Part
1 Dozk | dobra i prawdy, to jest, jak to mówią: nic właściwie
2 Dozk | nazwał Poetą-Ruin, i który jak nikt nigdzie umiałeś świat
3 I | usta z korali.~Z Regium, jak długi brzeg, ku Puteoli~
4 I | gdy inni toczyli rozmowę,~Jak świat na nowo został popisany ?~
5 II | krokiem,~Zbliżonych k'sobie jak dwugłowne ciało.~Wieczór
6 III | sobie,~Lubując giętkość jak skoczek na linie,~Starego
7 III | promienie,~Szaty ją wiewne tulą jak obłoki~I układają na ciche
8 III | łącząc tak żywą naturę,~Jak rzeźba wpaja się w architekturę.~
9 III | płaszcza jego, założony~Jak pargaminu pisanego zwitek,~
10 III | tyłu widząc go o zmroku,~Jak sprzęt nieżywy wydałby się
11 IV | różowe z mrokami~Walczą, jak Cnota z świata-tego Księciem -~
12 IV | wybiegł krokiem niepewnym, jak ślepi.~Niewiasta, za nim
13 V | różowe z mrokami~Walczą, jak Cnota z świata-tego Księciem -~
14 V | Twierdzili, że był wolnym jak atomy,~Że w Adryjanie cesarz
15 V | czy lękliwy?~Kończył, iż jak się skłamał, tak był żywy!~
16 VI | ramieniowi - i tak zostawiła:~Nie jak kto spocząć chcący się odziewa,~
17 VI | chcący się odziewa,~Lecz jak kto, nie chcąc nic, co pocznie,
18 VI | Płaszcz Zofii frunął z lekka, jak motyle -~Wstała - i legła
19 VI | i legła znów, patrząc jak pierwej.~Kto była Zofia? -
20 VI | uchodziła w stronę,~Lub jak niedawno na pargaminowe~
21 VI | Oczy jej wtedy szkliły się jak szyby l~Zdały się szukać
22 VI | czegoś palce drobne:~Czegoś, jak gdyby strun liry zniknionej -~
23 VI | liry zniknionej -~Czegoś, jak gdyby perełki zgubionej.~
24 VI | Lecz nie czytała - raczej, jak są zwite,~Baczyła, zwój
25 VI | Poprzekreślanej słońca promieniami,~Jak w strunach złotej liry rozrzuconych,~
26 VI | Olimpu, bądźmyż przeto, jak przystoi~Na pokrewieństwo,
27 VI | uczepia,~Wysysa nektar i jak Bachus leży? –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
28 VI | marła,~Twardniejąc z wolna jak ziarno opala!~Złotnik ażeby
29 VI | Albo tu kłamie się już jak dla rymu,~Albo jednego tu
30 VI | nie ma szlachcica,~Co by, jak Scipio, sam gadał do Rzymu,~
31 VI | łonem! -~Ateny przecież jak Rzym świetne były,~A jednak
32 VI | i, mimo Zeusa,~Padłe, jak niegdyś Korynt za Mumiusa? -~
33 VI | Jak mam rozumieć tygrysom rzucanie?~§
34 VI | to Zofia mówiła,~I zwój, jak długi był, na powrót wiła.~
35 VI | Egipcjanka, uprzedzona sykiem,~Jak syka człowiek, gdy igłą
36 VI | jeszcze~Pargaminowy zwój cały, jak długi,~Z uwagą, z jaką baczne
37 VI | rzekłszy: "Kiedyś wyleję, jak strugi,~Wszystkie te razem
38 VI | mówiła tak drażliwa pani,~Jak ktoś z owoców ocknięcia
39 VI | dramatu -~Co się rozwija jak cierń, lub pąk kwiatu.~Po
40 VII | mało jest dziś w Rzymie~Jak Artemidor wymownych, i wnoszę,~
41 VII | dawał tylko znaki,~Co chce - jak młode poza gniazdem ptaki.~
42 VII | zbroicach;~Lamparcie skóry tym, jak skrzydła sępów,~Zdały się
43 VII | skiba~Przepadająca w nic, jak na dno ryba,~I jedna chwila
44 VII | Oglądający się, gładzący brodę,~Jak człek urzędu pewny, lub
45 VII | koło nieporządnie zwite,~Jak cyrk przenośny z okolnymi
46 VII | sądy znaczą i liktorów -~Jak białe lilie gęsto ogrodzone,~
47 VII | białe lilie gęsto ogrodzone,~Jak białe lilie z sadu wychylone,~
48 VII | rzecz! - cóż? że i bito,~Ale jak bito?" - to mówiąc dokładał~
49 VII | A inny: "Moją zawarczę jak frygą" -~"Wiecie co? ja
50 VII | maty. -~"Tu jest pytanie, jak wykłada szkoła ?~Gwido wulgarne
51 VII | praw i wolności~Za to - jak działo się innego wieku.~-
52 VII | Że jest ciekawa rzecz, jak się to zgodzi:~I czy fałszywie
53 VII | wieniec -~Zresztą nie uczeń, jak to wy zowiecie." -~"Różne
54 VII | Pochlebne życzenia! -~Dzięki! - jak zawsze: taż sama powaga." -~"
55 VII | I okręcił się łokciami jak szruba,~Gdy wraz Epirczyk
56 VIII | łukiem,~Gdy nogi twoje suną jak po tacy,~Z gładkim klejnotów
57 VIII | blasku,~Często i zapach, jak przekład dosłowny -~A poznasz
58 VIII | ścianą,~I spoczął w mroku, jak owi, co leżą~W cieniach,
59 VIII | nie troszcząc się o to,~Jak ten, co palec kładzie na
60 VIII | treści odbiera skinienie,~Jak nieczekaną odpowiedź lub
61 VIII | Mag nie będzie w stanie,~Jak to niejednej uczynił osobie,~
62 VIII | szelesty, i cienie się wlekły,~Jak gdy wiatr wionie w pustki
63 IX | posąg cezarski, świecący,~Jak w mroku rannym pożarowa
64 IX | ciałem tym zbiorowym~Miotać, jak wielką rzeczą bez rozumu,~
65 IX | Usadowiła się i wyglądała~Jak zawieszona płachta jaka
66 IX | skronie~W prawo, to w lewo - jak osoba chora,~Lub niemy,
67 IX | święto;~Mąż, co tu stoi tak, jak go ujęto,~Jak świadczą starzy,
68 IX | stoi tak, jak go ujęto,~Jak świadczą starzy, znający
69 IX | co w niewiadomości~Są, jak Cezarskie rozdzielić i Boże?"~ ~"
70 IX | mógłbyś deptać, nie wiedząc - jak groby! -~Jeden z tych -
71 IX | przestrzegać, zaklinać -~I jak brzmi słowo, czytane wybornie,~
72 IX | Przez porównanie białym jak łabędzie;~Dlatego właśnie,
73 IX | już siłę,~Co zwija topór jak kartę u księgi~Znanej -
74 IX | wasze głowy,~Sędziowie moi! jak nie mniej się chylą;~Mąż
75 IX | Cesarza~Klął albo zniżał, jak indziej się zdarza,~Lecz
76 IX | cisza po rzeszy szeroko,~Jak po jeziorze nagła wiatru
77 IX | chwiał się i był blady,~Jak gdyby mówił: "czczo-mi" -
78 IX | dwóch, co za nim stali, jak na ślady.~- Gdy ktoś, co
79 IX | formalne, to nieobmyślone,~Jak grom, co, nie wiesz, w którą
80 IX | bez obawy;~Więc posilone, jak jest, weźcie ciało;~Bo nie
81 X | oratorskiej zwrotów~Unikający, jak wstrętnych kłopotów;~Milczący
82 X | męża nazbyt przejrzysty - jak duchy.~Pytania takie szybko
83 X | Aleksandra wstrzymał się jak dzida,~Kiedy osadzisz konia
84 X | Służebną - ile z tego, jak odziana,~I z kosza w ręku
85 X | Rzym w estetyce był już, jak za wiele~Wieków Galowie
86 X | chodzą żywi - które noszą~Jak.fasces - słowem coś, co
87 X | Aż nagle, patrząc w kosz, jak kwiat się zwarzyl~Owiany
88 X | tak nieruchomo~Patrzył, jak gdyby dno kosza niejasne~
89 XI | aromaty,~Którym bluszcz służy jak zwiewna zasłona,~Strzegą
90 XI | rudą kępą ocieniony -~I jak sznur prostą ścieżką przekreślony.~ ~
91 XI | połowy,~Dwie strony mając, jak leśne parowy,~Coraz się
92 XI | fragmentów różnych złożonym jak smętarz:~Ten, że był urną -
93 XI | otkane mchem - z dala - jak krata~Zielono-złota leżącym
94 XI | górze z Zofią był podobnie,~Jak ten z fontanny szmerem,
95 XI | stopnie~Ceremoniału chować, i jak? - uczył,~Domawiać lubiąc
96 XI | Cesarz", nie patrzył wokoło,~Jak augurowie i filozofowie,~
97 XI | co wielu baczyło -~Takim jak Cesarz mawiał, z takąż siłą:~
98 XI | sztuce, płodach ziemi,~Też jak z niewiasty - nie stronił
99 XI | grobów ziarnkach siedzące jak groby,~Obce w stolicy, nie
100 XI | Pod murem, inny w kuczkę, jak kotwica,~Zwił się, i słońca
101 XI | nimi strona~Nieprzełomliwa, jak czasów wyroki,~Wyczerpniętymi
102 XI | tak ową granicę~Czuciem, jak mało wiedzieli, czym ona?~-
103 XI | Nie iżbym odjąć mógł - jak to robili~Dla innych inni -
104 XI | głos mający równy,~Czysty jak woda dobrze przecedzona,~
105 XI | wiem, czy taki, czy inny jak ona.~- Ten, choć niósł pisma
106 XII | czoła swe chyliły płowe,~Jak smutne dzieci żebrzące jałmużny -~
107 XII | wielkiej czasów strugi,~Co jest jak Tyber -"~ ~"Tyś jest Jazon
108 XII | Artemidor - czworo - lecz jak w tłumie.~ ~Jeden więc płochy
109 XII | nieco~Wypartym z blasków, co jak Febu świecą,~Czyniąc go
110 XII | apoteozie.~ ~Zofia też, którą, jak Safo na skale,~Gmin przywykł
111 XII | Stał jako powód sprawy i jak świadek -~Co, jeśli dobrze,
112 XII | świadek -~Co, jeśli dobrze, jak zaszło tu, zważysz~I zwiększysz
113 XII | w postać takiego ogromu~Jak Rzym - odpomnisz niejasne
114 XIII | u krańców Północy1,~Co, jak rodzeństwo, zbiegną ku pomocy.~ ~
115 XIII | spisanych w Homerze,~Tak - jak komedii przeciw-sokratejskiej,~
116 XIII | Nie znał - i wietrzył - jak spóźniony mściciel.~ ~Żyd -
117 XIII | milczał w izbach zawartych jak trumny;~Chrześćjanin znikał,
118 XIII | nogi mając wzdłuż podane,~Jak się na niskim spoczywa siedzeniu,~
119 XIII | łokciem przypartą do stołu,~Jak człek na pierścień gdy patrzy -
120 XIII | smutne" - odrzekł, patrząc, jak na świecę,~Na wzrok Jazona,
121 XIII | Cóż?" - odrzekł Barchob, jak echo gasnące -~I była chwila
122 XIII | chwila ciszy, która boli~Jak głośne kłamstwo, lub prawdy
123 XIII | Jazon zimno doda,~Patrząc, jak kropli się w fontannę woda.~"
124 XIII | pojrzał, azali~Legło? - jak człowiek lekarstwo ważący,~
125 XIII | Co Aleksandra syn baczył, jak wnuki,~Gdy legend poczną
126 XIII | sobie.~Szedł więc ostrożnie, jak wśród rzeczy żywych,~Przez
127 XIII | zobaczy? -~Co mi odpowie i z jak wielką trwogą -~O pamiętniku
128 XIII | wspomnę zgubionym?"~Dalej - "Jak wspomnę?" - myślał jeszcze
129 XIII | fraszce przypomnieć się dało,~Jak chleb ten samy smak ma i
130 XIII | drobinie,~Co w bułce - albo jak toż samo dało~W ćwierciach
131 XIII | strony tajemniczej,~Nikło jak zwykły fakt, bo niezwodniczy!~-
132 XIII | Wspomnienie Maga było, jak tych rzeczy~Kosztownych,
133 XIII | pociętych~Nie zapominasz, jak roboty własnej,~I jasny
134 XIII | coraz w myśli się wtrącała,~Jak rzecz zgubiona, ciekawa,
135 XIII | płaszczyźnie,~Usłyszał łoskot - jak gdy skrzydło sępie~Bije,
136 XIII | namiętnie,~I znowu łoskot - jak w ciało nieżywe -~I echa,
137 XIII | liczące po tętnie,~Tępe jak kropel rzucanych po ścianie~
138 XIII | powrót kroczącego gniewnie,~Jak gdy kto swego fuka niewolnika~
139 XIII | wiedząc równie, co to znaczy,~Jak, co ma począć? - aż sam
140 XIII | wyjaśnienie,~Syn Aleksandra szedł jak człowiek młody,~W powietrzu,
141 XIII | szeptaniem kształtów nikłych jak obłoki,~Z bitw gwarem, które
142 XIII | się może~Zapalić wkoło, jak pomiotło Boże,~I kometami
143 XIII | A prawda ludziom zda się jak zabawa,~Zabawa - jako strapienie
144 XIV | Imię Pomponius brzmiało jak: "Do broni!"~W legiach -
145 XIV | P.P. - wreszcie do tego,~Jak włócznia, laska, tyrs lub
146 XIV | nazwany,~Za Pomponiusem jak den uwiązany~Chadzał - a
147 XIV | rydwanem czerwonym~Tocząc jak Neron, Zofii szukać lubił,~
148 XIV | chciał być czczonym,~Lub jak Chrześćjanin wzrokiem ją
149 XIV | niecierpliwej.~ ~Któż bowiem kochał, jak to później zwie się,~Jeśli
150 XIV | niesie~Z teatrum do dom - lub jak koturn zmienia~Bez obrażenia
151 XV | ciszej rzeczonych rozkazów,~Jak wyciosane kariatydy z głazów.~"
152 XV | onych, którzy z natchnienia, jak z lawy~Wulkanu, cacka robią
153 XV | pyły~Na szalach myśli i są jak mogiły~Etruskie, dzbanów
154 XV | przypuszczeń jej echem,~Że jak z ucztami, tak z mądrością;
155 XV | same przypuszczenia,~Które jak płonne są, to pewna mała~
156 XV | służyć to za szczeble nowe,~Jak te elegie i tabliczki owe -~
157 XV | gościowi;~Drugi przyświadczał, jak człowiek mniej dbały,~Do
158 XV | droga,~Dlatego że jest lekka jak mgły dżdżyste,~Zazwyczaj
159 XV | tkaninie.~Krótka to była szata, jak do jazdy,~Więc i na ręku
160 XV | usiadł, folgę dając ciału,~Jak duch, co swego dobiegł ideału,~
161 XV | piętką~I umilkł. - Florus, jak dąb, gdy go złamie~Burza
162 XV | Zofii wejrzenia~Szukał, jak kiedy z drgającego cienia~
163 XV | zwodnicze.~Zofia słuchała jak przez uprzedzenie,~To jest,
164 XV(9)| ofiarę Panu-Bogu wedle tego, jak mu zalecił Arcykapłan, który
165 XV | mówić: z początku niedbale,~Jak iskier rzuty - dalej błyskawicą~
166 XV | Jak ja -"~- dodała wieszczka,
167 XV | dziewcząt obawę gołębią:~Raczej jak drzewa, gdy wiatry je ziębią,~
168 XV | Umiała własnym pierw być jak mistrzyni.~Więc spiesznie
169 XV | rzymskiego szlachcica;~Florus jak człowiek, gdy chce pytać: "
170 XV | lewe układnie zarzucił,~Jak człowiek ufny, że dotrzyma
171 XV | pisaną czerwono12,~Stając, jak dobrze z marmuru wyryty~
172 XVI | Szerokie składał promienie, jak karty~Księgi, z głęboką
173 XVI | skłonił.~"Mnie zostanie,~Jak z wizerunkiem twym, zostać
174 XVI | z tobą;~Nie mojej odtąd, jak mówią, Minerwie~Służysz -
175 XVI | tylko abecadła~I wiesz, jak która wzrosła treść lub
176 XVI | począł głośniej:~"Rzym śni - jak wielki mąż - śni - i dośni~
177 XVI | puklerze4~I już wybiera jak mąż, acz w dziecięciu;~Argijskie
178 XVI | Mdławo i piersiom duszno jak na burzę -~Ze ścieżek suche
179 XVI | Porozsnuwały mu w myśli, jak górę~W teatrom z płótna
180 XVI | śmiech mu do warg przyzywało,~Jak zakazany owoc - albo w mocy~
181 XVII | człowiek pyłem ubielony -~I jak gdy słońca kto obieg uważa~
182 XVII | strony,~Tracąc go w miarę, jak schodzi żyć w czasie -~Za
183 XVII | biusty marmurowe,~Smutne - jak gdyby płakać wiele miały,~
184 XVIII | młodziana~Otworem stało jak wszystkie gospody;~Wytartym
185 XVIII | medalionach,~Odpowiadały sobie jak zwierciadło,~Też same poznać
186 XVIII | Arabeskami medaliony one~Były, jak roślin zwojem, oplecione,~
187 XVIII | bez-obłokiem~Nagie, dotyka jak rzecz niepotrzebna~I, między
188 XVIII | co, odchodząc, człek ów, jak niechcący,~Z uśmiechu bladym
189 XVIII | jęku~I krwi - i widzieć, jak z lwem się kto bije,~Albo
190 XVIII | ciała jej - miru;~Będąc - jak dzisiaj nikt być już nie
191 XIX | Cesarz-Jegomość~W nocy - wyjechać, jak można, spokojnie,~By tłum
192 XIX | się i mszczą same.~Cesarz, jak zwykle, w bukszpanowym chłodzie,~
193 XIX | swych ruchach.~Więc był jak którzy chwalą to, czym gardzą.~-
194 XIX | tacy,~Bawiąc się jadłem, jak to czynią ptacy~W klatkach,
195 XIX | laską, nieledwie długą tak jak krzywą,~Charonowego posługacz
196 XIX | Charonowego posługacz okrętu3 -~Jak się ma?"~"Jazon - wyrzekł
197 XIX | skryją~Ziarna jej - gości jak przyjaciel w domu~I je -
198 XIX | Pieśń jej" - Koryntczyk, jak góral z otchłani~Znanej
199 XIX | rzeczy~Ludów, trza każdy mieć jak swój na pieczy."~Więc Artemidor
200 XX | Aleksandra wrócił do gospody -~Jak światło, co mu olśniło jagody,~
201 XX | się ich - ni zazdrości -~Jak to bywało w onych czasach
202 XX | i współcześnie czczony,~Jak na pal wbity na dumę narodu. 2~-
203 XX | zgonów odstępach~Raz wraz jak nieme czaty przechodziły;~
204 XX | Mędrzec niewiastę, co go jak raroga~Nie pojmowała, odsuwając
205 XX | odsuwając w stronę,~Pozostawały, jak ulga a rada:~Traf wyjątkowy -
206 XX | kwiatów skronie mu oblały,~Jak posągowi na samotnym grobie -~
207 XX | litości,~Na pieśń i postać, jak z dniem ciemność różną!~
208 XX | On legł na kwiatów stos, jak człowiek śpiący.~ ~
209 XXI | lekarstwami swymi - tak potrzebny,~Jak niewidzialny dla ciężkiej
210 XXI | słabości;~Barchob, zmieniony jak nie swa osoba -~Odprawujący
211 XXII | miał wspierać~Interes żyda, jak gdzie w domu biednym -~Lecz
212 XXIII | siedzenia~Z krawędzią łoża, jak owca znużona,~Kiedy spoczynku
213 XXIII | pogardliwy gest dodawał nogą,~Jak, ze złym koniem wjechawszy
214 XXIII | czarę,~Zarzucił głowę w tył, jak wywrócony~Konaniem. - Rzeźby
215 XXIII | piórem oznaczał akcenta~Mowy, jak retor, gotując się z rana~
216 XXIII | to cię uzdrowi."~- Tu, jak syrena, z fali gdy wybłyśnie,~
217 XXIII | odpowiedziom, i baczył te drgania,~Jak rybołówca śledzi pióro wędki:~
218 XXIII | zalotami diwy, i istnieniem,~Jak nadużyty człowiek w onej
219 XXIII | Ramieniem przy tym robiąc, jak pułkownik.~Diwa mu płaszczem
220 XXIII | jestem w filozońę wprawna,~Jak która inna stara - chcę
221 XXIV | Zimna i pewna w zasadach, jak skała -~Tudzież ta, która,
222 XXIV | syn Aleksandrowy~Niósł się jak drzewo z posady wyrwane,~
223 XXIV | jedno zimne go spojrzenie~Jak włóczni poszturch na skroś
224 XXIV | i dalej~Tłumaczyć: ile? jak? i gdzie? ta sprawa~Serca -
225 XXIV | dookoła rumiane ciepławą,~Jak gdy okrycie kto rozłącza
226 XXIV | coś szarego w powietrzu jak pyły.~- Tu, tam, wnętrzności
227 XXIV | niosąc bełtające mlekiem -~Jak łani, ledwo że tykając ziemi.~
228 XXIV | Ale już wtedy, gdy go jak kotwicę~Zgiętego rzucił
229 XXIV | a potem~Brązowy topór jak ptak z rąk mu sunął,~Powietrze
230 XXIV | Podając rękę ku niebu, jak w chwili,~Gdy naciągany
231 XXIV | rzekł: "Na targu - konać - jak w ojczyźnie~Konać - wyśmiewa
232 XXIV | owdzie chwilowo rozgania,~Jak gdy przewoźcy ciężar wleką
233 XXV | XXV~ ~Jak przez czasowe gdy kto wieczne
234 XXV | przed domostwem siadując jak wryty,~Niewiele baczny na
235 XXV | Zdziwienia nawet nie zostawującą,~Jak nie zostawia zdziwienia
236 XXV | się w poselskich słowach -~Jak odpasanych brzęk coś mówi
237 XXV | Skrzydłami nosa robiąc jak człek młody~I poprawując
238 XXV | brody:~"Mów - Posłannika jak zgadnięto znamię? -~Wielu
239 XXV | niemu mistrz płaszcza połą jak namiotem~Wionął i gestem
240 XXV | głowę~I prawie rozśmiał się jak dziecko - żwawszy - -~A
241 XXV | rękę wyciągając prawą,~Jak gdy kto burzy nadchodzącej
242 XXV | solenność odeń odchodziła,~Jak gdy natchnieniu kto dozwolił
243 XXV(6)| trzy lata po profanacji, jak zapowiedziane było u Daniela
244 XXV | potem ten samy -~Lecz już jak cięcie obuchem toporu.~A
245 XXV | stawiać szepczących żołnierzy,~Jak człowiek, swoje gdy pełni,
246 XXV | igrzyskach siędą~Patrzeć, jak rzymski chłop się w cyrku
247 XXV | Rzym trwa, Cezar żyje~I, jak panować ma, panuje światu -~
248 XXV | Rzym-że trwa jeszcze ? Cezar jak się miewa?" -~To mówiąc,
249 XXVI | I łamał pedum kościane jak trzcinę~Na coraz więcej
250 XXVI | zeń ćwieczki~Wylatywały jak skry.~"Wina winę~Powiększa -
251 XXVII | Gdy Artemidor siadł i, jak w koronie~Król, za majestat
252 XXVII | mając coraz to jaskrawszy,~Jak gdy weselą się osoby chore.~ ~
253 XXVII | jakby osoba nie chora,~Lecz jak się dzieci bawią w swej
254 XXVII | rozpierzchniętych gadając warkoczy,~Jak gdy kto z żywym bawi się
255 XXVII | A ludzie patrzeć będą, jak ta mowa~Odleci w lazur,
256 XXVII | bólem okryty,~Nie myśląc, jak z nim pocznie wieść i skończy -~
257 XXVIII | Podrzucił prawą ku jeźdźcom, jak drzewo,~Kiedy je skręci
|