Part

 1   VI |      tę językom ludzkim dawszy stronę~Osobistości swej, czuła
 2   VI |        dla których uchodziła w stronę,~Lub jak niedawno na pargaminowe~
 3  VII |        mógł przejść w tęż samą stronę~I niecierpliwe dawał tylko
 4   IX |      nie wiesz, w którą wytnie stronę.~ ~Gwido: "Bóg zapłać" -
 5    X |                X~ ~Gdy w jedną stronę błysnął rząd pancerzy,~A
 6    X |        Uchylający w tę lub ową stronę;~Prońlem piękny, postawą
 7   XI |       przysionka niemniej inną stronę~Podwórza w ramy swe, na
 8 XIII |       woli nie ma.~Po chwili w stronę gościa wzruszył głowę,~Lecz
 9 XIII |      Jazon, głowę uchyliwszy w stronę,~Słuchał, lecz widno sens
10 XIII |       Syn Aleksandra patrzył w stronę ową~Długo, nie wiedząc równie,
11   XV | Jesieni skrzydłem odmiatając w stronę~Liście ich, co już żółte
12   XV |  Stanąwszy, pojrzał w tę i ową stronę,~Na ramię potem rzucił płaszcza
13   XV |      czytał zwitek, to szedł w stronę -~A goście byli nieco zadziwieni,~
14  XVI |  Krzepił strącaniem popiołu na stronę -~Więc Mag znów rytmem,
15 XVIII|      Słońce plamami w tę i ową stronę~Na ściany biło, nimfom w
16   XX |     Nie pojmowała, odsuwając w stronę,~Pozostawały, jak ulga a
17 XXIV |   rozsądniej-że było wziąść na stronę~. Niewiastę one? - - - - - - - - - - - - - - - - -~- - - - - - - - - - - - - - - - -
18 XXIV |        oba,~Za tłumem, w jedną stronę się zwrócili.~W głębi zaś