Part
1 VI | błyszczał, chwiejąc się niejaką chwilę -~I znikł - i nastał moment
2 VI | widząc tak szeroko~Na każdą chwilę swojego żywota,~Ile zakreśla
3 VII | na boku wstrzymał się na chwilę -~I szli pośpieszniej.~"
4 VIII | krepa,~Co po mozolnej pracy chwilę mroczy,~Gdy, duch że czuwał,
5 X | cechujący wieści;~Patrzący chwilę na postać człowieka,~Gdy
6 XII | znaczy? -~Kto?" - i przez chwilę trudno zgadnąć było,~Co
7 XIII | co ci rzeką?~Posłyszeć - chwilę rozgorzeć - "Skonałem -~
8 XIII | myślał jeszcze dalej~Chwilę: "co było w pamiętniku onym,~
9 XIII | skwapiwszy się, gdy patrzył chwilę,~Ujrzał naprzeciw biustu
10 XIII | się wracał~On mąż i siadał chwilę na uboczy,~I znów przypadał
11 XIII | niepewnym,~Zatrzymywała wzrok na chwilę długą,~Uczuciem widza me
12 XV | Swobodne na to pozwoliły chwile,~Mniemam, iż wszystkie próżno
13 XVI | spokojem~Rzekł: "Oto jeszcze chwilę razem stojem" -~I rękę kładąc
14 XVIII| przed koszem stanąwszy na chwilę,~Poczęła kwiatów dziwić
15 XX | pomiataną,~Lub daje wiary chwilę, przez znużenie,~Nawet zbrodniarzom,
16 XX | spiesznie, lub za młodu.~Chwilę więc myśląc: "od kogo są
17 XXIII| Zwyczaj ma wolne swe poświęcać chwile.~Mądryś - mnie więcej uczoność
18 XXV | onych treść wiedzieli.~Skąd chwile były tego zapomnienia,~W
19 XXV | wspomnienia~Obecność tworzy - chwile przywołania~Przeszłości
20 XXV | nieco mające i czczości.~Chwile, co dają nieśmiertelność
|