Part

 1  III   |         kryły trójnogów -~Może by głos jej był jako naczynie~Brzmiące -
 2  III   |         wzięcie się - ogólnie -~I głos: ten słodkie miewać zwykł
 3   VI   |        odpowiedź była obojętną,~A głos już więcej szczery i otwarty,~
 4   IX   |     światło południa zaskoczy:~Że głos ich słysząc, nie widzisz
 5   IX   |     kłamanym,~Aż znajdzie w sobie głos dość wiarogodny;~Bo głos
 6   IX   |          głos dość wiarogodny;~Bo głos mniej może niż gest być
 7   IX   |     przypadkiem gdzie zbodły,~Czy głos tak dzielny był, a tłum
 8   IX   |        zacne dwie ze mną osoby,~A głos masz silny przez sytość
 9   XI   |    skromnie;~Za nią tuż - lektor, głos mający równy,~Czysty jak
10   XV   |     iglica,~Lecz twój, o Mistrzu, głos i co się zeń przejęło~W
11 XVII   |        tak?" - ozwał się z cieniu~Głos, jakbyś dłutem śliznął po
12  XIX   |       słowa~Lubo donośniej rzekł, głos mu nie służył,~I sam to
13  XIX(7)| strasznego fenomenu, czytaniem na glos Pisma Świętego morze uspokoił.~
14 XXIII  |        powieści:~Ile w niej prawy głos ? ile ludowy ?~Brzmieć mógł. - "
15 XXIII  |           jest - jeśli nie zwodzi~Głos ludu - mógłby wieści zgadnąć
16  XXV   |          Ciszę tę świętą przerwał głos od dworu~Zabiegający, wyraźny
17  XXV   |        dworu~Zabiegający, wyraźny głos sporu~Między Barchobem a
18  XXV   |       Między Barchobem a gośćmi - głos, który~Cichł i podnosił
19  XXV   |        zda się, płci albo natury,~Głos, jaki w serio tragediach
20 XXVI   |        echem -~Tak że Pomponius w głos zawołał: "Żarty!"~ ~I chęć