Part

1   VI|          się chowa mirrę,~Na zwitki wreszcie, które przez trafunek,~Pomięszał
2   VI| wysokościach marząc niezgłębionych.~Wreszcie, początek znalazłszy rapsodu,~
3   VI|            swe niewiasta~Trzymała - wreszcie słowa te uroni:~"Która wigilia?" - "
4 VIII|              Gdy Mędrzec czekał, aż wreszcie niechcący~Dała mu rękę i
5   IX|        rzeczą bez rozumu,~Stało się wreszcie, iż masa ta cała,~Od wierzchu
6  XII|             raźniej -~Gdy Artemidor wreszcie jej odpowie:~"Jazon - tu
7  XIV|       upstrzone,~Z napisem L.P.P. - wreszcie do tego,~Jak włócznia, laska,
8  XXV|     popiwszy kielichem,~Godzisz się wreszcie z myślą, żeś jest lichym -~