Part

 1    I   |        latyńską zapytywał mową.~"Syn Aleksandra z Epiru" - i
 2   II   |    milczą - woń roznoszą lilie –~Syn Aleksandra, wstrzymawszy
 3   IV   |      taką dobę do swojej gospody~Syn Aleksandra z Epiru powraca.~
 4  VII   | przechodniów rozstępy zdziwione,~Syn Aleksandra znalazł się przy
 5   IX   |           zdawszy się na bogi.~ ~Syn Aleksandra poczuł tuż przy
 6   IX   |    szlachetną postać i naturę.~ ~Syn Aleksandra rzekł: "Ci ludzie,
 7    X   |         Gwida ?" - zapytałem."~ ~Syn Aleksandra wstrzymał się
 8  XII   |                            XII~ ~Syn Aleksandra, słysząc z mów
 9  XII   |         od Jazona -~I Aleksandra syn tamże z Barchobem:~Ci raźniej -
10  XII   |     wzajem poznani,~A Aleksandra syn rzekł: "Poniósł głowę~Pod
11 XIII   |     ginął w mroku wielkiej sali.~Syn Aleksandra czekał, aż ta
12 XIII   |         splątanie:~Co Aleksandra syn baczył, jak wnuki,~Gdy legend
13 XIII   |        albo że postawa gminna!~ ~Syn Aleksandra, owszem, myślił
14 XIII   |        kopać wizerunki boże! -~ ~Syn Aleksandra patrzył w stronę
15 XIII   |          kto woła?"~A Aleksandra syn, z śmiechem czy bolem,~Szepnął: "
16 XIII   |      mniemania daje wyjaśnienie,~Syn Aleksandra szedł jak człowiek
17   XV   |    bluszczowym." 2~Co Aleksandra syn słysząc: "Gotowy-m -~Odrzekł -
18   XV   |      coraz mniej umieją gościć -~Syn Aleksandra prawi, biorąc
19   XV   |       owe -~Lecz -" - Aleksandra syn głosem odmiennym~Dodał,
20   XV   |     zazdrościm."~Więc Aleksandra syn rzecze: "Pytanie~Było, azali
21   XV   |       geście tym było coś złego.~Syn Aleksandra słuchał przez
22   XV   |        Florus szepnął: "Chwała!"~Syn Aleksandra zrozumiał sól
23   XV   |                                  Syn Aleksandra, bardzo zadziwiony,~
24   XV   |     obecnych pierw pogląda lica;~Syn Aleksandra, wieniec zdjąwszy
25   XV   |    patrząc naokoło;~A Aleksandra syn te rzeczy ważył~Jawnie -
26  XVI(3)|          kabalistycznie: gwiazdy syn.~
27   XX   |    tajemniczej bladości księżyca~Syn Aleksandra wrócił do gospody -~
28   XX   |    kwiaty?" -~Już miał zapomnieć syn Aleksandrowy,~Od kogo ulga
29   XX   | wyjątkowy - stoicyzm - i szpada!~Syn Aleksandra przezierał to
30 XXII   |                           XXII~ ~Syn Aleksandra stał przed Zofii
31 XXII   |         żwawiej swoją ręką małą.~Syn Aleksandra błędnym okiem
32 XXIV   |   pragnie ciała.~Od progów Zofii syn Aleksandrowy~Niósł się jak
33 XXIV   |       jakoby woń koszonej mięty;~Syn Aleksandra schmurzył blade
34 XXIV   |     włóczniami,~Gdzie Aleksandra syn trzymał pod nogą~Męża-a
35 XXIV   |       złotem -~Padł - Aleksandra syn zadrżał i - runął.~Krwi