Part

 1   II |                mądrość mający na celu,~Kto by zgadł, mówię, że w wjazdu
 2    V |               rozprawiali wiele;~Skoro kto przeczyć śmiał - szukali
 3   VI |               i tak zostawiła:~Nie jak kto spocząć chcący się odziewa,~
 4   VI |           chcący się odziewa,~Lecz jak kto, nie chcąc nic, co pocznie,
 5   VI |             znów, patrząc jak pierwej.~Kto była Zofia? - wiemy, lecz
 6   VI |               sposób tak udatny,~Jakby kto patrzył na nią, może sługa -~
 7   VI |             jest to miasto ogromne.~§3~Kto jest Mistrz-Jazon-Mag? -
 8   VI |       tajemniczy a powszechnie znany -~Kto Artemidor? - o tym wiele
 9   VI |       Artemidor? - o tym wiele tuszę -~Kto są tak zwane w Rzymie Chrześcijany?~§
10   VI |            Pamiętnik dziwny" - potem: "Kto to?~Przychodzień jakiś -
11   VI |     Przychodzień jakiś - u Artemidora?~Kto był? - rada bym poznać go
12  VII |        trębaczy,~I krzyk: "Odeprzeć! - kto zboczyć nie raczy."~- Za
13  VII |              jemu,~I jemu przeczy ten, kto prawu przeczy;~A prawo trzeba
14 VIII |              mając dar i sposób,~Jakby kto brał się przenieść piramidę! -"~"
15    X |              zwęźlonych zawile.~Rzadko kto śpieszył ku Kapitolowi,~
16    X |           Usposobienie to każdego ima,~Kto, w rytm idących tak wszedłszy,
17   XI |          chciwy,~Znał go lub wiedział, kto jest ów sędziwy,~Ze swoją
18   XI |          zachody.~ ~Mistrz Artemidor - kto znał go już bliżej -~Szersze
19  XII |                słysząc z mów Barchoba,~Kto była ona służebna osoba,~
20  XII |              może." - "Co to znaczy? -~Kto?" - i przez chwilę trudno
21  XII |            odtąd zgadywać się wzdraga,~Kto są przechodni ludzie i co
22 XIII |   wypowiedzianej -~Lecz słuchał, jakby kto? mówi sens znany.~ ~I znów
23 XIII |           kroczącego gniewnie,~Jak gdy kto swego fuka niewolnika~Lub
24 XIII |                smagacz, nie rzekłszy: "kto woła?"~A Aleksandra syn,
25 XIII |               lawa -~Jakoż szczęśliwy, kto wstawszy, gdy ciemno,~Nie
26 XIII |           szarpie.~Jakoż szczęśliwszy, kto nie posiał solą,~Mimo że
27 XIII |                                        Kto siał gorczyczne ziarno,
28  XIV |                nie były natrętne,~Lecz kto ją widział je odbierającą,~
29   XV |               rzadsza, tak iż wkrótce, kto wie?~Może nie będziem jadać,
30   XV |              ucztami, tak z mądrością; kto wie?~Czy ta się w oczach
31   XV |               kogo? o czym? mowa, lecz kto mówi.~Obydwa siedli - Pulcher
32   XV |                   Tu Pulcher, jako gdy kto własne zdanie~Usłyszy, znacznie
33   XV |     rozwiązanie~Więcej, niż mniemać by kto mógł, dziś liczę,~Z dawna
34 XVII |            ubielony -~I jak gdy słońca kto obieg uważa~Wigilie licząc,
35 XVII |               był taki,~Iż mało baczył kto, gdzie posąg jaki.~Ciskane
36 XVIII|                widzieć, jak z lwem się kto bije,~Albo na ostrze piersią
37 XXIV |              ludźmi i społeczeństwami!~Kto słaby, chorzał, a kto nie
38 XXIV | społeczeństwami!~Kto słaby, chorzał, a kto nie był chory,~Cierpiał -
39 XXIV |              ciepławą,~Jak gdy okrycie kto rozłącza z ławą,~Pierw do
40 XXIV |          wodzić,~Jako gdy w rolę rzuca kto ziarnami.~- A szept ów służył
41  XXV |                  Jak przez czasowe gdy kto wieczne słyszy~I folgę daje
42  XXV |              Znikli. - A jeśli poranił kto osoby~Do tyła ciche, to
43  XXV |             przywykł ufać, iż nie inny~Kto ? jeno Barchob u niego gościnny.~ ~
44  XXV |              wyciągając prawą,~Jak gdy kto burzy nadchodzącej słucha.~
45  XXV |        odchodziła,~Jak gdy natchnieniu kto dozwolił skłamać,~Niemocen
46 XXVI |               pocałunków poszeptując: "Kto wie - "~
47 XXVII|              gadając warkoczy,~Jak gdy kto z żywym bawi się stworzeniem - .~"