Part

 1   VI   |        legła znów, patrząc jak pierwej.~Kto była Zofia? - wiemy,
 2   VI   |       górala~Po brukach miasta pierwej się wytarło~I łza człowiecza
 3   VI   | swobodnie po sali,~Lecz gdybyś pierwej na oną twarz starą~Patrzył,
 4 VIII   |  pustki ogrodowe,~Gdzie skwary pierwej paliły i siekły -~Lecz,
 5    X   |    poznać z cery~I z ust, lecz pierwej z ruchów bez maniery,~Uspokojonych
 6   XX   |                        Chybaby pierwej wszystkimi żywoty~Najboleśniejszej
 7  XXI   |               XXI~ ~Wieści, co pierwej krążyły po Rzymie~W sposób
 8  XXI   |        z rąk padały.~Moc jakaś pierwej szła przed szeregami~Tych
 9 XXIV   |    ruchu, niespokojnie:~Jakoby pierwej chcieli rozstrzygnięcia~
10 XXIV(6)|         rozmaicie go stosując; pierwej zwany przeto aequi-pondus,
11  XXV   |      coś dokończyło~W teatrum, pierwej co chwila ruchomem -~Znikli. -
12  XXV   |    uścisnął potem~Przychodnia, pierwej wysłuchawszy mowy,~Jakby
13  XXV   |      odleje ślina,~To krew się pierwej na toż miejsce rzuca,~Iż
14  XXV   |       rzucił polecenie,~I jako pierwej siadł - było milczenie.~ ~
15 XXVII  |       lecz, jakby mówił to już pierwej,~Nie dawał uczuć, aby krócił
16 XXVII  |    ostatnią z Hellady~Pożegnać pierwej? - Eheu! - nie miecze,~Lecz