Part

 1   II |   gramatyka rzymskiego te słowa~Mówił: "Te światła, co u wnijścia
 2   VI |     przestrzeń wejrzeniem;~Dziś mówił myślą, słowem i skinieniem,~
 3   VI |        Co myśli? - nie wiem; co mówił? - nie pomnę;~Co cierpi ? -
 4  VII |   pochylony grzywie,~Fig kupiec mówił: "Żydów trzech powlekli!" -~"
 5  VII |        być może -~Pozwólcie!" - mówił po trzecie mąż mały,~Z wielkimi
 6  VII |       uszach srebrnymi kolcami,~Mówił wśród klasku fig, co wciąż
 7  VII |           O Gwidzie~Będziesz mi mówił - kupiec fig zawoła. -~Wiem,
 8  VII |         wiedząc, skąd idą!"~Tak mówił drugi ów gladiator słowa~
 9 VIII |         albo nieszczęśliwie?" -~Mówił, bynajmniej nie troszcząc
10   IX |      się i był blady,~Jak gdyby mówił: "czczo-mi" - lecz pozierał~
11    X |         tak marzył,~Gdy Barchob mówił z niewiastą znajomą,~Aż
12   XI |        go "cale naiwnym".~- Gdy mówił: "Cesarz", nie patrzył wokoło,~
13   XI |      krymki dotykał na głowie~I mówił głosem - co wielu baczyło -~
14   XI |    Schodząc Mag z Zofią, te jej mówił słowa:~"Niewiasto zacna -
15   XI |        może dobą -~Mistrz Jazon mówił - o księżyca nowiu~Dano
16 XIII |  promieni!.~"Chrześćjanin Gwido mówił - to i tyle" -~Tu zmilkł
17 XIII | wszystko mają, oprócz woli –~ ~"Mówił - gość rzecze po niejakiej
18   XV |    praktykach natury.~O onych - mówił dalej - co, popiołem~Chleb
19   XV |      tykając, władną.~O onych - mówił jeszcze - którzy zasię~Przenoszą
20   XV |        codziennym~Mowa? -"4~Gdy mówił to, zasłony drżenie~I kroków
21  XVI |         głęboko.~Mag po fenicku mówił do Barchoba,~Który, w podróżne
22  XVI |  przeczekać natrętny długością,~Mówił:~"Ten i ów rodzi się - a
23  XIX |     uważał szczerze.~Cesarz tak mówił: "Jako w Antimaku~Z Kolofon2
24  XIX |          rękę powrócił leniwo~I mówił dalej:~"Ten - chodzący w
25  XXI |   odmiany powietrza -~Mag tylko mówił - słychać: "Są godziny~Różne -
26  XXI |       ta znów złączyć może."~To mówił mędrzec, skarżąc się na
27 XXII |         kolory -~I te jej słowa mówił:~"Mag jest chory -~Któż
28 XXIII|         stworzenie -~Lucius tak mówił: "Nie czuję się zdrowy" -~
29 XXIV |   siebie ironia."~- Coś jeszcze mówił, gdy doń przyskoczyli,~Lecz
30 XXVI |             XXVI~ ~"Tyś winna - mówił Pomponius do Diwy -~Że oto
31 XXVI |    Zofii słów parę" -~Pomponius mówił.~ ~"Zamiast palce trudzić~
32 XXVII|     osobie -~I nic o lekach nie mówił od Maga.~Rzuciła go więc,
33 XXVII|        Mierzonym głosem, te jej mówił słowa:~"Bądź zdrowa! - więcej
34 XXVII|          To rzekł - lecz, jakby mówił to już pierwej,~Nie dawał