Part

 1 Dozk   |                 wystrzegałem - nie o to mi szło, ale właśnie że o to
 2 Dozk   |              świat ruin opiewać, pozwól mi w zamian powiedzieć Ci,
 3 Dozk   |                 jakkolwiek z właściwego mi punktu oglądany, krajobraz
 4 Dozk   |             Jowiszowy przysionek. Daruj mi więc, wielki poeto, że z
 5    V   |                 Lecz jakby mówiąc: "Cóż mi dajesz za nie?~Uderz choć
 6   VI   |            radości -~"Wszelako - krewne mi te wszystkie panie~Z Olimpu,
 7   VI   |                  Zowąd próg domu zdawał mi się światem,~Stąd Epir cały
 8   VI   |                  Stąd Epir cały progiem mi domowym.~Rozszerzyłem się,
 9   VI   |               Dziś mój gramatyk wskazał mi cynika~Sławnego w Rzymie -
10   VI   |              wyczytałem w łaty -~Smutno mi -~- - - - - - Rzym - jest
11  VII   |                      O Gwidzie~Będziesz mi mówił - kupiec fig zawoła. -~
12  VII   |          zgiełku; nie sam byłem:~Zginął mi uczeń" - tu uczynił spadek~
13 VIII   |              rzekła: "Jestem chora!~Mów mi - czy Jazon Mag nie będzie
14    X   |                znałeś Gwida? - "~"Gdyby mi był znany,~Byłbym z nim."~"
15   XI   |                   o księżyca nowiu~Dano mi będzie znać o pełnym zdrowiu -~
16   XI   |                 o pełnym zdrowiu -~Dasz mi znać."~ ~"Jako? - przyjdęż? -
17 XIII   |                 skoro mię zobaczy? -~Co mi odpowie i z jak wielką trwogą -~
18   XV   |                od niej,~Mimo iż bluszcz mi skroni nie ochładza -"~"
19   XV(9)|                  w tymże stroju pokazał mi się On we śnie i polecał:
20   XV(9)|           podług życzeń moich powiedzie mi się." Po słowach tych szedł
21  XVI   |            Służysz - z twą drugą zostać mi osobą;~Coć powie wielki
22 XVIII  |                 Samotność znowu - każdy mi już znany -~§2~Mniejsza,
23  XIX   |       Koryntczyk - wczoraj wiedzieć dał mi nocą,~Iż niespodzianą złożon
24  XIX   |                wytoczyć na ławę -~Tylko mi jeszcze wstrętnym bywa zdrowie~
25  XIX   |              wywodzić z korzenia -~A te mi Żydy bredzą swe marzenia -~
26   XX   |                Więc niby mówiąc: "Czczo mi" - do gospody~Wszedł - -
27 XXII   |          służebnic wołając:~Ej! mówcież mi, dziewki, słowami szczerymi,~
28 XXII   | bujnie-warkoczej Atenę? -~Ej! - mówcież mi, dziewki, słowami szczerymi - -"~ ~
29 XXIII  |               Pomponius na to: "Czytasz mi na czole;~Trudzę się - śmierć
30 XXIII  |             błyśli błyskawicach -~"Bądź mi szczęśliwy!"~"Bywaj mi szczęśliwą!" -~
31 XXIII  |             Bądź mi szczęśliwy!"~"Bywaj mi szczęśliwą!" -~Pomponius
32 XXIII  |               grotem? -~I dodał: "Gdyby mi służyło zdrowie,~Ściągnąłbym
33 XXIII  |             milczeniu.~"Ty przywiózłbyś mi wschodnie zausznice,~Ty
34 XXIII  |                 Ty byś ornaty przywiózł mi z kamieni" -~Mówiła - licem
35 XXIII  |                chwili~Drugi rzeki: "Mag mi na pamięć przychodzi."~'
36 XXIII  |              sobie mieć za plagę,~Jeśli mi tego me sprowadzisz Żyda,~
37 XXIII  |               Maga się poradź! - odmień mi nazwisko! -~Przebierz mię -
38 XXVII  |            dzikiej niezadługo~Przyjdzie mi oczy oglądać tęsknemi,~"
39 XXVII  |             znowu: "Bądź zdrowa!"~"Liry mi z sobą nie unieś, bo jęknie -~
40 XXVII  |             liściem na czole -~Pokazuje mi coś3 - amforka mała -~A
41 XXVII  |              wygnaniec rzecze -~Trzebaż mi było ostatnią z Hellady~