Part

 1    V   |            snadnie:~W archeologii - którą zna dokładnie.~Pewna jest
 2   VI   |           wreszcie słowa te uroni:~"Która wigilia?" - "Wigilia dwunasta." -~"
 3   VI   |    Egipcyjankę znów pyta o czasie:~"Którą wigilię obchodziły warty?"-~
 4   VI   |            trzecią osobą - tą samą,~Którą widziałeś wśród mądrego
 5  VII   |         quido,~I nieuczona gawiedź, która woła:~"Gwido", lub nazwę
 6   IX   |       oskarżonych ludzi~O zbrodnię, która lud do buntu budzi.~ ~Po
 7   IX   |          Jak grom, co, nie wiesz, w którą wytnie stronę.~ ~Gwido: "
 8   XI   |         niepodobne~Do solenności, w którą się obłóczył.~Baczył na
 9   XI   |          mędrców widział tajemnicę,~Która ich łączy w jednego olbrzyma,~
10  XII   |             apoteozie.~ ~Zofia też, którą, jak Safo na skale,~Gmin
11 XIII   |            gwoli rzeczy~Piśmiennej, która wolnej chwili czeka,~Albo
12 XIII   |      gasnące -~I była chwila ciszy, która boli~Jak głośne kłamstwo,
13 XIII   |       zgubiona, ciekawa, choć mała,~Którą odnaleźć gdy się człek usadzi,~
14 XIII   |            tej gdy doszedł swobody,~Która mniemania daje wyjaśnienie,~
15   XV   |               to jest logika,~Przed którą bodaj wszech-sylogizm znika,~
16   XV   |             od bohatera~Dla rzeczy, którą prawda ich zawiera. 9~Jakkolwiek
17   XV(9)|                           Powieść - którą tu przytacza Pulcher o zburczeniu
18  XVI   |            patrzył nań z tą siłą,~Z którą ogląda rzeźbiarz dzieło
19  XVI   |         tylko abecadła~I wiesz, jak która wzrosła treść lub padła."~
20 XVII   |        drugiej ją połowy~Zachodził, która że jest idealna,~Więc nieskończona
21 XVIII  |              Cisza nadobna - cisza, która kłamie,~Że można spocząć
22 XVIII  |       spocząć na świecie bez winy -~Która upewnia, że Bóg jest, co
23 XVIII  |             jasno nikt nie powie,~A która wszakże jest, i jest osobna.~
24   XX   | wielożeństwa nie istniało stadło,~A która żyła sama - była biczem~
25   XX   |             ową pustotą~Niezgrabną, którą gesta niemowlęce~Psują rzecz,
26 XXIII  |          dzban kłoniąc ku czarze,~W którą się wina lała wstęga krzywa.~"
27 XXIII  |        jakiej stąd wysnutej treści,~Która by wskrzesić miała ruch
28 XXIII  |         przyzwoity,~Ani bez wiedzy, która w swej osnowie,~Przez ogólnego
29 XXIII  |             w filozońę wprawna,~Jak która inna stara - chcę rzec:
30 XXIV   |               przez ucisk powstała,~Która się rodzi z nadmiaru boleści~
31 XXIV   |             jak skała -~Tudzież ta, która, władnąc fascynacją,~Gore,
32  XXV   |       niemniej własny zmysł i doby,~Która się raczej miała na wezbranie -~
33  XXV   |            na to~Pierwszy: "Litera, którą trzymam, złota,~Mówi, że
34 XXVII  |            swą mając, raczej ową,~W którą się rzeźbiarz stroi, kiedy
35 XXVII  |     człekiem nieszczęśliwym~A lirą, która z drugiej strony stała -~
36 XXVIII |          ścianą~Appijskiej bramy, w którą właśnie bigi~Wchodziły,