Akt,  Scena

  1 Wstep    |         Irlandii lub Szkocji - że HRABINA nie osławia hrabin - że
  2 Osoby    |                           OSOBY~ ~Hrabina Maria HARRYS (wdowa)~MAK-YKS,
  3     1,  2|     opóźniony... ale... cóż stąd!~Hrabina Harrys, pokrewna pańska~(
  4     1,  2|          idzie dwa miesiące!) -~A Hrabina, że zna admirałów~I niemało
  5     1,  2|     licznych względów...~Dobitnie~Hrabina jest Aniołem... a jednak~
  6     1,  2|        jeszcze nic a nic!~Poufnie~Hrabina ma nadto rzecz szczególną!...~
  7     1,  5|    przynoszę?!...~Posłuchaj: rano hrabina Harrys~Przysłała na pensję
  8     1,  5|          Ksiądz Prowincjał i pani Hrabina!~SZELIGA~A mąż?~SALOME~A
  9     1,  5|           wyraźniej...)~SZELIGA~A Hrabina przecież nabożna jest~I
 10     2,  1|                    SCENA PIERWSZA~Hrabina i Magdalena~HRABINA~...Wiesz
 11     2,  1|      PIERWSZA~Hrabina i Magdalena~HRABINA~...Wiesz zatem nieledwie
 12     2,  1|           nic sama o mm nie wiem!~HRABINA~surowo~Mieć sobie będę zawsze
 13     2,  1|              tyle ci natrętna!...~HRABINA~zimno~Na boku zostawmy to...
 14     2,  1|    nieobecność,~Szeliga przybył -~HRABINA~Przyjmjak najgrzeczniej~
 15     2,  1|           Hrabinę chce widzieć...~HRABINA~Nikogo nie przyjmę przed
 16     2,  1|       tego kuzynka chcesz zrobić?~HRABINA~Ja nic - - on zaś sam co
 17     2,  1|        nich i jak się potknie!...~HRABINA~Mogłabym go wreszcie i ożenić -~
 18     2,  1|           byłaby ludzi wyższość?!~HRABINA~Zawsze umiesz jakieś...
 19     2,  1|   Szelidze naprzód - i że jemu...~HRABINA~- Nie uronisz słóweczka
 20     2,  1|          mam jak najgrzeczniej...~HRABINA~Jak to pięknie! że pamiętasz
 21     2,  1|  MAGDALENA~A teraz, cóż dalej?...~HRABINA~Czytaj w nocie...~MAGDALENA~
 22     2,  1|         znaczyć? proszę ciebie...~HRABINA~Czytaj dalej...~MAGDALENA~
 23     2,  1|    ochmistrzynię,~Z mężem swoim."~HRABINA~Wszystko jak najgrzeczniej!...~
 24     2,  1|   wtrąciłaś czego innej treści...~HRABINA~Winisz mnie o błahe nieuwagi -~
 25     2,  1|         wyglądałoby na komedię...~HRABINA~To przypadek jest... i bez
 26     2,  1|       Hrabino, nieco powolniej...~HRABINA~do Sługi~Niechże wnijdzie,
 27     2,  1|   dopełniasz ubrania, cofnął się.~HRABINA~Wina jego - a może jest
 28     2,  1|     ubierać się przy ludziach?...~HRABINA~To - nie są ludzie - daj,
 29     2,  1|     odmienia, wraz i rzecz z nim.~HRABINA~silnie~Mak-Yks! ile zraniłam,
 30     2,  1|          nas, naszą rządzi mową!"~HRABINA~silnie~Mak-Yks! ja chcę...
 31     2,  1|              zapewne.~[Wychodzi.]~HRABINA~Podaj mi kamforę i zegarek...~
 32     2,  1|      ciągle on sam postępować!...~HRABINA~niecierpliwie~Racz mnie
 33     2,  1|    książka twoja - - do widzenia.~Hrabina wychodzi.~Magdalena w monologu~
 34     2,  3|     dłońmi zostają, wchodzi nagle Hrabina i zatrzymuje się u progu.~ ~
 35     2,  4|                     SCENA CZWARTA~HRABINA~zimno~Przepraszam, że mało-trafnie
 36     2,  4|       państwo dawno nie widzieli?~HRABINA~Gdzież ja mogę szczegóły
 37     2,  4|         jakim spoczęło jej oko...~HRABINA~wstrętnie~Ach! ach! cóż
 38     2,  4|         przezroczystym szronem...~HRABINA~z lekką ironią~To znów drugi
 39     2,  4|         nasze wielkie szczęście!!~HRABINA~silnie~Najzupełniej twego
 40     2,  4|           na szybę w karecie! - -~HRABINA~sobie i innym~Aniołowie
 41     2,  4|                                   HRABINA~ze znudzeniem~Ach!... powiadam
 42     2,  4|       wszystkie i pełne dobroci -~HRABINA~Tańczyć?!... MOŻE... lecz
 43     2,  5| wstrzymując śmiech~Cóż na to~Pani Hrabina ?-~SZTUKMISTRZ~Jakoś nieraźnie~
 44     2,  5|        patrzy się postać...~Skoro Hrabina wchodzi, Magdalena ku niej
 45     2,  5| niezręcznie zdradziłaś się, pani!~HRABINA~surowo~Zdradzić się nie
 46     2,  5|           te było jeszcze gorsze!~HRABINA~smętnie~Bo - może - też
 47     2,  5|         co właśnie zaszkodziło...~HRABINA~Kruszyneczkę!... jakiś błahy
 48     2,  5|         abyś ziębiła go ciągle...~HRABINA~Gdzież ja zdołam tylko tym
 49     2,  5|           Umiałyśmy zaszczepić...~HRABINA~Nieprawdaż ?~Zdało się mnie,
 50     2,  5|   Zastosujesz do baczności mojej.~HRABINA~solennie~Uroczyste słowo
 51     2,  5|         szłoby o osoby młodsze...~HRABINA~Całej okolicy przyszłe matki,~
 52     2,  5|  Wyjaśniłaś mnie niepodobieństwo!~HRABINA~Wszystkie prawie są dziećmi - -~
 53     2,  5|       tobie pragnę być użyteczną?~HRABINA~Magdalenko! ty masz wielki
 54     2,  5|          ON także znaleźć spokój!~HRABINA~obłędnie~Brodę nosi, był
 55     2,  5|           gubi w Morzu~Martwym...~HRABINA~Apolog niezrozumiały!~Który
 56     3,  1|                    SCENA PIERWSZA~HRABINA~krzątając się~Dzięki, że
 57     3,  1|          MAK-YKS~Nawet wcześnie -~HRABINA~Niekoniecznie, jest już
 58     3,  1|           cierpiącym cały dzień -~HRABINA~Nie jedz tego: może ci zaszkodzić...~-
 59     3,  1|           jest prowincji naszej -~HRABINA~Grzeczność panów nadaje
 60     3,  1|           rzuciła śród aniołów...~HRABINA~Słuchać tego nie mogę -
 61     3,  1|        nie już grzechem.~Ale Pani Hrabina purystką jest -~Jak Durejko.~
 62     3,  1|        dowcipem,~Czemu on smutny?~HRABINA~idąc umyślnie do Szeligi~
 63     3,  1|         widok ekstra-ujmujący!...~HRABINA~Brakuje tu jeszcze jednej
 64     3,  1|       można grób tak blisko domu!~HRABINA~Ogrodowy-grób, pozór jedynie...~
 65     3,  1| wydeklamuj, proszę...~MAGDALENA I HRABINA~A, to ślicznie! to pani
 66     3,  1|           SZELIGA~A-rzadko kto...~HRABINA~zbliżając się do mówiących~
 67     3,  1|          o tym grobie-ogrodowym -~HRABINA~Niemało się sama namyśliłam~
 68     3,  1|      MAK-YKS~ceremonialnie~Pani -~HRABINA~donośnie~Wybierajmyż grę
 69     3,  1|         bawić się i na werandzie.~HRABINA~Gry tymczasem znajdziemy
 70     3,  1|           i potrzeb społecznych -~HRABINA~obchodząc się inną panienką~
 71     3,  1|         pierścień grać w salonie.~HRABINA~Miejsca tam więcej jest
 72     3,  1|           pierścień! całym kołem.~HRABINA~Sama wstążkę dam... i tę
 73     3,  1|         ale zatrzymuje wartość...~HRABINA~Zdaje mnie się, że dziś
 74     3,  1|        pierścień? - to ja gram...~HRABINA~surowo~Nie - ja mój pierścień
 75     3,  1|          mnie zimno się zrobiło!)~HRABINA~do Magdaleny donośnie~Ona
 76     3,  1|        Daj swój pierścień, Mario!~HRABINA~posłusznie~Sama włożę -~
 77     3,  3|                     SCENA TRZECIA~HRABINA~wchodząc~Fanty zbierać!
 78     3,  3|           MAGDALENA~I tak prędko!~HRABINA~machinalnie~Owszem - owszem -
 79     3,  3|   znajdzie, proszę mój założyć...~HRABINA~z dziwnym przyciskiem~Daruj!...
 80     3,  3|           masz słuszność...~Kiedy Hrabina wychodzi do salonu-gry -
 81     3,  4|          ramię Hrabinę~Niech pani Hrabina zechce chwilkę~Wydalić się
 82     3,  4|     podczas gry przytomni byli...~HRABINA~siadając, osłupiona~Nigdy
 83     3,  4| pośpieszność~I konieczna forma...~HRABINA~Ach! Durejko...~DZIEWECZKA~
 84     3,  5|           Niech wnijdzie straż...~HRABINA~wyciągając rękę z siedzenia~
 85     3,  5|            pojmany pan jesteś - -~HRABINA~siedząc~Ależ, panie! - jam
 86     3,  5|      KAZUS prawem przewidziany...~HRABINA~machinalnie~Tak jest -~Krewny
 87     3,  5|         lub dla mnie przyjaznych.~HRABINA~porywając się coś mówić~
 88     3,  5|           jest, zaiste, wyznać...~HRABINA~podnosząc rękę~Mak-Yks!
 89     3,  5|          MAK-YKS~do Hrabiny~Niech Hrabina raczy nie przerywać -~Dalej
 90     3,  5|        straży~Ustąpcie!~Wychodzą.~HRABINA~do Urzędnika~Żegnam go.~
 91     3,  6|        Czy nie chcesz doktora?...~HRABINA~nie podnosząc się z siedzenia~
 92     3,  6|     stawia na małym stoliku przed Hrabiną, która nie wgląda w to.~
 93     3,  6|           imię... te - osławią...~HRABINA~poruszając się z siedzenia~
 94     3,  6|             jestem Chrześcijanin!~HRABINA~milcząc podnosi się - bierze
 95     3,  6|         dawna~Przeczuwałam cię...~HRABINA~Mak-Yks! odpowiedz...~MAK-YKS~
 96     3,  6|                                   HRABINA~Nie-przytomną byłam!!...
 97     3,  6|    ZROZUMIE... kto jest w STANIE!~HRABINA~groźnie~Słuchaj! mężczyzny
 98     3,  6|           następstwa... złamałem.~HRABINA~patrząc w oczy Szelidze~
 99     3,  6|           nie z tego są świata...~HRABINA~Nie!... oni,~Właśnie oni,
100     3,  6|       obie jej dłonie uściskując.~HRABINA~do Magdaleny~Magdaleno!
101     3,  6|     pierścień! albo fanty sądzić!~HRABINA~Mój - już nie mój...~MAGDALENA~