Part

 1   II  |        gramatyka rzymskiego te słowa~Mówił: "Te światła, co u
 2   VI  |         Zofio!" - greckie były słowa -~Tu zatrzymała się: "Szkoda
 3   VI  |  niewiasta~Trzymała - wreszcie słowa te uroni:~"Która wigilia?" - "
 4  VII  |       mówił drugi ów gladiator słowa~Coraz to szybciej - gdy
 5   IX  |       chce o zgonie.~Pisarz te słowa jął czytać:~ ~"Zaiste,~Ze
 6   XI  |      Mag z Zofią, te jej mówił słowa:~"Niewiasto zacna - to tak -
 7   XI  |    przez przypadek? -~Wszelako słowa te: "Osoba ciemna,~Za nią
 8 XIII  |     Mówiąc to tonem żegnalnego słowa,~Mistrz Jazon ginął w mroku
 9 XIII  |     porwany gniewliwe,~A dalej słowa zgryzione namiętnie,~I znowu
10   XV  |     wzór brać" - i zamilkł.~Te słowa,~Dwulicej treści, ogół zaniemiły~
11  XVI  |        ile razy jeszcze~Magowe słowa o nim pomnił wieszcze,~Co
12 XVII  |       nie bogowie!"~"Sens tego słowa bóg - to jego nuta,~Pokąd
13 XVII  |     Ciskane tylko słychać było słowa:~"Zeus! - Antinous! - oto
14 XVIII |      Matematyczną - i w dźwięk słowa: cnota.~Blisko znaczący
15  XIX  |        nie kocham Hellady?"~Te słowa~Lubo donośniej rzekł, głos
16   XX  |  drzwiach im rosą pisząc zimne słowa,~I dłoń, przed świtem klamki
17 XXII  |      perskie kolory -~I te jej słowa mówił:~"Mag jest chory -~
18 XXII  |         gdy pierwsze usłyszała słowa,~Do sługi rzekła: "Stało
19 XXIII |      do rzeczy? " - te rzucała słowa,~Tu, tam biegając w krótkiej
20 XXIV  |    Miałaż więc ona zgadywać te słowa,~Których się brzmienie powierza
21 XXIV  |       rozpaczy, gdy wyczerpnął słowa~I zaniepoznał, co radość?
22 XXIV  |    przyskoczyli,~Lecz oderwała słowa ust agonia,~Których świat
23  XXV  |       zdrowi."~ ~Mistrz Jazon, słowa te słysząc, wzniósł rękę~
24 XXVII | Mierzonym głosem, te jej mówił słowa:~"Bądź zdrowa! - więcej
25 XXVII | Spadkami pękań tych wyrzekłszy słowa~Wszystkiego - co jest na
26 XXVIII|    swymi stos poddymał suchy~I słowa imał śpiewanej litanii,~