Part

 1 XIII |       tyle" -~Tu zmilkł i blade lica zarumienił.~ ~"Cóż oni mówią?" -
 2  XIV |      odbierającą,~Dostrzegł, że lica jej byłyby smętne,~Stalszymi
 3   XV |       Co bacząc, Zofia obróciła lica,~A Lucius z gestem dobrej
 4   XV |     myśl - i co krwią błysło na lica.~3~Bo inna pojąć wzór i,
 5   XV | spiesznie k'wieszczce nawrócili lica~Goście - na sposób każdemu
 6   XV |       na obecnych pierw pogląda lica;~Syn Aleksandra, wieniec
 7  XVI |   Etrurii teatr, z Grecji bogów lica -~Bogów - których się ratuje
 8 XVII |  ruchami~Elektry-diwy wyrastały lica;~Zaczym Pomponius rękę poniósł
 9   XX |       wejrzenie tęskne miał - i lica~Pełne takiego bezmiaru pogody,~
10   XX |          oświecając karty~Pism, lica zwiędłe, przy nich płaszcz
11 XXIII|       chciała podobnie~Usmętnić lica - i nie mniej nadobnie -~