Part

 1    I   |     latyńską zapytywał mową.~"Syn Aleksandra z Epiru" - i dalej~Osły
 2   II   |          woń roznoszą lilie –~Syn Aleksandra, wstrzymawszy się nieco,~
 3   IV   |        dobę do swojej gospody~Syn Aleksandra z Epiru powraca.~Wszedł
 4  VII   |           rozstępy zdziwione,~Syn Aleksandra znalazł się przy Skale. 1~
 5   IX   |        zdawszy się na bogi.~ ~Syn Aleksandra poczuł tuż przy sobie~Kolumny
 6   IX   | szlachetną postać i naturę.~ ~Syn Aleksandra rzekł: "Ci ludzie, trzy
 7    X   |         szybko przechodziły~Przez Aleksandra z Epiru ciekawość,~Gdy szedł
 8    X   |      Gwida ?" - zapytałem."~ ~Syn Aleksandra wstrzymał się jak dzida,~
 9  XII   |                         XII~ ~Syn Aleksandra, słysząc z mów Barchoba,~
10  XII   |   Artemidorem Zofia od Jazona -~I Aleksandra syn tamże z Barchobem:~Ci
11  XII   |    zbliżyli się wzajem poznani,~A Aleksandra syn rzekł: "Poniósł głowę~
12 XIII   |          mroku wielkiej sali.~Syn Aleksandra czekał, aż ta głowa~Siwa,
13 XIII   |     różnych wytężeń splątanie:~Co Aleksandra syn baczył, jak wnuki,~Gdy
14 XIII   |          że postawa gminna!~ ~Syn Aleksandra, owszem, myślił raczej:~"
15 XIII   |           wizerunki boże! -~ ~Syn Aleksandra patrzył w stronę ową~Długo,
16 XIII   |           rzekłszy: "kto woła?"~A Aleksandra syn, z śmiechem czy bolem,~
17 XIII   |   mniemania daje wyjaśnienie,~Syn Aleksandra szedł jak człowiek młody,~
18   XV   |        wieńcem bluszczowym." 2~Co Aleksandra syn słysząc: "Gotowy-m -~
19   XV   |         mniej umieją gościć -~Syn Aleksandra prawi, biorąc jadło -~Aż
20   XV   |         tabliczki owe -~Lecz -" - Aleksandra syn głosem odmiennym~Dodał,
21   XV   |          wyboru zazdrościm."~Więc Aleksandra syn rzecze: "Pytanie~Było,
22   XV   |  poszukiwana.~Bierzmy z Wielkiego Aleksandra wzory:~Ten, gdy mu była
23   XV   |           tym było coś złego.~Syn Aleksandra słuchał przez oblicze~Zofii -
24   XV   |       Słusznie wniósł: "Bierzmy z Aleksandra wzory!"~- - - - - -- - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
25   XV   |     Florus szepnął: "Chwała!"~Syn Aleksandra zrozumiał sól rzeczy~I ile,
26   XV(9)|       odkrył, wzięta jest z listu Aleksandra do matki jego.~Co do pokłonienia
27   XV(9)|       jego.~Co do pokłonienia się Aleksandra Wielkiego Bogu Abrahama
28   XV(9)|         Chaldejczycy, w falangach Aleksandra pod bronią będący, poszeptywali
29   XV   |                               Syn Aleksandra, bardzo zadziwiony,~Patrzył
30   XV   |           pierw pogląda lica;~Syn Aleksandra, wieniec zdjąwszy z czoła,~
31   XV   |      przyciął, patrząc naokoło;~A Aleksandra syn te rzeczy ważył~Jawnie -
32   XX   | tajemniczej bladości księżyca~Syn Aleksandra wrócił do gospody -~Jak
33   XX   |          stoicyzm - i szpada!~Syn Aleksandra przezierał to w sobie,~Gdy
34 XXII   |                        XXII~ ~Syn Aleksandra stał przed Zofii łożem,~
35 XXII   |      żwawiej swoją ręką małą.~Syn Aleksandra błędnym okiem rzucił,~Czy
36 XXIII  |     Rzeźby nam podają stare~Twarz Aleksandra, gdy konał, i szyję,~Gdzie
37 XXIV   |           woń koszonej mięty;~Syn Aleksandra schmurzył blade czoło,~Nie
38 XXIV   |        skoczyła włóczniami,~Gdzie Aleksandra syn trzymał pod nogą~Męża-a
39 XXIV   |         przekroił złotem -~Padł - Aleksandra syn zadrżał i - runął.~Krwi