Part

501 XVIII    |            całą -~Słońce plamami w tę i ową stronę~Na ściany biło,
502 XVIII    |              nie dołamie.~Mistrz, Pan i Sędzia - .znający człowieka,~
503 XVIII    |           ramię,~Że - równie wiecznie i sądzi, i czeka! –~Nieme -
504 XVIII    |              równie wiecznie i sądzi, i czeka! –~Nieme - bezkształtnie
505 XVIII    |              młodzieniec z Epiru~Czuł i na miejsca uchodził osobne,~
506 XVIII    |              osobne,~Szukając prawdy, i ciała jej - miru;~Będąc -
507 XVIII    |              W miłości napój wiosenny i w wiedzę~Matematyczną -
508 XVIII    |               w wiedzę~Matematyczną - i w dźwięk słowa: cnota.~Blisko
509 XVIII    |            znaczący wyrazowi: zdrowie~I wyrazowi: siła - rzecz podobna~
510 XVIII    |          powie,~A która wszakże jest, i jest osobna.~Błyskami także
511 XVIII    |               czy gdzieś poza groby -~I czuł pogodę jakoby przyjaźni~
512 XVIII    |           wiatrach nieznanego kraju -~I rytm, muzykę jakąś - obyczaju!~
513 XVIII    |              jakąś - obyczaju!~To, co i Plato, w ciche kiedyś niebo~
514 XVIII    |         laurów patrząc, czuł potrzebą~I słyszał - pojąć zdołał -
515  XIX     |               tłum przywyknął czuć go i z daleka~Lub czcić w postaci
516  XIX     |             powietrza zmianę~W zamku, i co zeń wywiało za ścianę,~
517  XIX     |             lub skargą,~Myślami Cara, i zowią się: Losy.~Acz bywa,
518  XIX     |               gamę,~Nie poznawają się i mszczą same.~Cesarz, jak
519  XIX     |              Także, iż lubił zgłębiać i nie czekać -~Dwie żądze,
520  XIX     |             Zdobył - część jego ludną i nieludną,~Używającą prawa
521  XIX     |             nieludną,~Używającą prawa i poddaństwa,~Naocznie zwiedził,
522  XIX     |         wielkich dwóch podróżach~Wolę i ludzi poznał wewnątrz żywych,~
523  XIX     |            żywych,~A o okopach myśląc i przedmurzach,~Świat tworzył,
524  XIX     |              je bardzo,~Jako uczeńsze i słodsze w swych ruchach.~
525  XIX     |         gardzą.~- Przy tym - nadeszła i wieść o rozruchach -~Te
526  XIX     |              Leżały zwitki, tabliczki i róże~Białe, a widno, że
527  XIX     |              widno, że idąc je zrywał~I w palcach miesił, co może
528  XIX     |           złota taca~Niżej - miednica i nalewek złoty.~Sam był do
529  XIX     |              stołku kością wykładanym~I zdał się słuchać, lecz uważał
530  XIX     |           duchu, rękę powrócił leniwo~I mówił dalej:~"Ten - chodzący
531  XIX(2)  |               na swój wyłączny sposób i uznane sławy starożytne:
532  XIX     |               odgadł - ja ją podnoszę i leczę."~- Mistrz Artemidor
533  XIX     |           gości jak przyjaciel w domu~I je - wie, jaką rzecz, lecz
534  XIX     |               różne baśnie są - także i cudy,~O Abrahamie mówią,
535  XIX     |             Tu mu poszła ślina~Do ust i kaszlnął, mówiąc: "Cóż? -
536  XIX(3)  |            Patrz w XI pieśni wiersz: "I Charonowym nazywał go sługą."~
537  XIX     |             poświęcono?" 4~Tu wstał - i znowu legł, lecz inną stroną,~
538  XIX     |               legł, lecz inną stroną,~I znów obrócił ciałem: "By
539  XIX     |             To, że niesforny umysł ma i krzywy,~I nieporządny -
540  XIX     |          niesforny umysł ma i krzywy,~I nieporządny - nie zna inżynierii,~
541  XIX     |              go zamkniesz w menażerii~I jeść mu dawasz dobrze -
542  XIX     |                          Mniemam - że i ta Chrześcijan doktryna~
543  XIX     |        pierwszej legendzie. - Może by~I tego dotknąć przyszła już
544  XIX     |            kłania,~Mocny-bóg - dalej, i to bez-treściwie,~O wykonaniu
545  XIX     |                a powoli~Uobyczają się i przyzwyczają5 -~Nim tnę,
546  XIX(4)  |             Abrahamem, ale jest znane i widoczne, do ila ten rozruszany
547  XIX(4)  |             we wszechgałęziach wiedzy i życia o przodkowanie się
548  XIX(4)  |               składowym społeczeństwa i w każdej prowincji ducha
549  XIX(4)  |              wyższości swej dociągnąć i sprostować. Otóż immolacja
550  XIX(4)  |            zaraz po podróżach w Syrii i Palestynie na wstępie do
551  XIX(4)  |               więc mogło tak wysilone i przesilone uczucie w ironię
552  XIX     |              uważać zwykłem, ile boli~I pokąd ? - bystrzy tak lekarze
553  XIX     |            rzekł, głos mu nie służył,~I sam to może poczuł, że nadużył~
554  XIX     |              głowa,~Przymrużył powiek i powstał leniwo,~W czym Artemidor
555  XIX     |          Artemidor zdążył mu co żywo,~I poszli długim ciennikiem
556  XIX     |            twoją w Betlejemie,~Aż Wół i Łukasz, i te Rafaele~Przyjdą -
557  XIX     |          Betlejemie,~Aż Wół i Łukasz, i te Rafaele~Przyjdą - położyć
558  XIX(5)  |             pewno - ale z całego toku i tonu spraw Adriana widać
559  XIX(5)  |               na różnych polach życia i wiedzy, przeciw duchowi
560  XIX(6)  |              doszła. - Rafael wszakże i inni naczelni artyści chrześcijańscy
561  XIX(6)  |        starożytni pracownicy zdobyli, i milo jest zaiste wspomnieć,
562  XIX     |              Znikły - pozostał rząd - i pył nierządny -~  ~
563  XIX(7)  |            trąba morska podniosła się i szła prosto na okręt jego,
564   XX     |              rosą pisząc zimne słowa,~I dłoń, przed świtem klamki
565   XX     |               wejrzenie tęskne miał - i lica~Pełne takiego bezmiaru
566   XX     |           czczość mu serce rozłożyła,~I ciężar siebie poczuł, nieprzytomny~
567   XX     |            idąc, co, choć ślepa bryła~I bez-zmysłowa, i taki ogromny,~
568   XX     |           ślepa bryła~I bez-zmysłowa, i taki ogromny,~Nie traci
569   XX     |           dziwnie bardzo otrzeźwiły -~I mimowolnie wspomniał twarz
570   XX     |           zgadywa,~Przestaje sobą być i, chociaż nie wie,~Że zgadła,
571   XX     |               idąc, siebie nadużywa -~I taki czyni zamęt, jaki w
572   XX     |                by pomyśleć: "Boże!" -~I zastanowić się: gdzie prawda
573   XX     |              Gdzie zaś to, co ją jawi i zawiera,~Pozornie sprzeczne,
574   XX     |           świat poszedł szukać prawdy i mądrości.~Dziś już nie chadza
575   XX     |          szepty pokątne,~Na inicjacje i ciemne, i w cieniu.~Jakoż
576   XX     |                Na inicjacje i ciemne, i w cieniu.~Jakoż te trudy
577   XX     |               zniszczeniu nawet ocala i tworzy,~Więc wszystkie rzeczy
578   XX     |        indziej dziś jest - ale jest - i nowa!~Pan bowiem jest i
579   XX     |               i nowa!~Pan bowiem jest i Mistrz - a rzekłbym: prawie~
580   XX     |           Mistrz - a rzekłbym: prawie~I uczeń - trud tu równy już
581   XX     |           trud tu równy już zabawie -~I stąd jest owa niespożyta
582   XX     |          niespożyta dzielność~Łaski - i stąd jest w śmierci - nieśmiertelność.~
583   XX     |            mętów~Zawiei, mroku pełnej i łyskania,~Nie znał był jeszcze
584   XX     |             nawet uszów się kołyszą -~I pod dziecięcia ochrzczonego
585   XX     |               męczenniki~Powykreślali i ubrali w farby –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
586   XX     |            Dziś onych zbójców podłych i leniwych,~Co nieraz mędrca
587   XX     |               własnego trudu -~Aż się i kości nieraz doszukali,~
588   XX     |             ziemi,~Wszech-skrytykowan i wszech-opuszczony:~Konając
589   XX     |          Konając w sobie z pragnienia i głodu,~Współcześnie plwany
590   XX     |            głodu,~Współcześnie plwany i współcześnie czczony,~Jak
591   XX(1)  |        Egipcie, także podobno w Galii i w Indiach; Lao Tseu z Chin.~
592   XX     |             soli~Każdy ma prawa swe - i Archanioła,~Co mu pogwałcić
593   XX     |          wyciągano,~Wieńczono, plwano i zapominano.~- Lecz nikt
594   XX     |             czyj wzrok mógł dośledzić~I jakie serce przeniknąć te
595   XX     |           wypowiedzieć,~Ani okrzyczeć i wywieść na pole~Teatru -
596   XX     |            Tak że cień ledwo zostawał i nuta,~I nuty echo. - I bywał
597   XX     |           cień ledwo zostawał i nuta,~I nuty echo. - I bywał jakoby~
598   XX     |       zostawał i nuta,~I nuty echo. - I bywał jakoby~Powietrza upust
599   XX     |            się rano.~A któż podzielić i dostrzec mógł bolę~Nie widne
600   XX     |               Najboleśniejszej treści i istoty~Jako ostatni wygnaniec
601   XX     |            całej tej tragedii skupił;~I nad-człowiekiem był w człeka
602   XX     |  nad-człowiekiem był w człeka osobie,~I tak zmordować dał się -~
603   XX     |               tak zmordować dał się -~I odkupił -~Kobiety może serce
604   XX     |              wdzięki -~Ubogi nie miał i takiej - bo droga!~Najpowabniejsze -
605   XX     |           Traf wyjątkowy - stoicyzm - i szpada!~Syn Aleksandra przezierał
606   XX     |           Więc bardzo czuł się osobny i - cały.~- I począł Zofii
607   XX     |           czuł się osobny i - cały.~- I począł Zofii odnawiać wspomnienie,~
608   XX     |            sumienie,~Lirę za postać - i z tej dwoistości~Silił się
609   XX     |           ręku, bez litości,~Na pieśń i postać, jak z dniem ciemność
610   XX     |               z dniem ciemność różną!~I czuł - że kłamać począł,
611   XX     |         kłamać począł, acz niewinnie.~I czuł - że działać począł
612   XX     |         działać począł dobroczynnie -~I umęczył się bardzo tą robotą~
613   XX     |              robotą~Bez-narzędziową –~I wstał - kosz wziął w ręce,~
614   XX(6)  |            traktować kwestie socjalne i filozoficzne.~ 
615  XXI     |              W sposób nie dosyć jasny i czytelny,~Zaczęły postać
616  XXI     |             Zaczęły postać przybierać i imię:~Z Bretanii pono generał
617  XXI     |               Energii, tudzież zagład i perzyny,~Elastycznością
618  XXI     |             Elastycznością swą, miarą i siłą~Przerażał wszystko,
619  XXI     |       szeregami~Tych obnażonych kolan i tych ramion,~I grzyw na
620  XXI     |       obnażonych kolan i tych ramion,~I grzyw na hełmach - a wodzowie
621  XXI     |        trzymać ją w literach znamion,~I magnetycznie giąć tymi członkami,~
622  XXI     |             Tylekroć więcej świetna - i szczęśliwa!~Nikt wszakże
623 XXII     |            kształt - perskie kolory -~I te jej słowa mówił:~"Mag
624 XXII     |         stojącej liry nie wywrócił? -~I wyszedł - Zofia, na to bacząc
625 XXII     |            sunął od łoża do progów" -~I szyć poczęła z niezwykłym
626 XXIII    |            skórą lamparta przysłanem,~I piórem pawim lekkie rzucał
627 XXIII    |              oczy, dziwnie pełne lice~I wargi, jakby je spinała
628 XXIII    |             nie pewne ruszenie~Ramion i silny śmiech, z diwy takowej~
629 XXIII    |               Nie czuję się zdrowy" -~I pogardliwy gest dodawał
630 XXIII    |        ostrogą -~"Niezdrowy jestem" - i giął pióro pawie,~Chwiejąc
631 XXIII    |      Pomponius rękę podał jej leniwo,~I w dwóch - bez ognia - błyśli
632 XXIII    |              Zbyt blisko czuli siebie i widzieli.~Więc - była chwila
633 XXIII    |          Twarz Aleksandra, gdy konał, i szyję,~Gdzie krew, ścinając
634 XXIII    |              podobnie~Usmętnić lica - i nie mniej nadobnie -~Gdy
635 XXIII    |        Pomponius rzecze: "Umiejętność~I Zofia-albo: scjencyja i
636 XXIII    |               I Zofia-albo: scjencyja i ona,~To życia mego drama
637 XXIII    |              ona,~To życia mego drama i namiętność -~Miłość jednakże
638 XXIII    |             Pomponius: "Nie przeczę."~I wstał, lecz widno było mu
639 XXIII    |              lała wstęga krzywa.~"Oto i świeży wieniec przy pucharze,~
640 XXIII    |             zgotowan umyślnie -~Pij - i o Zofii mów! - to cię uzdrowi."~-
641 XXIII    |               wiem - jakie ma oczy? - i ramiona?"~- Co wszakże mówiąc,
642 XXIII    |             niedbały~Ku odpowiedziom, i baczył te drgania,~Jak rybołówca
643 XXIII    |      niezwykłym gościowi pośpiechem -~I w rozrzuconej upięciach
644 XXIII    |                   Janus otworzony!" -~I tu uśmiechnął się - "Jeśli
645 XXIII    |          późno!"~"Owszem, tryumfuj ty i wszystko twoje,~Quod felix
646 XXIII    |         przybyciem~Zdał się pogardzać i śmiercią, i życiem,~I zalotami
647 XXIII    |             się pogardzać i śmiercią, i życiem,~I zalotami diwy,
648 XXIII    |       pogardzać i śmiercią, i życiem,~I zalotami diwy, i istnieniem,~
649 XXIII    |              życiem,~I zalotami diwy, i istnieniem,~Jak nadużyty
650 XXIII    |          człowiek nieśmiertelny.~Więc i ton jakiś nastroiwszy nowy,~
651 XXIII    |           głosu sens wykryty,~Za ster i stylu nam iglicę służy,~
652 XXIII    |               wyda? - oto wzburzy się i zburzy!"~To gdy powiedział,
653 XXIII    |           trafnie uderzyłeś grotem? -~I dodał: "Gdyby mi służyło
654 XXIII    |          skończyła,~Na raz wychylił - i siedli w milczeniu.~"Ty
655 XXIII    |              stronie,~Mularzom służąc i drapiąc się w skronie?~-
656 XXIV     |      szaleństwami.~Podobnież z ludźmi i społeczeństwami!~Kto słaby,
657 XXIV     |             nie był chory,~Cierpiał - i zdały się rządzić humory,~
658 XXIV     |          rzekłbyś, iż wzgardzili dobą~I odpoczęli w ruchu, niespokojnie:~
659 XXIV     |             jakiś nie-gorący~Rządził, i ludzie bywali chwilami,~
660 XXIV     |        element potrzebny koniecznie -~I darło się to zewnętrzne
661 XXIV     |        Zagrażał państwu - lecz że dni i wieki~Często niewielki wypadek
662 XXIV     |          niewielki wypadek przetwarza~I, większość sobie obracając
663 XXIV     |           cudem czyni, ale - bywa,~Że i Ironia w ten się płaszcz
664 XXIV     |              rodzi z nadmiaru boleści~I współ-łez nie ma, bo się
665 XXIV     |               złączone z racją,~Zimna i pewna w zasadach, jak skała -~
666 XXIV     |            Akwilonem jest podejmowane~I idzie, wieniec otrząsając
667 XXIV     |               nogą,~Zniszczenie mając i celem, i drogą.~"Czemu? -
668 XXIV     |            Zniszczenie mając i celem, i drogą.~"Czemu? - że jedno
669 XXIV     |          powinna -~Mąż nierozsądny! - I któż go uleczy~Z rany, co
670 XXIV     |         uleczy~Z rany, co tyle krwawa i niewinna?~- Miałaż więc
671 XXIV     |                                       i sylogistycznie~Rzec jej: "
672 XXIV     |               Uczucie dałaś za mamonę~I mniemasz, że d z tą zamianą
673 XXIV     |               z tą zamianą ślicznie -~I jesteś głucha na okolne
674 XXIV     |               końca treści, możnać by i dalej~Tłumaczyć: ile? jak?
675 XXIV     |            dalej~Tłumaczyć: ile? jak? i gdzie? ta sprawa~Serca -
676 XXIV     |               wewnętrzne zjątrzenie -~I tak przepoić się jej własnym
677 XXIV     |            jednak dotrzymać sumienie;~I - stać się dla niej wydeptanym
678 XXIV     |               śladem,~Po którym nawet i nieme kamienie~Bez krzywych
679 XXIV     |                wyssany tak, splunąć -~I - że się ciężar przestało
680 XXIV     |             Upaść mu jeszcze do nóg - i przeprosić -~- - - - - - - - - - - - - - - -~
681 XXIV     |          Wszystko, prócz ceny prawd - i wszystko w tobie~Ceniła -
682 XXIV     |              Ceniła - prócz twej krwi i twego ciała!"~- - - - - - - - - - - - - - - - -~
683 XXIV(2)  |            pomników sztuki niepisanej i żywotów współczesnych, o
684 XXIV(2)  |              z tych słów pojął, o ile i jako filologiczne pochodzenie
685 XXIV(2)  |           przed trybunał wytaczanych, i prawie nie mniej od samejże
686 XXIV(2)  |         zostawia się je przeto uwadze i studiom czytelnika.~
687 XXIV     |         Temperaturę mające szczególne~I coś szarego w powietrzu
688 XXIV     |        rozpaczy, gdy wyczerpnął słowa~I zaniepoznał, co radość?
689 XXIV     |              do pół osłonięty,~A ziół i kwiecia woń powiała wkoło~
690 XXIV     |             pojąć milczenia Barchoba,~I szukał okiem, zali się nie
691 XXIV     |         pierzchający,~Od ziemi w górę i z góry do ziemi.~Policja
692 XXIV     |              tłumy cofając do ściany.~I wraz porządek gwałtem rósł,
693 XXIV     |          prawicę,~Leniwą wargą drgnął i wyrzekł: "Podły!" -~Ale
694 XXIV     |               Co krwawe stryczki nosi i kadzenia,~Ilekroć żertwa
695 XXIV     |                Aleksandra syn zadrżał i - runął.~Krwi sute pasmo
696 XXIV     |          równowagę,~Które traf skupił i ułożył w ścianę.~Trup się
697 XXIV     |      naciągany łuk ci się wyśliźnie -~I rzekł: "Na targu - konać -
698 XXIV     |               sprawie,~Wyciągnął rękę i rzekł: "Błogosławię~Duszy
699 XXIV     |          których każdy was odsłania -~I jako scena w teatrum naucza,~
700 XXIV     |             chcąc, aby był chwalonym;~I wolał przenieść ofiarne
701 XXIV     |           pisma zwój - czytać żywotów~I skonań księgę, czytać chmurę~
702 XXIV     |          skonań księgę, czytać chmurę~I światłość czytać, zapisanie
703 XXIV     |           rękę wzniósł ponad zwłokami~I, szepcąc, począł w powietrzu
704 XXIV(4)  |         znaczy: w Rzymie z niewolnika i niewolnicy urodzony; za
705 XXIV     |              ogarnie strugi~Z dachów, i luną z tak równym hałasem,~
706 XXIV     |               trysnęły czy z ziemi? -~I - niezadługo - w zawierusze
707 XXIV     |            tylko silne drgania,~Co tu i owdzie chwilowo rozgania,~
708 XXIV     |       upominań się wzajemnym wrzasku.~I niezadługo na tym placu
709 XXIV     |             Stały szeregiem milczącym i czarnym.~- Zachodu słońce,
710 XXIV     |                Podniosły - cicho było i zielono~Na bruku, który
711 XXIV     |            Podobnym, z barwy, miejsca i wspomnienia,~Do wag-rzeźniczych -
712  XXV     |        czasowe gdy kto wieczne słyszy~I folgę daje obecności gwarnej,~
713  XXV     |            wielka, lubo pozór marny -~I próżen rzeczy znikomych
714  XXV     |               tylko, ile mu jest dano~I wolno swego uchylić sumienia~
715  XXV     |               Samotnie wschody liczył i zachody -~To przed domostwem
716  XXV     |             sali,~Gdzie drży fontanna i lampa się pali.~ ~Zamorskich
717  XXV     |               Do drzwi Magowych pukać i przed domem~Czuwać - i jakby
718  XXV     |          pukać i przed domem~Czuwać - i jakby się coś dokończyło~
719  XXV     |         Uciszyć niemniej własny zmysł i doby,~Która się raczej miała
720  XXV     |           raczej miała na wezbranie -~I obfitością trafów, mniemań,
721  XXV     |             owszem, wybiegać poza nie~I szukać, czego szuka się
722  XXV     |             Dobrze - odgadłeś Gwiazdę i jej syna -~Krew już płynęła -
723  XXV     |        odległym jawiła się grzmotem -~I zaczerwienił się w sposób
724  XXV     |               się w sposób niezdrowy,~I zbladł - i rękę otarł jedne
725  XXV     |          sposób niezdrowy,~I zbladł - i rękę otarł jedne drugą -~
726  XXV     |              rękę otarł jedne drugą -~I rzekł: "Spoczniemy - dziś -
727  XXV     |            długo~Spoczniemy - może" - i siadał wygodniej,~Niż to
728  XXV     |            toż zrobił mąż przychodni.~I siedli - Jazon rzekł: "Słuchaczem
729  XXV     |             mów, bym czasu, powietrza i ziemi~Używał z ciebie oddechami
730  XXV     |           nosa robiąc jak człek młody~I poprawując nieuważnie brody:~"
731  XXV     |             rzymskiej co najlepszej -~I nie ma-ż w sobie dorównywać
732  XXV     |             sobie dorównywać szpadzie~I nie ma-ż od swej chorągwi
733  XXV     |              połą jak namiotem~Wionął i gestem rzucił polecenie,~
734  XXV     |              gestem rzucił polecenie,~I jako pierwej siadł - było
735  XXV     |         kaptur z sydońskiej purpury -~I piasek, którym sypało z
736  XXV     |              upadł, prysnął o marmury~I tęczę wywiódł sztuczną,
737  XXV     |                 broń-że mię. Boże!" -~I począł nogi swe okrzemieniałe~
738  XXV     |               swe okrzemieniałe~Cofać i ramię odsuwał Magowe -~Czego
739  XXV     |              ręce, siwą otrząsł głowę~I prawie rozśmiał się jak
740  XXV     |              Miałoby taki kształt!" - i pojrzał w szczyty~Domostwa,
741  XXV     |               kropli zwiać w miednicę~I, zamiast nogi swe, ocierał
742  XXV     |            gośćmi - głos, który~Cichł i podnosił się, i milkł w
743  XXV     |           który~Cichł i podnosił się, i milkł w parowie,~Dwojakiej,
744  XXV     |         Barchob ostatnie rzekł słowo,~I słychać było, że się drzwi
745  XXV     |         Judzki król lat nieco temu -"~I dodał: "Z chwili samego
746  XXV     |              Czy nie odgadłbyś fasces i topom?~- O! ty, co, zamiast
747  XXV     |            chwastami zarosły,~Niemy - i ołtarz mchem zarosły, niemy,~
748  XXV     |          ołtarz mchem zarosły, niemy,~I drzwi spalone w żużel -
749  XXV     |          blisko -~Czuję cię przez łzę i urągowisko!"~ ~"Uszczknijmyż
750  XXV     |                    Uszczknijmyż nieco i w jego radości -~Przychodzień
751  XXV     |               bo rzecz jest niecała - i krwawa - "~K'czemu siadając
752  XXV     |           strawa,~Na jaką stać mię" - i chleb począł łamać,~Ale
753  XXV     |     wątpliwość stracić ma za zgonem -~I chociaż szczera jest, kłamie,
754  XXV     |             czekanego uważał Mesjasa,~I wielbił prawdę - lecz przez
755  XXV     |         podrzędnym usiadł pacholęciem~I jedli służąc, słuchając
756  XXV     | współczesności,~Boskości nieco mające i czczości.~Chwile, co dają
757  XXV     |             idącym się daje~Puchar7 - i w innych też chwilach solennych~
758  XXV     |             darły się wstęgą brązową,~I tupot skorych nóg zmieszany
759  XXV     |          sieni,~Liktorów weszło dwóch i znaczna rota -~Co widząc: "
760  XXV     |             swoje gdy pełni, spokojny~I zimny - pełni to, co się
761  XXV     |              rzeczy,~Iż sam nie wątpi i nic mu nie przeczy.~"Kończmy!" -
762  XXV     |               Kończmy!" - rzekł Jazon i puchar wychyli!,~Ale ust
763  XXV     |            ust nieco kielichem omylił~I - do setnika palec niosąc -
764  XXV(8)  |            wiele razy tak chrześcijan i filozofów razem wygnaniem
765  XXV     |      Hirkanowi~W umowie głównej głosi i stanowi:~Iż, skoro posły
766  XXV     |          jeżeli Rzym trwa, Cezar żyje~I, jak panować ma, panuje
767  XXV     |         kaszlać począł nieprzytomnie,~I chwytał łyżkę z cytymskiego
768  XXV     |           łyżkę z cytymskiego drzewa,~I obracał ją w ręku - -~ ~"
769  XXV     |              te słysząc, wzniósł rękę~I popychany żołnierstwa poskokiem,~
770  XXV     |              na Trupich-Głów Górze" -~I padł, po piaskiem zasłanym
771 XXVI     |             ten tyle nieszczęśliwy" -~I łamał pedum kościane jak
772 XXVI     |          kawałeczki -~A kość parskała i złote zeń ćwieczki~Wylatywały
773 XXVI     |              głos zawołał: "Żarty!"~ ~I chęć mu przyszła niespodziankę
774 XXVI     |                z wyznaniem:~List twój i kwiaty - po drodze ich wiele~
775 XXVI     |          rzeczach tylu~Życzenia twoje i pragnienia dzielę -~Czemuż
776 XXVI     |          dzielę -~Czemuż mam obcą być i w tym? - "~ ~"Motylu! -~
777 XXVI     |                    Gdybym zrobiła!" -~I wieniec rąk nań białych
778 XXVII    |           który miał doń list, a leki~I kwiaty z willi przyniósł
779 XXVII    |            się innej należeć osobie -~I nic o lekach nie mówił od
780 XXVII    |       pożegnanie,~Gdy Artemidor siadł i, jak w koronie~Król, za
781 XXVII(1) |         bywali możności noszenia togi i nieraz w krótkiej sukni,
782 XXVII(1) |             oddalonej szkołę zakładał i uczył.~
783 XXVII    |              Rzymie! –wołając - sławo i zasługo!~Zniknijcie - ziemio,
784 XXVII    |             nerwy -~Swobodny, owszem, i przytomny wcale,~Nim Zofia
785 XXVII    |             weselą się osoby chore.~ ~I obraz to był zaprawdę ciekawy:~
786 XXVII    |       nieobecny, poza miejsce wryty –~I tej, z rumieńcem swoim chorobliwym,~
787 XXVII    |               zwłaszcza że tuż kwiaty~I list rzucony najniedbalej
788 XXVII    |         Ścisnęła ręką dłoń Artemidora~I przechyliła k'niemu blade
789 XXVII    |               Bądź zdrów!" - wołając, i znowu: "Bądź zdrowa!"~"Liry
790 XXVII    |          lazur, pierś mając rozdarte,~I jeszcze o drachm założą
791 XXVII    |         Orfeusz, Homer! - Patrz - "~ ~I wskazywała~Palcem w zasłony
792 XXVII(2) |            robienia karier wojskowych i miejsce wygnań. - I jako,
793 XXVII(2) |        wojskowych i miejsce wygnań. - I jako, na przykład, Ameryka
794 XXVII(2) |        Ameryka względem Europy bywała i jest krajem ucieczki z różnych
795 XXVII(2) |     ukrzyżowaniu Pańskim Herod, Piłat i ś-ta Magdalena zostawują
796 XXVII    |          świat! - tak wielkie bolę! -~I śmierć - sen - sen - śmierć - - "~ ~
797 XXVII    |            sen - sen - śmierć - - "~ ~I skonała -~"Och! niźli pójdę
798 XXVII    |          wbiegły, Egipcjanka z niemi,~I rozpoczęły nad ciałem nieżywym~
799 XXVII    |             doby.~Pochodni kilka, tam i owdzie - długo~Noszono -
800 XXVII    |             sługą:~Przyjaźnią, prawdą i bólem okryty,~Nie myśląc,
801 XXVII    |               jak z nim pocznie wieść i skończy -~Wygnania nawet
802 XXVIII   |             swymi stos poddymał suchy~I słowa imał śpiewanej litanii,~
803 XXVIII   |      zazdrości~W wyścigach - oto stos i trup na stosie" -~Łowczy
804 XXVIII   |               odparł - z wygnańcami."~I ręką chroniąc wzrok od wschodu
805 XXVIII   |           uchodząc, odkryto -~Białość i zmarszczki mające sędziwe,~
806 XXVIII   |                Kiedy je skręci wiatr, i za rumakiem~Pulchra coś
807 XXVIII   |       Barchoba!"~- Gdy grzywy poświst i szelest klamidy~Zdawał się
808 XXVIII(3)|          tylko palono na stosach, ale i sposobem orientalnym grzebano
809 XXVIII(3)|               koniec bowiem Imperium, i już od połowy ciągu jego,