Part

 1    V |         pocieszał się bajką:~Że Mistrz dyktuje właśnie, albo radzi.~-
 2   VI |    retoryki nauczał tę stare? -~Mistrz gdzie? co onej nie szczędził
 3   VI |        a świat - jego murem.~§5~Mistrz Artemidor dzisiaj szedł
 4   XI |         domu swojej pani,~Kiedy Mistrz Jazon Zofii badał zdrowie,~
 5   XI |            Nie wiem. - Wszelako Mistrz Jazon miał drobne~Słabostki,
 6   XI |    słońca przeliczał zachody.~ ~Mistrz Artemidor - kto znał go
 7   XI |     Zofia -~ ~"Inną może dobą -~Mistrz Jazon mówił - o księżyca
 8   XI |      osoba,~Czasem - "~Koryncki mistrz poprawił togi,~A Zofia w
 9   XI |     wysnował?~Tak - iż koryncki Mistrz, bez omówienia~Ku drzwiom
10  XII |    Odrzekła Zofia - -~ ~"Pani - Mistrz jej zada -~Jeśli zgadujesz
11  XII |    prawdy nie znosiły nagiej.~ ~Mistrz Artemidor czuł się może
12 XIII |   światły wbiegały na ścianę.~ ~Mistrz siedział, nogi mając wzdłuż
13 XIII |   zdawał gość głosem nierównym,~Mistrz Jazon, głowę uchyliwszy
14 XIII |         tonem żegnalnego słowa,~Mistrz Jazon ginął w mroku wielkiej
15 XIII |       włożył w nie, znasz tyle.~Mistrz Artemidor w przeglądzie
16  XIV |       witaj" - i jest modnie.~ ~Mistrz Artemidor, starych idąc
17   XV |    czasem: "Pulcher! chwała!"~- Mistrz Artemidor w ciągu tej perory~
18   XV |         weszła Janusowa.~Co gdy Mistrz spostrzegł, zwracał się
19   XV |        czyta? –~I było cicho. - Mistrz rzekł: "Tenże samy,~Za przykład
20   XV |      sól rzeczy~I ile, chwaląc. Mistrz tym bardziej przeczy,~Gdy
21   XV |           i znikł w sieni -~Gdy Mistrz to czytał zwitek, to szedł
22   XV |        się dał w rozmowie,~Więc Mistrz, ująwszy prawy płaszcza
23  XVI | dopatrzył znamię.~I spotkał się mistrz z uczniem oko w oko,~Milcząc - - - - - - - - - - - - - - -~
24 XVIII|         mimo idąc, nie dołamie.~Mistrz, Pan i Sędzia - .znający
25  XIX |         ją podnoszę i leczę."~- Mistrz Artemidor pobladł. - "Jeśli
26   XX |         nowa!~Pan bowiem jest i Mistrz - a rzekłbym: prawie~I uczeń -
27  XXI | Odprawujący niemo natłok gości;~Mistrz Artemidor, wzywany co doba~
28  XXV |       nadchodził drogą,~K'niemu mistrz płaszcza połą jak namiotem~
29  XXV |    ramię odsuwał Magowe -~Czego Mistrz prawdę nareszcie poznawszy,~
30  XXV |                           Oto - Mistrz rzecze - masz ich - to -
31  XXV |        nóg zmieszany z mową - -~Mistrz wstał, lecz w chwili, gdy
32  XXV |      macie - czyńcie zdrowi."~ ~Mistrz Jazon, słowa te słysząc,
33 XXVII|   niewolnik lub człowiek ubogi,~Mistrz Artemidor wchodził w Zofii
34 XXVII|         Noszono - szepcząc, gdy Mistrz, w swej opończy~Wytartej,