Part

 1  III   |        złamały promienie,~Szaty ją wiewne tulą jak obłoki~I
 2  III   |    całości nowej nie uczyni,~Ni ją spokrewni z cudzoziemskim
 3  III   |        istoty ni prawa.~Ty, coś ją widział, zakryj sobie oczy~
 4   VI   |          co pocznie, zrywa.~Ten ją owładnął woli bezkierunek -~
 5   VI   | swywolną,~Gdy osłupienia mijały ją owe~Częste, dla których
 6  VII   |         imię,~I że nie pierwszy ja chlubnie je głoszę -~I że
 7  VII   |        jak frygą" -~"Wiecie co? ja wam dopiero wyłożę~Rzecz,
 8   IX   |    osoby,~Osobę widząc, widzisz ją po oczy~I mógłbyś deptać,
 9   IX   |     Świadczymy!" - prawił:~ ~"A ja oto właśnie~U siebie - biednym
10   IX   |         sobie coś czasami.~- Tu ja, że widzę drzwi nieozdobione~
11   IX   |   pierwsze, dając krew, jeszcze ją daje~Zmnożoną przez to,
12   IX   |        owego;~I stąd zaiste mam ja dla was litość.~Wszakże
13   IX   |        nie miał nic trzy doby -~Ja i te zacne dwie ze mną osoby,~
14   IX   |       dwakroć spluwszy, rzekł: "Ja tam nie retor."~  ~
15   IX(1)|      tylko: że zapytanie, które ją wywołało, należy do tych,
16    X   |   fałszerz daru i uczucia,~Kryl ją w misternie kwiecione zepsucia -~
17   XI   |         A potem dodał zimno: "I ja raczę~O kiju przywlec się,
18 XIII   |   powieść wody różańcowa,~Skoro ją blaski księżyca oświecą,~
19 XIII   |      Nie idzie o nią, lecz traf ją sprowadzi.~ ~Tak marząc,
20  XIV   |       jak Chrześćjanin wzrokiem ją poślubił,~Lecz że nic k'
21  XIV   |         były natrętne,~Lecz kto ją widział je odbierającą,~
22   XV   |     mają prawo -~Mówiła Zofia - ja dziś do jedzenia~Siadam1,
23   XV   |  zburczał kapłana,~Że odkrył mu ją na drugi dzień rano" -~To
24   XV   |        jadamy,~Jakoż powiemy? - ja siadłem, gość leży -~Ten
25   XV   |                             Jak ja -"~- dodała wieszczka, kładąc
26  XVI   |         miał ojczyznę~W dłoni - ja, może, skończyłem nad tobą -"~
27  XVI   |     wielki Akiba na górze,~To i ja wyznam, usłucham, powtórzę -~
28 XVII   |         Natury - albo z drugiej ją połowy~Zachodził, która
29 XVIII  |   błędnej stoim~Oboje - wszakże ja choć szukam bramy,~A skoro
30  XIX   |   gościa rzecze:~"Hellada! - wy ją znacie, tak, z narowu,~Jam
31  XIX   |          z narowu,~Jam odgadł - ja ją podnoszę i leczę."~-
32  XIX   |         narowu,~Jam odgadł - ja ją podnoszę i leczę."~- Mistrz
33  XIX   |     wkoło niestateczny.~"Grecji ja uczę ludy: od Eufratu~Aż
34  XIX   |       Aż do Brytańskiej wyspy - ja to starą~Helladę dzisiaj
35  XIX   |      siebie, sfrasowany wiele,~"Ja, com pracował tak - cóżem
36   XX   |        z niej żyje przez to, że ją mieści –~To zaś - dopóki
37   XX   |     szczera? -~Gdzie zaś to, co ją jawi i zawiera,~Pozornie
38   XX   |    pijanej, nie baczył:~Księżyc ją tylko oświecał bladawy,~
39  XXI   | wodzowie sami~Zdali się trzymać ją w literach znamion,~I magnetycznie
40 XXIII  |          jako róża na jesieni.~"Ja Żyda nie znam żadnego -
41 XXIV   |      przebiło -~Czemu? - że nie ją, jej ukochał cienie -~Albo
42  XXV   |      Pewniejszą, niżby z głazów ją robiono,~Zdziwienia nawet
43  XXV   |   cytymskiego drzewa,~I obracał ją w ręku - -~ ~"Ile do mnie~