112     3,  4|          wiernego pudla z Durej-Woli!~MAGDALENA~Może lepiej czekać aż do
113     3,  4|          Naczelnik policji i straż...~MAGDALENA~Co to?...~SĘDZINA~Klemens
114     3,  4|             które odgadnąć arcyłatwo!~MAGDALENA~Ależ Marii spokój - domu
115     3,  4|               on, roztrząśnie nieźle!~MAGDALENA~Niepokoję się o nerwy Marii...~
116     3,  6|           jakie milczenie stało się -~MAGDALENA~prawie klękając~Mario! o
117     3,  6|        obowiązek -~Ja - go - spełnię.~MAGDALENA~z zapałem~Mario! jesteś
118     3,  6|              mnie kochasz...~SZELIGA, MAGDALENA, WSZYSCY~Onaż to??~Mak-Yks
119     3,  6|          HRABINA~Mój - już nie mój...~MAGDALENA~A mój się mnie znowu~Gdzieś