Akt,  Scena

 1 Wstep    |              oddaloną.~Życzyłem sobie ja w tej pracy spróbować uzupełnienia
 2     1,  1|              płaczącą~Raz dostrzegłem JĄ... PRZYCZYNY NIE WIEM.~
 3     1,  2|            chwili~Myśliłam też pana i ja prosić~O protekcję do hrabiny
 4     1,  2|              Spostrzegając się~- lecz ja to~Mówię panu jedno jako
 5     1,  2|               członka,~To dobroć jej, ja - jestem jej niczym,~Męża
 6     1,  2|               W interesie własnym mam ją widzieć -~I, cokolwiek sama
 7     1,  2|              jej wydarza zapominać...~Ja to mówię tylko ktemu...
 8     1,  2|               pytając o nic;~Dlategoż ja pana przeprosiłam~Za me
 9     1,  3|         mieszkanie swoje~Pociechy mam ja mnogie!... ot... ten kąt...~
10     1,  4|          Szeligi~Astronomię pan zna - ja Prawo znam.~Niemieckiego
11     1,  4|             jest nauką cenną.~A że tu ją jedynie mam na celu~- Niższy
12     1,  5|               jakby spytał kto: czyli ja~Znam te schody i te ich
13     1,  5|              mając!~Spostrzegając się~Ja to wszakże mówię może zbytnio,~
14     1,  6|         głębokim monologu~Zaiste że - ja wracam DO SIEBIE. -~Z dwuznacznością~
15     1,  6|               wolę-czynu,~Zamieniając ją w szał... lub atonię -~*~
16     1,  6|            kart dziejów,~Zaś pochodzę ja, zaprawdę, z owych,~O których
17     1,  6|     Niekoniecznie ufać...~Obojętnie~- ja, na teraz,~Badam raczej
18     1,  6|               absolutnie-nowe!~I - że ja, który właśnie myśliłem~
19     1,  6|             Świecie? miałżeby on znać ją?~Zdaje się to być niepodobieństwem!~
20     1,  6|                 Nie! człowiek ten zna ją... bywa u niej!~Ze zwątpieniem~
21     2,  1|        przeczuciu istnieje - toć wiem ja,~Dosyć posiadając filozofii,~
22     2,  1|           Wracając do Ziemi, nawiedzę ją..."~MAGDALENA~Skrócenia
23     2,  1|          znaczyć ma: do dóbr swoich,~"Ją" - znaczy ciebie, nie zaś
24     2,  1|             wieszczbę!~- Wówczas, jak ją zowiesz, "ziemska"-miłość~
25     2,  1| wszech-świecie,~I nie tylko sama, jak ją zowiesz,~"Ziemska"-miłość...
26     2,  1|        kuzynka chcesz zrobić?~HRABINA~Ja nic - - on zaś sam co z
27     2,  1|         rządzi mową...~MAK-YKS~Panie! ja szczerości nadużyłem,~Wyrzucając
28     2,  1|               HRABINA~silnie~Mak-Yks! ja chcę... przyjdź dzisiaj
29     2,  3|         pojmują w Europie -~MAGDALENA~Ja też coś mam wschodniego -
30     2,  4|         Spostrzegając się i rumieniąc~Ja to powiedziałam z tej przyczyny,~
31     2,  4|              widzieli?~HRABINA~Gdzież ja mogę szczegóły pamiętać!~
32     2,  4|          serdecznie~O! pani, lat dwa, JA, nie widziałem~Nawet i jednej
33     2,  4|     podręcznej.~SZELIGA~Ten, o którym ja mówię, był z łez.~Silniej~
34     2,  4|         ziemską rzeczą,~Arcydrogą!...~Ja sam - tylko jestem~Człowiek -
35     2,  5|           niekiedy zabawna,~Krytykuję ją i kocham równo,~Raz naiwność
36     2,  5|             smętnie~Bo - może - też i ja kiedyś!... miałam~Kruszyneczkę
37     2,  5|              ciągle...~HRABINA~Gdzież ja zdołam tylko tym się zająć!~*~
38     3,  1|             SĘDZIA~Przyznam się, że i ja w Durej-Woli~Położyłem psu
39     3,  1|             strun jego stanowiąc;~Kto ją odrzuci z żywota harfy,~
40     3,  1|             kamiennych!~MAGDALENA~Jak ja to rozumiem!~SZELIGA~A-rzadko
41     3,  1|          stosownie do wieków.~SĘDZINA~Ja głosuję za dwoma lub trzema.~
42     3,  1|             swój daje pierścień? - to ja gram...~HRABINA~surowo~Nie -
43     3,  1|                  HRABINA~surowo~Nie - ja mój pierścień cofnę od grania...~
44     3,  1|                O! pani,~W takim razie ja nie gram - dlatego,~Że musiałbym
45     3,  3|              ginął raz - prawda -~Toć ja wiedzieć muszę, bom go znalazł.~
46     3,  5|           Mak-Yks i koniec...~MAK-YKS~Ja się rewidować nie pozwalam!~
47     3,  5|             Trzymałeś fanty -~MAK-YKS~Ja nie pozwalam!~SĘDZIA~okrążając
48     3,  6|            MAK-YKS~szukając kapelusza~Ja - jestem nim... jestem Chrześcijanin!~
49     3,  6|               krewnego swego~Mak-Yks! ja ci ten pierścień - tak jak
50     3,  6|         Włożony na moją rękę prawą...~Ja - ci - tak - go daję...
51     3,  6|             Po chwili~Nie - o! pani - ja w błąd bym cię wewiódł,~
52     3,  6|        Okazałby się tylko zręcznym... Ja,~W Epoce tej... w dziewiętnastym-wieku,~
53     3,  6|             takowy podjąć obowiązek -~Ja - go - spełnię.~MAGDALENA~
54     3,  6|               panie! - jest boleśnie.~Ja przyjmuję następstwa...
55     3,  6|              Moralny ma sens, gdy się ją zbada:~Któż albowiem sprawił