Part

 1 Dozk |        jest tragiczne? - pozwalam Ci wątpić, wielki poeto!~Ale
 2 Dozk |     pozwól mi w zamian powiedzieć Ci, że w przypowieści tej mojej
 3    V |            Pewna jest wszakże, iż ci bliżsi, właśnie~Im więcej
 4   IX |        drzwiami domu stojąc - gdy ci sami~Dwaj drudzy, ucznie
 5   IX |    stopniu toż samo zjawisko~Jest ci zwyczajnym i znajomym blisko,~
 6   IX |            roślejszym o głowę -~A ci że byli ludźmi, nie nowina!~-
 7   IX |            Syn Aleksandra rzekł: "Ci ludzie, trzy dni~Nie jadłszy,
 8    X |           uwaga,~I przeto rzekłem ci: "Nie znałeś Gwida"-~A nie: "
 9    X |        gdy przypuszczę śmiele,~Że ci na przykład świata ster
10  XII | Aleksandra syn tamże z Barchobem:~Ci raźniej - tamta opieszalej
11  XII |           że zapada;~I będę mówić ci o każdym z ludzi.~Którego
12 XIII |          Coraz nowego mistrza; co ci rzeką?~Posłyszeć - chwilę
13 XIII |        braknie w kadzielnicy.~ ~*~Ci, co wchodzili do Mistrza
14 XIII |      kamień pod skronią poprawia.~Ci wszakże goście senni - byli
15 XIII |           roboty własnej,~I jasny ci ich kształt, gdzie był niejasny,~
16  XIV |        szat, a owy gesty udanymi,~Ci swoi wszakże mniej byli
17  XVI |          i ów rodzi się - a bywa:~Ci duchem - tamci zbliżeni
18  XVI |         tamci głosu dźwiękiem - a ci mieniem,~A owi jeszcze głębszą
19 XVIII|      Postrzegłeś, ta się wyślizła ci wężem,~Wąż w ptaka plwał
20 XVIII| umiejętności otrzymują trudzie.~' Ci jednak innym oddawać to
21   XX |         wbity na dumę narodu. 2~- Ci zaś, co prawd mu z serca
22   XX |         wszech miar party,~Stawał ci nieraz jako księga spsuta,~
23   XX |          Czczość, jakby tchnienie ci wpierw rozebrano,~Niż mogłeś
24 XXIV |         chwili,~Gdy naciągany łuk ci się wyśliźnie -~I rzekł: "
25 XXVII|             Och! tak jest - mówię ci - kolosy stare,~Z gajów