Part

 1  III  |        Mistrzu Jazonie Magu! - rzekł mu drugi~Czy nie raczycie
 2  VII  |         Naści, lwie!" - kupiec rzekł, rzucając figą -~A inny
 3  VII  |       Różnie się ucisza~Lud" - rzekł Gramatyk. - "O tyle, o ile" -~
 4  VII  |     odrzecze~Vale." - Gramatyk rzekł: "Oto ma zguba!" -~I okręcił
 5   IX  |        padając pokornie."~ ~To rzekł i upadł, a za nim i owi,~
 6   IX  |       padnie tobie.~ ~"Gwido - rzekł Pretor - wstręt ofiarowania~
 7   IX  |       naturę.~ ~Syn Aleksandra rzekł: "Ci ludzie, trzy dni~Nie
 8   IX  |          Gwido: "Bóg zapłać" - rzekł, gdy współ-skarżeni~Poczęli
 9   IX  |    Pretor~I, dwakroć spluwszy, rzekł: "Ja tam nie retor."~  ~
10  XII  |        ten pierwszy Quidam?" - rzekł do Pani~Towarzysz, dalej
11  XII  |      poznani,~A Aleksandra syn rzekł: "Poniósł głowę~Pod topór
12 XIII  |        Cóż oni mówią?" - Jazon rzekł powoli,~Bez pytajnego akcentu,
13 XIII  |       i niby niechcący -~Potem rzekł:~ ~"Cesarz! - jędrnym głosem
14 XIII  |    włosy i sprysnął palcami,~I rzekł: "Innego dnia będziemy sami -~
15   XV  |   znacznie spoważnił oblicze~I rzekł: "Na kwestii takiej rozwiązanie~
16   XV  | wszystko w Pomponiana."~Florus rzekł: "Węzły gordyjskie a miecze~
17   XV  |    głowy -"~Tu zamilkł - potem rzekł: "Nową artystkę~Witał Rzym
18   XV  |     dobył i coś czytał -~Potem rzekł:~"Inna, mniemam, jest brać
19   XV  |         I było cicho. - Mistrz rzekł: "Tenże samy,~Za przykład
20   XV  |               To Artemidor gdy rzekł, cisza trwała,~Tylko niekiedy
21  XVI  |   wskazawszy przybysza:~"Oto - rzekł - ten jest, który cię ucisza~
22  XVI  |       podejrzenia zgania -"~To rzekł - tablicę wyjął z M.B.C.I.~
23  XVI  |    potem z powszednim spokojem~Rzekł: "Oto jeszcze chwilę razem
24 XVII  |     biustów warta!" 1 - Lucius rzekł, a owi,~Którzy lektykę nieśli,
25 XVIII |   goleni;~Ten, kosz stawiając, rzekł: "Został przysłanym."~"Od
26 XVIII |   uśmiechu bladym przebłyskiem rzekł: "Quidam"~Dziewka, przed
27  XIX  |        Te słowa~Lubo donośniej rzekł, głos mu nie służył,~I sam
28 XXIII |       Pomponius tymże Elektrze rzekł tonem,~Ale co dalej mówić? -
29 XXIII |     felix faustumque sit" - to rzekł do diwy.~"Przynoszę wszakże
30 XXIV  |       łuk ci się wyśliźnie -~I rzekł: "Na targu - konać - jak
31 XXIV  |      sprawie,~Wyciągnął rękę i rzekł: "Błogosławię~Duszy twej -
32  XXV  |     rękę otarł jedne drugą -~I rzekł: "Spoczniemy - dziś - potem
33  XXV  |   przychodni.~I siedli - Jazon rzekł: "Słuchaczem jestem,~Mów -
34  XXV  |   Elektrą - - Barchob ostatnie rzekł słowo,~I słychać było, że
35  XXV  |           K'czemu siadając Mag rzekł: "Owo strawa,~Na jaką stać
36  XXV  |     Bądźcie albo pozdrowieni -~Rzekł - albo niecnie zmyliliście
37  XXV  |      nie przeczy.~"Kończmy!" - rzekł Jazon i puchar wychyli!,~
38 XXVII |   dwakroć uolbrzymia siły."~To rzekł - lecz, jakby mówił to już
39 XXVIII|       trup na stosie" -~Łowczy rzekł. - "Fatum, wstrętne filozofii,~