Part
1 Dozk | się przedstawia. Serce tej Zofii, tak czarującej talentami,
2 V | wbiegnąwszy ciennika,~Zdjął lirę Zofii wiszącą na pasie,~Pargaminowe
3 VI | ciemnej przerwy:~Płaszcz Zofii frunął z lekka, jak motyle -~
4 VI | skryte cierpienia;~Druga, na Zofii twarz rzucając światło,~
5 VIII | przekład dosłowny -~A poznasz Zofii dom po tym obrazku.~Tam
6 XI | pani,~Kiedy Mistrz Jazon Zofii badał zdrowie,~Czy horoskopy
7 XI | nieprzyjemna~Wieść brzmiały Zofii, gdy przez gaj wracali.~ ~
8 XIV | czerwonym~Tocząc jak Neron, Zofii szukać lubił,~Nie iżby kochał
9 XIV | tylko ślady! –~ ~Hołdy te Zofii nie były natrętne,~Lecz
10 XV | odmiennym~Dodał, wpatrując się w Zofii wejrzenie:~"Czy o zdarzeniu
11 XV | Przychodzę - " - mówiąc to, Zofii wejrzenia~Szukał, jak kiedy
12 XV | młoda" -~Odpowie Pulcher Zofii, a ta znowu:~"Więc, do pańskiego
13 XV | Aleksandra słuchał przez oblicze~Zofii - ciemne to może wyrażenie,~
14 XV | czołem drżały.~ ~IMPROWIZACJA ZOFII~1~Czy z Olimpu to ? - gdzie
15 XV | bardzo zadziwiony,~Patrzył na Zofii postać, niepodobną~Do siebie
16 XVII | Zeus! - Antinous! - oto Zofii głowa! -~Pies-Alcybiada! -
17 XX | osobny i - cały.~- I począł Zofii odnawiać wspomnienie,~Pieśń
18 XXII | Syn Aleksandra stał przed Zofii łożem,~Grecki mającym kształt -
19 XXIII | poetyckiej szkole~U onej sławnej Zofii" - rzekła diwa.~Pomponius
20 XXIII | zgotowan umyślnie -~Pij - i o Zofii mów! - to cię uzdrowi."~-
21 XXIV | pragnie ciała.~Od progów Zofii syn Aleksandrowy~Niósł się
22 XXVI | budzić,~Napisać raczej do Zofii słów parę" -~Pomponius mówił.~ ~"
23 XXVII | Mistrz Artemidor wchodził w Zofii progi,~Postawę nie swą mając,
24 XXVII(3)| Homera; widzenie więc to Zofii na tym jest osnute.~
25 XXVIII | Przysiągłbym bowiem, że to resztki Zofii!"~- K'czemu Pomponius, chyląc
|