Part
1 I | kamienie i cegły.~Od Puteoli, po appijskim bruku,~Epirski
2 II | jakiegoś wracają igrzyska,~Po wzgórzach warty obchodzą
3 VI | zawsze, by serce górala~Po brukach miasta pierwej się
4 VI | Pani się przeszła swobodnie po sali,~Lecz gdybyś pierwej
5 VI | nią przeżył na ustroni.~Po chwili Zofia przepatrzyła
6 VI | jak cierń, lub pąk kwiatu.~Po chwili jeszcze z tej drugiej
7 VI | cicha bynajmniej natrętną.~Po tym przechodnim dysonansie
8 VII | kadzielnice:~Poważni, czasem po oczy zakryci,~Wyzierający
9 VII | Gladiator rzecze - nie ma po co chodzić.~Nędzne to -
10 VII | może -~Pozwólcie!" - mówił po trzecie mąż mały,~Z wielkimi
11 VII | Maga?" -~Gramatyk znowu. - Po chwili milczenia~Towarzysz
12 VIII | Gdy nogi twoje suną jak po tacy,~Z gładkim klejnotów
13 VIII | dosłowny -~A poznasz Zofii dom po tym obrazku.~Tam Artemidor
14 VIII | nich czytania krepa,~Co po mozolnej pracy chwilę mroczy,~
15 VIII | kończyła jakoby czytanie;~Po chwili wszakże rzekła: "
16 VIII | swywolna,~I Egipcjance, po cichu wchodzącej,~Wskazała
17 IX | zsiadł, już przedtem nieco~Po obu stronach perystylu stały~
18 IX | Tam - poczet pieszy, po stopniach rosnący,~Wkraczał,
19 IX | która lud do buntu budzi.~ ~Po krzykach: "W prawo! w lewo!" -
20 IX | W prawo! w lewo!" - i po owym~To tu, to owdzie ciąganiu
21 IX | Gramatyk nie sam stał, po jednej strome~Kupca fig,
22 IX | Osobę widząc, widzisz ją po oczy~I mógłbyś deptać, nie
23 IX | bojowym -~Aż poszła cisza po rzeszy szeroko,~Jak po jeziorze
24 IX | cisza po rzeszy szeroko,~Jak po jeziorze nagła wiatru zmiana;~
25 IX | Wołając: "Chleba! - hej - po trzykroć płacę!" -~Co rzekłszy,
26 X(1) | Przez łuk tryumfalny Tytusa, po zburzeniu Jerozolimy zbudowany.
27 XI | Obejmowały - a światło, złamane~Po dwakroć, biło prosto na
28 XI | Wyczerpniętymi słowy naznaczona -~Po czym w dwie strony obracali
29 XI | przyszłam, jakby czując, po co" -~Odrzekła Zofia -~ ~"
30 XII | ład pomięszał cały,~Aż po stopniowym myłki sprostowaniu~
31 XIII | powstać, ale woli nie ma.~Po chwili w stronę gościa wzruszył
32 XIII | Mówił - gość rzecze po niejakiej chwili -~Że bogi
33 XIII | trzeba cenić, gdy dziecię, po wzorze~Pisząc, dokłada i
34 XIII | wszystkie dośrodkując w czynie,~Po lada fraszce przypomnieć
35 XIII | I echa, tętno liczące po tętnie,~Tępe jak kropel
36 XIII | Tępe jak kropel rzucanych po ścianie~Spadki, lub suchej
37 XIII | sile,~Wzruszającego raz po raz ramiona,~Tam i na powrót
38 XV | szklannych,~Wyschłych, zielonych po kroplach, co zgniły -"~"
39 XV | gwiazdy~Porozrzucane są po tej tkaninie.~Krótka to
40 XV | Napełnić czary kazała. - Po chwili~Chłopcy dwaj z lirą
41 XV(9) | moich powiedzie mi się." Po słowach tych szedł Aleksander
42 XV | Po chwili czoło wzniosła okazale,~
43 XV | myślą w list i za zasłonę.~ ~Po chwili wszakże dawny spokój
44 XVI | lub wzdychał głęboko.~Mag po fenicku mówił do Barchoba,~
45 XVI | Gdy nagle po płaskich kamieniach~Podwórza
46 XVI | treść lub padła."~Tu - już po rzymsku - mówić począł głośniej:~"
47 XVI | podróżnym wychodził tłomokiem.~A po północy było już na niebie,~
48 XVI | trud - kotwicą;~Powrót po latach trzech nauk Jazona,~
49 XVII | włosów wstrząs! kędziory,~Po sobie pojrzał i z rękawów
50 XVII | będzie potem? - rozesłał po mieście~Ludzi: z tych każdy
51 XVII | Głos, jakbyś dłutem śliznął po kamieniu~Greckim, kryształy
52 XVIII | zwierciadło,~Też same poznać dając po ramionach~Osoby, których
53 XVIII | strumień,~Płynący równo po zieleni sumień -~Wyszła - -
54 XIX(4) | immolacja Antinousa zaraz po podróżach w Syrii i Palestynie
55 XX | siebie poczuł, nieprzytomny~Po świecie idąc, co, choć ślepa
56 XX | radości one~Nie znane już są po dawnym imieniu,~Zaniewiedziane
57 XX(2) | W Efezie po wygnaniu jednego obywatela
58 XX | będąc biedni,~Innych raz po raz na plac wyciągano,~Wieńczono,
59 XX | znaczył -~Cichoście4 tylko po zgonów odstępach~Raz wraz
60 XXI | Wieści, co pierwej krążyły po Rzymie~W sposób nie dosyć
61 XXIII | piórem pawim pociągnął po stole.~Elektra smutek skłamała
62 XXIII | była chwila milczenia - po onej~Pomponius, wina wychyliwszy
63 XXIII | zdrowie,~Ściągnąłbym rękę po stopień ojcowy,~Zawdziawszy
64 XXIII | złotem."~Mówiąc to, macał się po wierzchu głowy,~Jako gdy
65 XXIII | Brudnych, gdy taczki wodzą po kolei,~Po drugiej Tybru
66 XXIII | gdy taczki wodzą po kolei,~Po drugiej Tybru głębokiego
67 XXIII | Florus z Pulchrem milczeli -~Po chwili~Drugi rzeki: "Mag
68 XXIV | Dotykające, lubo niedotkliwe,~Po bólach tylko otrzymanych
69 XXIV(1) | Arystokracja - ares, aristos, po łacinie praestantissimus,
70 XXIV | niej wydeptanym śladem,~Po którym nawet i nieme kamienie~
71 XXIV | stryczkami w ręku sunęli po kwiatach,~Po koszach, w
72 XXIV | ręku sunęli po kwiatach,~Po koszach, w błoto ległych
73 XXIV | ułożył w ścianę.~Trup się po bruku przeciągnął płaszczyźnie,~
74 XXIV | grzmotów" -~"Tak jest" - po chwili dodał. Grecy z tłumu~
75 XXIV | promu~Nierównym chodem, po nadbrzeżnym piasku,~Przy
76 XXIV(5) | Linie w wojsku równały się po goleniach.~
77 XXV | dziecię.~ ~Przechadzkę swoją po izbie, niechcącą,~Prowadził
78 XXV | szedł, że w Rzymie świeży,~Po samej łyżce z cytymskiego
79 XXV | tyle wiedzie za się Gwiazda~Po drogach tkanych w gałązki
80 XXV | lewicą -~Z obiema zaraz po modlitwie wszczyna~Pieśń -
81 XXV | siadł - było milczenie.~ ~Po chwili weszło pacholę służebne,~
82 XXV(6) | Po przywróceniu czci kościołowi
83 XXV(6) | dni światłości w trzy lata po profanacji, jak zapowiedziane
84 XXV(8) | Po wiele razy tak chrześcijan
85 XXV | światu -~Dnia dziesiątego po listów złożeniu~Dyktator,
86 XXV | Trupich-Głów Górze" -~I padł, po piaskiem zasłanym marmurze~
87 XXVI | wyznaniem:~List twój i kwiaty - po drodze ich wiele~Zakupić
88 XXVII | komu - owoc skutków! –~ ~Po chwili, puste rzucając naczynie,~
89 XXVII(2) | obszar środkowej Europy. - Po ukrzyżowaniu Pańskim Herod,
90 XXVIII | Gdy wiatr jesienny, idąc po Kampanii,~Skrzydłami swymi
91 XXVIII | wzgórzu pali,~Dawał się po swej poznać wykwintności,~
92 XXVIII(1)| jezdnych - ten wyraz znaczy tu po rzymsku jezdnych, to jest:
|