Akt,  Scena

 1     1,  2|           Starannie i czule~Wiem, że pan z nim teraz ma rachunek~
 2     1,  2|         placu właścicielką?~Oględnie~Pan nawet mnie daruje tę wątpliwość,~
 3     1,  2|              moim nie wiem,~Dlaczego pan tu mieszka?... nie owdzie,~
 4     1,  2|       Mak-Yksa~To, co mówię, niechże pan wybaczy~Starej kobiecie
 5     1,  2|                właśnie oni - - niech pan wyjrzy:~Obrócili się ku
 6     1,  4|                Do Szeligi~Astronomię pan zna - ja Prawo znam.~Niemieckiego
 7     1,  4|               Do Szeligi~Wszakże zna pan wiersze Mickiewicza~(Co
 8     1,  4| bez-rozmyślnie potakując~Ślicznie to pan mówi, u nas jest tak,~Mości
 9     1,  4|             Czy słyszałaś dobrze, co pan mówił?~Groźnie~Należy być
10     1,  6|         szczegółów~Z powodu, iż mnie pan o nie pyta.~SZELIGA~Przywykłem
11     1,  6|         serdecznie~Mówiących tak jak pan słyszę rzadko...~Ale jest
12     1,  6|           Dotąd!... dziwiłem się, że pan za dnia~Spostrzeżenia robi...~
13     1,  6|                 SZELIGA~żywo~Niechże pan mnie powie - -~MAK-YKS~Arcydrobną
14     1,  6|           się w Szeligę~Niechże więc pan - - -~- Lecz, widzę go tyle!~
15     2,  3|         zastępstwo nie-godne~Zastaje pan w Magdalenie Tomir,~Która
16     2,  3|          towarzyszył.~MAGDALENA~Ach! pan Lesław!... teraz pomnę wszystko.~
17     2,  3|             czyni Szeliga.~Arab, jak pan widziałeś, da rękę~Ot, tak...~...
18     2,  4|           nie masz co!...~- Od-pomni pan północne-mówienia,~Jaśniejące
19     2,  4|         Lepszego tłumacza czy miałeś pan~W Palestynie?...~- a propos:
20     2,  4|              a czemu~Jerozalemskiego pan różańca~Nie przywozi?...
21     2,  4|            Czy koniecznie zaraz chce pan odejść?...~SZELIGA~Sądziłem,
22     2,  4|          ręce swoje~Rękawiczkę Marii pan chce zepsuć!...~SZELIGA~
23     2,  4|     Wkładając rękawiczkę~- patrzajże pan, czy tak MAŁA...~A pan już
24     2,  4|     patrzajże pan, czy tak MAŁA...~A pan już myśliłeś, że to Marii,~
25     2,  4|      MAGDALENA~powstając~Niech teraz pan już pójdzie...~Po chwili~
26     2,  4|             W której, chciałam, żeby pan powrócił...~Pozierając mu
27     2,  4|             mu w źrenice~Dlatego, że pan mniej jesteś smutny,~Niźli
28     3,  1|         można -~MAGDALENA~do Szeligi~Pan (co wiele widziałeś ciekawości),~
29     3,  1|           MAGDALENA~do Szeligi~Czemu pan znowu smutny?~SZELIGA~Bynajmniej!~
30     3,  1|            umyślnie do Szeligi~Jeśli pan smutny,~Niech pan je, lub
31     3,  1|              Jeśli pan smutny,~Niech pan je, lub co chłodnego przyjmie.~
32     3,  1|             i wesoło -~Do Mak-Yksa~A pan będziesz fanty miał w koszyku,~
33     3,  1|       zaziębionym!~(Wyrażenie, które pan Durejko~Zastąpić umiałby
34     3,  2|           SĘDZINA~żwawo wchodząc~Weź pan koszyk i idź fanty zbierać!~
35     3,  2|        materialnym?~Tam bawią się; a pan je i pije,~Najszczęśliwszą
36     3,  2|            tryumf...~Reputację niech pan sobie zrobi~Jak młodzieniec
37     3,  2|            mógłby się ożenić..."~Weź pan koszyk i fanty idź zbierać!~
38     3,  2|             pogrzeb...~SĘDZINA~Czemu pan kawałków nie tłumaczy~Do
39     3,  3|             MAGDALENA~do Szeligi~Cóż pan mniema~O sekrecie naszym?~
40     3,  3|             tam miejsce...~MAGDALENA~Pan uwidział w Marii doskonałość -~
41     3,  3|        państwu służę...~MAGDALENA~Co pan robić chcesz? panie Durejko!~
42     3,  4|            Szeligi i Magdaleny~Niech pan swoje także doda słowo~Do
43     3,  4|        MAK-YKS~wchodząc z salonu-gry~Pan Durejko sprowadził policję!~
44     3,  5|               URZĘDNIK~Jeszcze tylko pan Mak-Yks i koniec...~MAK-YKS~
45     3,  5|            że nie grałem...~URZĘDNIK~Pan, co więcej,~Trzymałeś fanty -~
46     3,  5|         urząd.~W Imię Prawa, pojmany pan jesteś - -~HRABINA~siedząc~
47     3,  5|        MAK-YKS~do Durejki~Zaś to, co pan robisz, i co potem~Łagodzisz