Part

 1   II   |       oto w czasie tak krótkim, zaiste,~Nieokrzesane straciwszy
 2  III   |       wpaja się w architekturę.~Zaiste, odłam to jakiejś świątyni,~
 3   VI   |      Zofię widzieć -~Rzekłbyś: "Zaiste! piękne straszne bywa,~Odkąd
 4  VII   |      świecą jej lub cienią?" -~"Zaiste - na to odpowie Gramatyk -~
 5   IX   |         te słowa jął czytać:~ ~"Zaiste,~Ze świąt jeżeli które uroczyste~
 6   IX   |     męża tego, to owego;~I stąd zaiste mam ja dla was litość.~Wszakże
 7    X   |         kosza niejasne~Czytał - zaiste, czytał: pisma-własne!~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~  ~
 8   XI   |        spotykam przed sobą."~ ~"Zaiste - przyszłam, jakby czując,
 9   XV   |         jadać, albo z nikiem."~"Zaiste, coraz mniej umieją gościć -~
10   XV   |       jeszcze nie jest jawny?"~"Zaiste, dotąd, o tyle, o ile~Swobodne
11  XVI   |   miasto przez sam wylew rzeki!~Zaiste szczęsny, komu się udało~
12  XIX(6)| pracownicy zdobyli, i milo jest zaiste wspomnieć, że na grobie
13 XXIII  |           Nie wiem, dzielona? - zaiste;~Zaś zrozumiana? - mniej