Part

 1    I | greckich miał medali,~A w oczy patrząc: skroń nabrzmiałą siłą,~
 2   IV |       ślepi.~Niewiasta, za nim patrząc z korytarza,~Etruskiej lampy
 3   VI | bezkierunek -~I zostawała tak, patrząc na lirę,~Na skrzynkę z kości,
 4   VI |         Wstała - i legła znów, patrząc jak pierwej.~Kto była Zofia? -
 5   VI |  progów własnych pochyłości,~I patrząc, gdzie się widnokrąg zasklepia,~
 6   IX |           Na tak niejasne stąd patrząc budowy,~Zrozumiesz łatwo,
 7    X |   niewiastą znajomą,~Aż nagle, patrząc w kosz, jak kwiat się zwarzyl~
 8   XI |       drobne~Słabostki, z dala patrząc, niepodobne~Do solenności,
 9 XIII |     lazurze,~Na resztę dziatwy patrząc rozproszonej,~Co tu i owdzie,
10 XIII |    nowe~Niż smutne" - odrzekł, patrząc, jak na świecę,~Na wzrok
11 XIII |    prawda" - Jazon zimno doda,~Patrząc, jak kropli się w fontannę
12 XIII |     Artemidora."~ ~Wziął je i, patrząc dookoła sali,~Wyciągnął
13 XIII |         Które dopełnia wzrok i patrząc leczy:~Posągów takich gromami
14   XV |  Chwała" -~Lecz usta przyciął, patrząc naokoło;~A Aleksandra syn
15  XVI |     wagą;~"Idźże" - domówił i, patrząc wokoło~Ze zwykłą ciszą,
16 XVIII|      niebo~Przez liście laurów patrząc, czuł potrzebą~I słyszał -
17 XXIV |     Czytać - ogrodnik ciągnął, patrząc w górę~Jakoby w pisma zwój -