Part

 1    I |    szmerze, co pierwszy dolata,~Skoro się miejskich bram rozemknie
 2   II |      przelatuje sowa,~Rok temu, skoro zapalano, pomnę:~Wjeżdżałem
 3  III |   mierzonym śpiewanych akcentem~Skoro się przy tym wyrzuci niemało,~
 4  III |  niejednej, zakrętem~Wstecznym, skoro się dobrze naszukało - -~
 5    V |   ogłuszali, rozprawiali wiele;~Skoro kto przeczyć śmiał - szukali
 6   VI | zasklepia,~Myślił, że człowiek, skoro tam dobieży,~Rękoma swymi
 7  VII |   zastęp znaczących koronny,~Iż skoro kurzu dwie spadały fale~
 8  VII |  przywierały się lub zawierały,~Skoro się męże niosący je wili~
 9   IX |        nocne kryć umieją ptaki,~Skoro je światło południa zaskoczy:~
10 XIII |         powieść wody różańcowa,~Skoro ją blaski księżyca oświecą,~
11 XIII |       drogą~Szła - cóż pomyśli, skoro mię zobaczy? -~Co mi odpowie
12   XV |       wpół otworzone,~By mówić, skoro zawołano: "Goniec!"~Był
13 XVIII|         ja choć szukam bramy,~A skoro mylę się, mylę trudami.~§
14   XX |        drogą?~Ciekawość wszakże skoro już zgadywa,~Przestaje sobą
15 XXIII|      chcieć, wszystko się może:~Skoro jednakże słuchać począł
16  XXV |                                 Skoro baranka napoczynać mieli,~
17  XXV |    głównej głosi i stanowi:~Iż, skoro posły żydowskie przybędą,~