Part

 1  III   | sklepieniem,~Jakby gmach - ciałem, ona była duszą.~ ~
 2   VI   |             Lecz gdybyś pierwej na oną twarz starą~Patrzył, a potem
 3   VI   |            Lecz stało się to przez oną ukrytą~Potęgę czasów, gdy
 4   VI   |         tym przechodnim dysonansie ona~Stała się trzecią osobą -
 5   IX   |      możność zachował~Zbłądzić - i oną wszech-prawość zepsował.~ ~
 6   XI   |           jak mało wiedzieli, czym ona?~- Gmin w tym dwóch mędrców
 7   XI   |             czy taki, czy inny jak ona.~- Ten, choć niósł pisma
 8  XII   |           z mów Barchoba,~Kto była ona służebna osoba,~Także, skąd
 9  XIV   |         sprzęga. 3~Zofia inaczej - ona z Rzymu brała~Moc niemyślenia,
10 XVIII  |            znany -~§2~Mniejsza, co ona w pamiętniku moim~Wyczytać
11 XVIII  |              5~Z lirą w ręku -~Nie ona! - z kimże żyję? jeśli żyję?~§
12 XXIII  |            Zofia-albo: scjencyja i ona,~To życia mego drama i namiętność -~
13 XXIV   |            niewinna?~- Miałaż więc ona zgadywać te słowa,~Których
14 XXIV   |                   Wtedy - o! wtedy ona by widziała~Wszystko, prócz
15  XXV(4)|            Kapitolijskicgo, a była ona z napisem: Aleksander, król
16  XXV   |       solennych~Stwierdzają prawdę oną obyczaje~Ludów bynajmniej
17 XXVI   |          mu przyszła niespodziankę oną~Przedłużyć wiary dziecinnej