Part

 1   VI| zgubionej.~Nareszcie wstała - za nią płaszcz szkarłatny~Powlókł
 2   VI|     udatny,~Jakby kto patrzył na nią, może sługa -~I rozwinąwszy,
 3   VI|          o niej,~Niż żebyś rok z nią przeżył na ustroni.~Po chwili
 4 VIII|        znakiem, co ma ponieść za nią -~Gdy Mędrzec czekał, aż
 5   XI|      lana,~Z gipsu popiersie nad nią Adryjana.~ ~Drzwi do tej
 6   XI|    żałość wyrażając skromnie;~Za nią tuż - lektor, głos mający
 7   XI|      słowa te: "Osoba ciemna,~Za nią jej lektor z rękopismem -
 8 XIII|        człek usadzi,~Nie idzie o nią, lecz traf ją sprowadzi.~ ~
 9   XV|          Do siebie samej, gdy za nią te tony~Rzuconej liry na
10  XIX|       pokazuję światu!" –~"Przez nią jest światło" - Koryntczyk
11 XXIV|     fascynacją,~Gore, a zawiść z nią, sztuczna z nią chwała~Samozwaństw,
12 XXIV|         zawiść z nią, sztuczna z nią chwała~Samozwaństw, chcących
13 XXIV|      szepcąc, począł w powietrzu nią wodzić,~Jako gdy w rolę