Part

 1   II  |      to Gramatyk odrzecze -~Że oto w czasie tak krótkim, zaiste,~
 2   VI  |   tobie poślubiłem z dawna -~I oto wzięła mię ta Roma sławna~
 3  VII  |      Vale." - Gramatyk rzekł: "Oto ma zguba!" -~I okręcił się
 4   IX  | Świadczymy!" - prawił:~ ~"A ja oto właśnie~U siebie - biednym
 5 XIII  |      Różnego zażywałem steru~I oto pismo mam Artemidora."~ ~
 6 XIII  |        owszem, myślił raczej:~"Oto tu Zofię spotkałem - tą
 7   XV  |       dodała z uśmiechem.~"I - oto twoje, pani, piję zdrowie,~
 8  XVI  |   potem wskazawszy przybysza:~"Oto - rzekł - ten jest, który
 9  XVI  |    powszednim spokojem~Rzekł: "Oto jeszcze chwilę razem stojem" -~
10  XVI  |      że wciąż myśleć mógłbyś: "Oto teraz~Uderzy piorun."~Barchob
11 XVII  |    słowa:~"Zeus! - Antinous! - oto Zofii głowa! -~Pies-Alcybiada! -
12 XXIII |      wina lała wstęga krzywa.~"Oto i świeży wieniec przy pucharze,~
13 XXIII |      iglicę służy,~Cóż wyda? - oto wzburzy się i zburzy!"~To
14  XXV  |                                Oto - Mistrz rzecze - masz ich -
15 XXVI  |   mówił Pomponius do Diwy -~Że oto dzień ten tyle nieszczęśliwy" -~
16 XXVIII|        zazdrości~W wyścigach - oto stos i trup na stosie" -~