Part

 1  XIV  |                        XIV~ ~Lucius Pomponius Pulcher, pod tę porę,~Najzawołańszym
 2  XIV  |         naraz mówią: "Vale!" -~Imię Pomponius brzmiało jak: "Do broni!"~
 3  XIV  |          poszept: "Konsul idzie."~ ~Pomponius ród swój szlachetny wywodził~
 4  XIV  |              Imperator!" –~ ~Lucius Pomponius Pulcher nie był wiele~Ćwiczony
 5  XIV  |        niekiedy "małym Alcybiadem",~Pomponius zasię, słysząc te wyrazy,~
 6  XIV  |            dwugłowe ciało.~ ~Lucius Pomponius zamierzył od dawna~Ugościć
 7  XIV  |           dziewki i rzesze pokorne,~Pomponius Lucius, rydwanem czerwonym~
 8   XV  |                To rzekłszy, Pulcher Pomponius dwa razy~Dotknął się palcem
 9   XV  |            sposób każdemu właściwy:~Pomponius z gestem rzymskiego szlachcica;~
10 XVII  | Elektry-diwy wyrastały lica;~Zaczym Pomponius rękę poniósł prawą~Ku niej -
11 XVIII |             znam, lecz subtelności,~Pomponius - jest to wytoczone drewno~
12  XXI  |      cesarskiego gmachu lub ogrodu;~Pomponius nawet, odwłoka zachodu~Około
13 XXIII |                      XXIII~ ~Lucius Pomponius leżał od niechcenia~Na łożu1,
14 XXIII |       sławnej Zofii" - rzekła diwa.~Pomponius na to: "Czytasz mi na czole;~
15 XXIII |          smutek skłamała na licach,~Pomponius rękę podał jej leniwo,~I
16 XXIII |             Bywaj mi szczęśliwą!" -~Pomponius tymże Elektrze rzekł tonem,~
17 XXIII |          chwila milczenia - po onej~Pomponius, wina wychyliwszy czarę,~
18 XXIII |    jakkolwiek wiele~Zbliżony, widok Pomponius przedstawiał,~Niedocieczone
19 XXIII |            mniej nadobnie -~Gdy tak Pomponius rzecze: "Umiejętność~I Zofia-albo:
20 XXIII |      spojrzeniu.~Na co wręcz Lucius Pomponius: "Nie przeczę."~I wstał,
21 XXIII |            Jeśli nie, wina~Twoja! - Pomponius odpowie mu luźno -~Żeś wojnę
22 XXIII |          może spoczywać spokojnie."~Pomponius, który przed gościa przybyciem~
23  XXV  |       ludzie nieszlachetni.~- Jakoż Pomponius był to z swą przebraną~Elektrą - -
24 XXVI  |           XXVI~ ~"Tyś winna - mówił Pomponius do Diwy -~Że oto dzień ten
25 XXVI  |        raczej do Zofii słów parę" -~Pomponius mówił.~ ~"Zamiast palce
26 XXVI  |       wszakże kroków echem -~Tak że Pomponius w głos zawołał: "Żarty!"~ ~
27 XXVI  |             w tym? - "~ ~"Motylu! -~Pomponius z zimną ufnością odpowie -~
28 XXVIII|         poznać wykwintności,~Że był Pomponius - "Fatum nam zazdrości~W
29 XXVIII|           resztki Zofii!"~- K'czemu Pomponius, chyląc się na grzywę,~Przeto