Part

 1 VIII |          Dała mu rękę i wyszedł z swą panią.~Poszli - za nimi
 2   IX |       trzeba.~Daje tym samym krew swą - więcej sobą,~Do szczętu
 3 XIII |        krzywych,~Wiodącej ścieżką swą ku znanej bramie;~Tu - ówdzie -
 4  XIV |           I byłeś takim nie przez swą osobę,~Lecz że nijakim byłeś
 5 XVII |  szlachcica~Świetną - i Florus ze swą, niby z ławą~Szeroką, skoczył:
 6   XX |       pogody,~Co, przez głębokość swą, że jest wątpliwy,~Mniemasz -
 7  XXI |           perzyny,~Elastycznością swą, miarą i siłą~Przerażał
 8  XXI |        Barchob, zmieniony jak nie swa osoba -~Odprawujący niemo
 9 XXIV |            Czemu?"~Usunął, sprawę swą kończąc z rzeźnikiem.~-
10  XXV |          Jakoż Pomponius był to z swą przebraną~Elektrą - - Barchob
11 XXVII|          Zofii progi,~Postawę nie swą mając, raczej ową,~W którą
12 XXVII|            Zofia kończyła właśnie swą rozmowę~Z posłańcem, który
13 XXVII| chorobliwym,~Nadobnej, co mu rękę swą podała -~Leżąc pomiędzy