Part
1 V | był to szkoły własnej -~Ta, że posady nie mając zbyt
2 VI | dawna -~I oto wzięła mię ta Roma sławna~W wielmożne
3 VI | Stała się trzecią osobą - tą samą,~Którą widziałeś wśród
4 VII | mający stanowczo nie wbitę.~Tą osią byli do pół obnażeni~
5 VII | oratorski.~"Pozwólcie - rzecz ta ciekawą być może -~Pozwólcie!" -
6 IX | Stało się wreszcie, iż masa ta cała,~Od wierzchu schodów
7 IX | jednej tylko strony~Nie zna: ta właśnie jest rzeczy zaletą!~ ~
8 IX | raju wieczerzać odpoczną.~ ~Ta to różnica męczeństwa i
9 IX(1)| Cezarowi, a co Boskiego Bogu" - ta przez Ojców Kościoła objaśnianą
10 XI | wiedzieć, co dalej -~Ścieżka ta bowiem, od samej połowy,~
11 XII | misterstwo i określeń dłuto,~I ta powagi całość skąd pochodzi? -~
12 XII | furtce tarasu zbliżali,~Lecz ta skrzypnęła prędszym ruchem
13 XIII | Syn Aleksandra czekał, aż ta głowa~Siwa, od lampy oświecona
14 XIII | Oto tu Zofię spotkałem - tą drogą~Szła - cóż pomyśli,
15 XIII | zakrywał oczy - -~Scena ta, zwłaszcza przy świetle
16 XIV | Villa-Pomponiana,~Lecz nie z powodu, że ta była sławna -~Raczej, że,
17 XIV | tak - z natury rzeczy.~ ~Ta zaś natura rzeczy jest następstwem~
18 XV | mądrością; kto wie?~Czy ta się w oczach naszych nie
19 XV | Cos wyrabiane są, a rzecz ta droga,~Dlatego że jest lekka
20 XV | Odpowie Pulcher Zofii, a ta znowu:~"Więc, do pańskiego
21 XV | przetworzyć dla niej -~Gdy ta nie słowem, lecz gestem
22 XVI | brzmień - myśli się słyszą;~Ta zaś, acz próżna, łamać się
23 XVI | zaś - zimno patrzył nań z tą siłą,~Z którą ogląda rzeźbiarz
24 XVI | By nie zginęła sztuka - ta - dziewica!" 5~- Tu Mag,
25 XVIII | zaledwo trzcinę~Postrzegłeś, ta się wyślizła ci wężem,~Wąż
26 XVIII | w ręku;~Blady był, cera ta jednakże zdrowa~Nie ujmowała
27 XVIII | niezrozumiane.~- Czy to myśliła ta sabińska prosta~Góralka? -
28 XIX | Inni twierdzili, że wieść ta źle głosi,~Na zwykłe bowiem
29 XIX | bredzą swe marzenia -~A nie tą drogą iść ma - jest u Żyda~
30 XIX | Mniemam - że i ta Chrześcijan doktryna~Nie
31 XIX(4)| Psychicznie jednakże tragedia ta zupełnie inaczej się tłumaczy. -
32 XIX(4)| uczuć, w melancholię; a ta, jako religijny skrupuł,
33 XX | może serce by to zgadło,~Ta jednak wówczas była jeszcze
34 XX | dobroczynnie -~I umęczył się bardzo tą robotą~Bez-narzędziową –~
35 XXI | słychać: "Są godziny~Różne - ta cięższa godzina, ta letsza;~
36 XXI | Różne - ta cięższa godzina, ta letsza;~Ta ma rozedrzeć,
37 XXI | cięższa godzina, ta letsza;~Ta ma rozedrzeć, ta znów złączyć
38 XXI | letsza;~Ta ma rozedrzeć, ta znów złączyć może."~To mówił
39 XXIII | cienia~Na twarz Elektry - ta wygiętym stanem~Łączyła
40 XXIII | poczęła dramą –~"Jest-że ta Zofia piękna? - Że uczona,~
41 XXIII | krótkiej swojej szacie,~Ta nieskończenie wdzięczna
42 XXIV | ten się płaszcz odziewa,~Ta siostra Prawdy urzeczywistnionej -~
43 XXIV | zasadach, jak skała -~Tudzież ta, która, władnąc fascynacją,~
44 XXIV | mamonę~I mniemasz, że d z tą zamianą ślicznie -~I jesteś
45 XXIV | Tłumaczyć: ile? jak? i gdzie? ta sprawa~Serca - płomieniem
46 XXIV | ledwo że tykając ziemi.~Ta zawołała: "Quidam?" - za
47 XXV | syna -~Krew już płynęła - ta jest ma nowina."~- Jazon
48 XXV | świeca,~Kiedy się jawił - ta, rzekłbyś, dziewica -~Pacholę,
49 XXV | Ile do mnie~Rzecz ta należy? - zawoła przychodzień -~
50 XXVI(1)| Ta moralna uwaga o gniewie
51 XXVII | ludzie patrzeć będą, jak ta mowa~Odleci w lazur, pierś
52 XXVIII | znakiem,~Jakoby mówić chciała ta osoba:~"Pomóż grześć starca,
|