Part
1 I | sposób, iż profil z greckich miał medali,~A w oczy patrząc:
2 III | Zofiję z Knidos mędrzec miał u siebie.~- Uczniowie w
3 V | widzieli mniej jaśnie.~To miał do siebie Mędrzec, tak iż
4 IX | Nazwiskiem Quidam, że nie miał nazwiska,~Potem zaś przezwan
5 IX | Czekaj! bom w ustach nie miał nic trzy doby -~Ja i te
6 XI | Wszelako Mistrz Jazon miał drobne~Słabostki, z dala
7 XI | człowiek i nie powić,~Co miał powiedzieć, i zgadywać trzeba,~
8 XII | rozmawiał potocznie,~Wciąż miał zwój pisma własnego zaocznie,~
9 XIII | Barchob na strome~Ku lampie miał się.~ ~"Zrodzona w Sycjonie~
10 XIV | rzeczach mądrości i prawa,~Lecz miał do siebie to, że mawiał
11 XIV | mniemania,~O których z czasem miał napisać nieco,~Co wszakże
12 XV | który~Coś nie-żeńskiego miał.~"I stąd powziąłem~Wiedzę
13 XV | Więc i na ręku płaszcz on miał - niechcący~Zwojem o pedum
14 XV | najdłuższym wielkiego8,~Jakby miał chłopca wołać i rozkazy~
15 XV | Nie - Aleksander rozliczne miał doby,~Acz tenże samy w treści
16 XV(9) | na lamie złotej napisane miał zwyczajem przyjętym Imię
17 XV | lirę,~Głosem, co echa nie miał, lub nieszczere,~Gdy strun
18 XV | rzucił płaszcza koniec~I już miał usta na wpół otworzone,~
19 XVI | Zobaczysz jeszcze - będziesz miał ojczyznę~W dłoni - ja, może,
20 XIX | Skąd poruszenie głowy miał swobodne:~Nie takie wzroku,
21 XIX | Abrahamie mówią, iż ten syna~Miał ofiarować. - Są, co byli
22 XX | Takie wejrzenie tęskne miał - i lica~Pełne takiego bezmiaru
23 XX | od kogo są kwiaty?" -~Już miał zapomnieć syn Aleksandrowy,~
24 XX(3) | dobrze, co mu powiedzieć miał.~
25 XX | wygnaniec na świecie~Żył - a miał pierwsze prawo na planecie! -~
26 XX | pociągając wdzięki -~Ubogi nie miał i takiej - bo droga!~Najpowabniejsze -
27 XXI | naczelny~Severus Julius wrócić miał niebawem,~Także legiony
28 XXII | by się na tej czujności miał wspierać~Interes żyda, jak
29 XXV | białe,~Do nóg przychodnia miał się. - "Być nie może! -~
30 XXV | wstał, lecz w chwili, gdy miał się ku sieni,~Liktorów weszło
31 XXVII | rozmowę~Z posłańcem, który miał doń list, a leki~I kwiaty
32 XXVII(3)| Kiedy Sokrates wypić miał truciznę, pocieszany był
|