Part
1 Dozk | się tu wystrzegałem - nie o to mi szło, ale właśnie
2 Dozk | mi szło, ale właśnie że o to raczej głównie, co zazwyczaj
3 I | imperialnej woli~Poczęto wielkie o drogach staranie,~I częste
4 I | na nowo został popisany ?~O ile prawo carskie lub ludowe? -~
5 I | kupcy z celnikiem wadzili~O jucznych osłów porządek
6 I | osłów porządek zmięszany -~O kilka asów na lampę u ściany.~
7 III | stawiał jako świecę~Prostą, o wiele dłuższą nad użytek.~
8 III | sposób, iż z tyłu widząc go o zmroku,~Jak sprzęt nieżywy
9 V | rzeczy osobna jest pora,~I o wigilii najdalej dwunastej~
10 VI | jej trzepoce skrzydłami,~O wysokościach marząc niezgłębionych.~
11 VI | znany -~Kto Artemidor? - o tym wiele tuszę -~Kto są
12 VI | zgadłszy, wie się więcej o niej,~Niż żebyś rok z nią
13 VI | jaką baczne czynią sługi~O szatę pana, gdy padały deszcze,~
14 VI | księgi,~Egipcyjankę znów pyta o czasie:~"Którą wigilię obchodziły
15 VII | jest, w której dosyć idzie~O ogrodnika pewnego." - - "
16 VII | ogrodnika pewnego." - - "O Gwidzie~Będziesz mi mówił -
17 VII | Lud" - rzekł Gramatyk. - "O tyle, o ile" -~Towarzysz
18 VII | rzekł Gramatyk. - "O tyle, o ile" -~Towarzysz na to -
19 VIII | bynajmniej nie troszcząc się o to,~Jak ten, co palec kładzie
20 VIII | zaklinanie,~Wzmóc mię? i o tej czy nas przyjmie dobie?"~"
21 IX | wiodąc oskarżonych ludzi~O zbrodnię, która lud do buntu
22 IX | oddalony,~I wie, co to jest? o ile? i gdzie to?-~Lecz w
23 IX | niemy, kiedy mówić chce o zgonie.~Pisarz te słowa
24 IX | Kościoła;~Albo do tegoż o ile się zbliży~Prostak,
25 IX | Jowisza, Bacha, roślejszym o głowę -~A ci że byli ludźmi,
26 IX | ślady.~- Gdy ktoś, co dotąd o głaz się opierał~Przy jednej
27 IX | byli zgodni,~Że posądziłbyś o wczesną umowę -~I - tu dwa
28 IX(1) | zamieniając kwestie. - Podobnych, o lampy, wiele spraw było,
29 X | coś, co jest niezdrowe.~ ~O barbarzyńcach tych młodzian
30 XI | Czy pani mówiąca ozdobnie~O drobnych rzeczach z nie
31 XI | z nie znanej mu strony,~O drobnych czuciach niezmiernie
32 XI | czuciach niezmiernie żałobnie,~O głównych prawdach często,
33 XI | lub gdy mawiał z niemi,~To o lekarskiej sztuce, płodach
34 XI | dobą -~Mistrz Jazon mówił - o księżyca nowiu~Dano mi będzie
35 XI | nowiu~Dano mi będzie znać o pełnym zdrowiu -~Dasz mi
36 XI | dodał zimno: "I ja raczę~O kiju przywlec się, gdy przyjdzie
37 XI | trzeba,~Jakiego komu dać o ile chleba -"~ ~To mówiąc
38 XII | Maga radę~Zebrać by można w o tyle, o ile,~W preceptę
39 XII | Zebrać by można w o tyle, o ile,~W preceptę z liczby
40 XII | zapada;~I będę mówić ci o każdym z ludzi.~Którego
41 XII | albowiem pomięszał powagi,~O ile prawdy nie znosiły nagiej.~ ~
42 XII | odpomnisz niejasne powieści~O Chrześcijanach, iż są plagą
43 XII | osoby pomieści;~Tudzież o znaku linii dwóch przeciętych,~
44 XII | strzeże czy tych świętych;~O cieniach zmarłych i nazwisk
45 XII(1) | mniemania Pitagorejczyków o przechodzeniu dusz.~
46 XIII | Grek przeto młodzi prawił o Sokracie,~Myśląc o rzymskich
47 XIII | prawił o Sokracie,~Myśląc o rzymskich podatków zapłacie,~
48 XIII | Trudnej z Zenonem2 pomyśleć o grobie –~ ~Nie był to wszakże
49 XIII | i z jak wielką trwogą -~O pamiętniku gdy wspomnę zgubionym?"~
50 XIII | człek usadzi,~Nie idzie o nią, lecz traf ją sprowadzi.~ ~
51 XIII | jest?!" - i głośno zahaczy~O tuż leżące suche drzewa
52 XIII(2) | Z Zenonem o samobójstwie.~
53 XIII | Chrześćjan czy także nie winują o to?~- Lecz Artemidor tak
54 XIV | W legiach - lub jako - o! publiczny wstydzie -~W
55 XIV | Filozoficzne swe mając mniemania,~O których z czasem miał napisać
56 XV | I stąd powziąłem~Wiedzę o różnej praktykach natury.~
57 XV | różnej praktykach natury.~O onych - mówił dalej - co,
58 XV | prawd - tykając, władną.~O onych - mówił jeszcze -
59 XV | współczesnych zwierciadłem promieni.~O onych, którzy z natchnienia,
60 XV | skrzydły orlemi noszeni - -~O onych jeszcze, którzy ważą
61 XV | w Zofii wejrzenie:~"Czy o zdarzeniu jakim bądź codziennym~
62 XV | człowiek mniej dbały,~Do kogo? o czym? mowa, lecz kto mówi.~
63 XV | miał - niechcący~Zwojem o pedum zaplątan kościane -~
64 XV | przerwał:~"Zgadnę!"~"Mów -"~"O czas, przestrzeń, nudę -
65 XV | jawny?"~"Zaiste, dotąd, o tyle, o ile~Swobodne na
66 XV | Zaiste, dotąd, o tyle, o ile~Swobodne na to pozwoliły
67 XV(9) | którą tu przytacza Pulcher o zburczeniu kapłana, aby
68 XV(9) | Aleksandrowi: jako proroctwo o Książęciu greckim perskie
69 XV | pism iglica,~Lecz twój, o Mistrzu, głos i co się zeń
70 XV | Że podnieść mogła ich, o ile w grobie~Umiała własnym
71 XV | ważył~Jawnie - zaś jawniej o odejściu marzył.~ ~
72 XVI | posłannik ów z miasta,~Lecz - o dziw! - był to Barchob -
73 XVI | razy jeszcze~Magowe słowa o nim pomnił wieszcze,~Co
74 XVII | bóg - to jego nuta,~Pokąd o bogach mowa - lecz co pewna,~
75 XVIII(1)| jeszcze w Pompei widzieć, o ile najuboższe nawet mieszkania
76 XVIII | ceny wart on i nazwiska?~§4~O Magu - że jest milczący,
77 XVIII | filozofii wpływ wątpiący może~O samej bajce olimpijskich
78 XIX | mieście krążyła wiadomość~O niepokojach w prowincji,
79 XIX | poznał wewnątrz żywych,~A o okopach myśląc i przedmurzach,~
80 XIX | Przy tym - nadeszła i wieść o rozruchach -~Te Adrian ważył
81 XIX | baśnie są - także i cudy,~O Abrahamie mówią, iż ten
82 XIX | dalej, i to bez-treściwie,~O wykonaniu Chrystusa co bają,~
83 XIX(4) | wszechgałęziach wiedzy i życia o przodkowanie się dobijał,
84 XIX | ciche zatrzymując kroki - -~O myśli ludzka! - ty, co przeczysz
85 XX | rodzimych wyrwały,~Te, co dziś o nich prawi ledwo powieść -~
86 XX | cale nie troszcząc się o to –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
87 XXIII | zgotowan umyślnie -~Pij - i o Zofii mów! - to cię uzdrowi."~-
88 XXIII | nastroiwszy nowy,~Pytał o źródła zamorskiej powieści:~
89 XXIV | jedni, drudzy poza sobą -~O wszczętej inni dyskutując
90 XXIV | ażeby te wiedziała rzeczy,~O których mniemał, że wiedzieć
91 XXIV | Wtedy - o! wtedy ona by widziała~Wszystko,
92 XXIV(2) | i żywotów współczesnych, o ile są tradycjonalnymi,
93 XXIV(2) | nauczyaby z tych słów pojął, o ile i jako filologiczne
94 XXIV | kotwicę~Zgiętego rzucił o ziemię.~"Prze-bogi!! -~Tłum
95 XXV | fontannę upadł, prysnął o marmury~I tęczę wywiódł
96 XXV | odgadłbyś fasces i topom?~- O! ty, co, zamiast głupiej
97 XXVI(1) | Ta moralna uwaga o gniewie nie jest wcale obca
98 XXVII | dość, nie dość rozmyślni o cudzie.~ ~Zofia kończyła
99 XXVII | innej należeć osobie -~I nic o lekach nie mówił od Maga.~
100 XXVII | mając rozdarte,~I jeszcze o drachm założą się parę,~
|