Part

 1    I |         greckich miał medali,~A w oczy patrząc: skroń nabrzmiałą
 2  III |          ją widział, zakryj sobie oczy~I powiedz, co z niej pamiętasz
 3   VI | wyczerpnięcia wnętrznego podobne:~Oczy jej wtedy szkliły się jak
 4  VII |   kadzielnice:~Poważni, czasem po oczy zakryci,~Wyzierający tylko
 5 VIII |      Wszelako Zofia gdy podniosła oczy,~Spadała jeszcze z nich
 6   IX |       Osobę widząc, widzisz ją po oczy~I mógłbyś deptać, nie wiedząc -
 7    X |          od niego czeka;~Niekiedy oczy, dokoła czerwone,~Uchylający
 8 XIII |          i siadał znów - zakrywał oczy - -~Scena ta, zwłaszcza
 9  XVI |        pooranym w smugi!~Też same oczy różowo-płomienne,~Znużone
10 XVIII|       ściany biło, nimfom w modre oczy,~Do złotych promień niosło
11   XX |          Wielością jasnych gwiazd oczy zawraca,~A cały urok nocy
12  XXI |           ciągnął duchem,~Porywał oczy, kwiaty z rąk padały.~Moc
13 XXIII|       bardzo zausznice -~Jaskrawe oczy, dziwnie pełne lice~I wargi,
14 XXIII|        uczona,~To wiem - jakie ma oczy? - i ramiona?"~- Co wszakże
15 XXIV |        odwróciwszy lice,~Napotkał oczy przechodnia ku niemu~Zwrócone,
16 XXVII|           niezadługo~Przyjdzie mi oczy oglądać tęsknemi,~"Rzymie! –
17 XXVII|        Rękoma włosy zgarniając na oczy~Z kwileniem płaczu, to znowu