Part
1 I | zanocować wierne? -~Jest coś wśród wielkich miast i naokoło,~
2 I | westchnienie olbrzyma -~Jest coś w tym szmerze, co pierwszy
3 I | bram rozemknie krata.~To coś - Epirczyk nasz poczuwał
4 III | ma istoty ni prawa.~Ty, coś ją widział, zakryj sobie
5 III | A w glosie jego było coś i sługi,~I przyjaciela,
6 IV | lecz ufne, choć wciąż je coś mami.~Pomiędzy świtem a
7 IV | I szła, i milkła, i znów coś szeptała~ ~
8 IX | jest Gwido~Ogrodnik, który coś składał do kosza,~Przed
9 IX | właśnie idą,~Idą i mówią sobie coś czasami.~- Tu ja, że widzę
10 IX | w poczcie gwardii jękło coś głęboko,~Szablica jakaś
11 X | noszą~Jak.fasces - słowem coś, co jest niezdrowe.~ ~O
12 XI | palcami,~Jakby zapomniał coś albo żałował -~Akcent, co
13 XIII | na mogile;~Sile wyższego coś mającej może,~Lecz przez
14 XIII | jako może,~By przecie robił coś! acz jest chwilowy" -~To
15 XIV | chlamidzie~Zębionej złotem - i coś na kształt drżenia~Zausznic,
16 XV | Zofia z pół-uśmiechem, który~Coś nie-żeńskiego miał.~"I stąd
17 XV | te szaty przejrzyste~W Cos wyrabiane są, a rzecz ta
18 XV(5)| Na wyspic Cos wyrabiano takie vitreas-togas -
19 XV | pedum obracając giętko,~Coś do Florusa poszepnął przez
20 XV | lecz w geście tym było coś złego.~Syn Aleksandra słuchał
21 XV | siadł, tabliczek dobył i coś czytał -~Potem rzekł:~"Inna,
22 XV | A lirę do rąk wziąwszy, coś marzyła,~Na nieumyślne strun
23 XIX | błąd swój głęboki!~A ty, coś prawdę poprawiał lub winił,~
24 XXIII | W tym mówieniu~Jest coś, co nie wiem" - Elektra
25 XXIII | biorą - niewzgardliwy -~Coś rzeczywiście podobnego wojnie -~
26 XXIII | płaszczem piersi obrzuciła,~Coś Andromaki mając w tym ruszeniu;~
27 XXIV | pochodzi~Od fasces; jest to coś - tragicznie-żadne. 2~Przez
28 XXIV | Temperaturę mające szczególne~I coś szarego w powietrzu jak
29 XXIV | rzeczy,~Gdy twierdzi nawet coś, to wstecznie przeczy.~ ~
30 XXIV | się z siebie ironia."~- Coś jeszcze mówił, gdy doń przyskoczyli,~
31 XXV | domem~Czuwać - i jakby się coś dokończyło~W teatrum, pierwej
32 XXV | słowach -~Jak odpasanych brzęk coś mówi mieczy,~Kiedy zatyka
33 XXV | jeszcze oku nie odsłania:~Coś przynoszące upajającego~
34 XXV | żołnierstwa poskokiem,~Wołał: "Coś w wietrze czuję - jakby
35 XXVII | drugiej strony stała -~Pijąc coś, wzrokiem iskrząc, piersi
36 XXVII | niemu blade skronie,~Mówiąc coś, jakby osoba nie chora,~
37 XXVII | Wszystkiego - co jest na świecie coś warte -~A ludzie patrzeć
38 XXVII | liściem na czole -~Pokazuje mi coś3 - amforka mała -~A taki
39 XXVIII | wiatr, i za rumakiem~Pulchra coś wołać wszczął tej ręki znakiem,~
|