Part
1 Dozk | jest tylko ktoś - jakiś tam człowiek - quidam! Nic on nie działa,
2 III | się dobrze naszukało - -~I człowiek, w całej myślenia machinie,~
3 VI | zdradę! -~Cóż stąd?--~Czy człowiek, widząc tak szeroko~Na każdą
4 VI | widnokrąg zasklepia,~Myślił, że człowiek, skoro tam dobieży,~Rękoma
5 VI | uprzedzona sykiem,~Jak syka człowiek, gdy igłą się zrani,~Weszła,
6 VI | straszne bywa,~Odkąd się człowiek pocznie za nie wstydzić."~
7 VII | impluvium dziać się to musiało:~Człowiek tak z miejscem bywa solidarny,~
8 IX | lub policji -~W sposób iż człowiek kłamiący tam będzie~Przez
9 XI | progi -~Czasem wszystkiego człowiek i nie powić,~Co miał powiedzieć,
10 XII | pochodzi? -~Nie wiem! - z tym człowiek, mniemam, że się rodzi."~
11 XIII | pojrzał, azali~Legło? - jak człowiek lekarstwo ważący,~Niby roztropnie
12 XIII | Inny znów ośmset lat - człowiek nawzajem~Obyczajowi służy,
13 XIII | Syn Aleksandra szedł jak człowiek młody,~W powietrzu, które
14 XV | Drugi przyświadczał, jak człowiek mniej dbały,~Do kogo? o
15 XV | rzymskiego szlachcica;~Florus jak człowiek, gdy chce pytać: "Czemu?" -~
16 XV | lewe układnie zarzucił,~Jak człowiek ufny, że dotrzyma w słowie,~
17 XVI | której i niczego~Zląkłby się człowiek taką zdjęty ciszą,~Gdy -
18 XVII | pracowni rzeźbiarza~Otworzył człowiek pyłem ubielony -~I jak gdy
19 XVII | rzekłszy, wyjrzał: był to człowiek blady,~Ale bez-barwą czerstwą
20 XVIII| dziewka owa,~Gdy weszedł człowiek, kosz mający w ręku;~Blady
21 XX | legł na kwiatów stos, jak człowiek śpiący.~ ~
22 XXIII| istnieniem,~Jak nadużyty człowiek w onej porze,~Kiedy jest
23 XXIII| dzielny~Jest politycznie człowiek nieśmiertelny.~Więc i ton
24 XXIV | szeregi -~Czas, w którym człowiek z toporem na ręku~Uderzył
25 XXIV | Ktoś ty?" - a rzymscy: "Człowiek bez rozumu!"~Rota, gwałtownie
26 XXIV | równają golenie5,~Zawołał: "Człowiek ten szepcąc przeklina! -~
27 XXV | szepczących żołnierzy,~Jak człowiek, swoje gdy pełni, spokojny~
28 XXVII| głową1,~Jako niewolnik lub człowiek ubogi,~Mistrz Artemidor
|