Part

 1 Dozk|        to i bohater jest tylko ktoś - jakiś tam człowiek - quidam!
 2    I|     włócznią stojący brązową:~"Ktoś jest?" - latyńską zapytywał
 3   VI|  mówiła tak drażliwa pani,~Jak ktoś z owoców ocknięcia wesoły:~
 4  VII|      mu chrapliwie.~"Wróćmy" - ktoś inny. "Choćby też osiekli -~
 5   IX|     stali, jak na ślady.~- Gdy ktoś, co dotąd o głaz się opierał~
 6   IX|     osłabieniu,~Widzę to. " - "Ktoś jest?" - szpieg zawoła z
 7 XIII| posuwał kroku,~Czując, że ręką ktoś go wiedzie w mroku;~Lecz
 8 XIII|         Jakby ostrzegał: "jest ktoś niewidomy."~Czego gdy echo
 9 XIII|        tronem.~Nie! to szalony ktoś, lub dla zabawy,~Lub który
10 XXII|       mało,~Zasnęła -~Chwilkę, ktoś idąc, zanucił:~(Śpiew przechodnia1)~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~"
11 XXIV|       on rzecze?" -~Wołano. - "Ktoś jest, ponury człowiecze?"~"
12 XXIV|  zstąpił?" - a męże~Żydowscy: "Ktoś ty?" - a rzymscy: "Człowiek