Part
1 II | swobodnym krokiem,~Zbliżonych k'sobie jak dwugłowne ciało.~Wieczór
2 III | Poczyna czuć się zostawionym sobie,~Lubując giętkość jak skoczek
3 III | błękitne jaskinie~Proroczych w sobie nie kryły trójnogów -~Może
4 III | coś ją widział, zakryj sobie oczy~I powiedz, co z niej
5 IV | błędną ręką płaszcz na sobie maca;~Co gęstsze zwoje,
6 IX | Aleksandra poczuł tuż przy sobie~Kolumny ocios i wsparł ręce
7 IX | właśnie idą,~Idą i mówią sobie coś czasami.~- Tu ja, że
8 IX | kłamanym,~Aż znajdzie w sobie głos dość wiarogodny;~Bo
9 IX | przyjdzie, że przeciwność, w sobie~Zniósłszy się sama, do stóp
10 X | ster trzymają,~I tworzą sobie Rzymy jakie nowe,~I smak,
11 XI | nie umiał,~Lub szukał w sobie - czyli je zrozumiał? -~
12 XII | ulicę -~Milczał, lecz w sobie pamięcią przezierał,~Co
13 XII | onym.~ ~Tak więc szli k'sobie, tym samym sposobem,~Z Artemidorem
14 XIII | zmianą ruchu wypocząłeś sobie.~Szedł więc ostrożnie, jak
15 XIII | co ma począć? - aż sam sobie mową~Przerwie: "Co to jest?!" -
16 XIV | pierwsze dziewki gwałtem sobie niesie~Z teatrum do dom -
17 XV(9)| bronią będący, poszeptywali sobie, iż Aleksander ogniem i
18 XV(9)| Macedonii i rozmyślałem sobie jakimi sposoby podbić potrafiłbym
19 XV(9)| księgi Daniela Proroka podane sobie otworzywszy, okazał Aleksandrowi:
20 XV | podnieść masę słuchaczy ku sobie,~Szybko się innym udziela,
21 XVII | włosów wstrząs! kędziory,~Po sobie pojrzał i z rękawów wierzchu~
22 XVIII | medalionach,~Odpowiadały sobie jak zwierciadło,~Też same
23 XIX | milczenia - aż znowu~Cesarz pół sobie, pół do gościa rzecze:~"
24 XIX(4)| Antinousa - najdroższej sobie istoty - porównywał się
25 XIX(7)| śmierć się gotowała, kazał sobie podać Ewangelię Ś-go Jana,
26 XX | wszech-opuszczony:~Konając w sobie z pragnienia i głodu,~Współcześnie
27 XX | był zniweczon tyle, ile w sobie~Wszech-pacierz całej tej
28 XX | Aleksandra przezierał to w sobie,~Gdy wonie kwiatów skronie
29 XXI | zbliżyło -~Tak że widz w sobie powtarzał zdumiony:~"Bóg
30 XXII(1)| Nie trzeba sobie wyobrażać pieśni w zanaczeniu
31 XXIII | godzi,~Że nie znam! - będę sobie mieć za plagę,~Jeśli mi
32 XXIV | przetwarza~I, większość sobie obracając na tło,~Całej
33 XXV | najlepszej -~I nie ma-ż w sobie dorównywać szpadzie~I nie
34 XXV | obyczaje~Ludów bynajmniej sobie nieościennych.~ ~Właśnie
35 XXVII | Powiadający, tym szczególny w sobie,~Że zdał się innej należeć
|