Part

 1   VI |     szlachcica,~Co by, jak Scipio, sam gadał do Rzymu,~Albo tu
 2  VII |       jeszcze ciekawości,~Mówiąc: "Sam boski cesarz w swej mądrości~
 3  VII |         działo się innego wieku.~- Sam boski, boskie cenić umie
 4  VII |   Znalazłem się w tym zgiełku; nie sam byłem:~Zginął mi uczeń" -
 5 VIII |         Nas? w tym wątpliwość, acz sam doń dziś idę •~Nie mawia
 6   IX |      rzeczy zaletą!~ ~Gramatyk nie sam stał, po jednej strome~Kupca
 7    X |      śpieszył ku Kapitolowi,~Tam i sam raczej błądząc, jako w porze,~
 8  XII | poruszeniem~Podjęty z koszem tam i sam noszonym,~Mógł się stać
 9 XIII |         Lecz najswobodniej mężniał sam w tej sile,~Co, wolna marzeń,
10 XIII |            Jak, co ma począć? - aż sam sobie mową~Przerwie: "Co
11 XIII |          wędrownej gościnie?~Czy i sam Jazon, nie znany nikomu~
12  XIV |          lub styl noszone.~ ~Nigdy sam, zawsze chadzał on ze swymi,~
13  XIV |     zatrzasnąć podrywem,~A choćbyś sam był lwem, wiesz jedno: "
14   XV |            Lub każdy mądrym będzie sam dla siebie."~"Tego mniej
15   XV |            jest - wzór więc siebie sam zaciera?~Nie - Aleksander
16   XV |        list, chyląc czoło -~Florus sam jeden poszepnąć chciał: "
17  XVI |        wory,~Skąpałby miasto przez sam wylew rzeki!~Zaiste szczęsny,
18 XVIII|         Wysłowić nieraz mniej, niż sam się zdumiał!~  ~
19  XIX |          miednica i nalewek złoty.~Sam był do kolan obrzucon opończą,~
20  XIX |       rzekł, głos mu nie służył,~I sam to może poczuł, że nadużył~
21 XXIII|        zburzy!"~To gdy powiedział, sam usłyszał potem:~Tak, nieumyślnie
22  XXV |        osoby~Do tyła ciche, to gdy sam był w stanie~Uciszyć niemniej
23  XXV |     wygodniej,~Niż to zwykł czynić sam - a ręki gestem~Wskazywał,
24  XXV |      konnicą,~Łucznik! środkiem: a sam na kształt głowy,~Z ogromną
25  XXV |           ma utrzymania rzeczy,~Iż sam nie wątpi i nic mu nie przeczy.~"