Part

 1 VIII|       Jestem chora!~Mów mi - czy Jazon Mag nie będzie w stanie,~
 2   XI|        swojej pani,~Kiedy Mistrz Jazon Zofii badał zdrowie,~Czy
 3   XI|          wiem. - Wszelako Mistrz Jazon miał drobne~Słabostki, z
 4   XI|           nie wiedział wcale,~Co Jazon zwykł był zwać: "nie-nowe
 5   XI|          Inną może dobą -~Mistrz Jazon mówił - o księżyca nowiu~
 6   XI|     panią, ile mogę, leczę."~ ~A Jazon dalej: "Kiedyś, wchodzi
 7   XI|        wstał z siedzenia.~ ~Skąd Jazon wiedział, że Zofia doń niosła~
 8  XII| Artemidor wreszcie jej odpowie:~"Jazon - tu przestał - jesteśmy
 9  XII|         jak Tyber -"~ ~"Tyś jest Jazon drugi" -~Odrzekła Zofia - -~ ~"
10 XIII| zarumienił.~ ~"Cóż oni mówią?" - Jazon rzekł powoli,~Bez pytajnego
11 XIII|         głosem nierównym,~Mistrz Jazon, głowę uchyliwszy w stronę,~
12 XIII|         Jest fałsz - i prawda" - Jazon zimno doda,~Patrząc, jak
13 XIII|         żegnalnego słowa,~Mistrz Jazon ginął w mroku wielkiej sali.~
14 XIII|    wędrownej gościnie?~Czy i sam Jazon, nie znany nikomu~Z wiary
15  XVI|       gościa tego, czy widzenie.~Jazon zaś - zimno patrzył nań
16  XIX|          okrętu3 -~Jak się ma?"~"Jazon - wyrzekł nie bez wstrętu~
17  XXV|   jeszcze walk nie dokonano:~Tak Jazon, wieścią choroby okryty,~
18  XXV|          mąż nieznany,~Bosy - że Jazon podniósł wzrok od ziemi,~
19  XXV|            ta jest ma nowina."~- Jazon ramiona wzniósł - uścisnął
20  XXV|       mąż przychodni.~I siedli - Jazon rzekł: "Słuchaczem jestem,~
21  XXV|              Zmężniał"- podpowie Jazon. 2~ ~"Rudo-grzywy! -~Przychodzień
22  XXV|    ziemię bosą zatarł nogą -~Gdy Jazon pojrzał naokoło - potem~
23  XXV|      przyleć jako malowanie,~Gdy Jazon, włosy zarzuciwszy białe,~
24  XXV|     nieościennych.~ ~Właśnie tak Jazon kielich wzniósł - gdy z
25  XXV|      przeczy.~"Kończmy!" - rzekł Jazon i puchar wychyli!,~Ale ust
26  XXV|        czyńcie zdrowi."~ ~Mistrz Jazon, słowa te słysząc, wzniósł