Part
1 Dozk | rozłamanej klatce, przesuwa, tak iż, mszy świętej idąc słuchać,
2 I | dostrzec można było,~W sposób, iż profil z greckich miał medali,~
3 III | wychyliwszy czoło,~Rzekłbyś, iż chyłkiem pogląda wokoło.~
4 III | obsuwał w strony,~W sposób, iż z tyłu widząc go o zmroku,~
5 V | dokładnie.~Pewna jest wszakże, iż ci bliżsi, właśnie~Im więcej
6 V | miał do siebie Mędrzec, tak iż w domu~Stawał się prawie
7 V | skąpy? czy lękliwy?~Kończył, iż jak się skłamał, tak był
8 VI | się rozświecą! -~Zda się, iż równie znachodzi je sztuka,~
9 VI | kroku~Zdążał mu, przeto iż dłuższy był w stanie,~Szli
10 VII | zastęp znaczących koronny,~Iż skoro kurzu dwie spadały
11 VII | kupiec fig zawoła. -~Wiem, iż powlekli tego apostoła -"~"
12 VIII | wieńce na się kładą,~W sposób iż, stojąc w takowej teracy,~
13 IX | rozumu,~Stało się wreszcie, iż masa ta cała,~Od wierzchu
14 IX | radości1,~Lecz wyznał głośno, iż gorszyć to może~Chrześcijan
15 IX | mody lub policji -~W sposób iż człowiek kłamiący tam będzie~
16 IX | łabędzie;~Dlatego właśnie, iż możność zachował~Zbłądzić -
17 IX(1) | ważniejszych dla prawdy, iż te iluminacje zamieniały
18 IX(1) | bogi! Z tego zaś względu, iż męczeństwo w całej swojej
19 IX(1) | powiedziane jest albowiem, iż Faryzeusz, kusząc Chrystusa
20 X | Lub wznieść, mniemałbyś, iż ma błogosławić,~I że - udając
21 XI | nowy nie wysnował?~Tak - iż koryncki Mistrz, bez omówienia~
22 XII | czytanie? -~ ~W sposób, iż przedmiot, jednym odniechceniem~
23 XII | myślą powracało -~Tak - iż dwie z jednej idą stąd choroby:~
24 XII | Wyobrażam sowę,~Zwłaszcza iż słońce właśnie że zapada;~
25 XII | powieści~O Chrześcijanach, iż są plagą domu,~Który ich
26 XIV | bawił,~Lecz znane było, iż w Villi-Pomponii~Ogrodowemu
27 XIV | liczył w sposób małogodny,~Iż stąd dwa razy tyle będzie
28 XIV | znajdowało spadki~Takie - iż, najmniej nie dodając ego,~
29 XV | darzy, przyjąć od niej,~Mimo iż bluszcz mi skroni nie ochładza -"~"
30 XV | Rzecz coraz rzadsza, tak iż wkrótce, kto wie?~Może nie
31 XV | zamglony, i ginie,~Zwłaszcza iż muchy złote albo gwiazdy~
32 XV | przyjaciół i panię -~Tak iż, by zamiar ten objawić,
33 XV | warunek sine qua non stoi,~Iż z czasem portyk7 stworzę
34 XV | pozwoliły chwile,~Mniemam, iż wszystkie próżno nudzą tory,~
35 XV | żydowscy kapłani~Czynią, iż najmniej mąż ów ich nie
36 XV | pory,~Wzięte tak czasem, iż cel się zaciera,~Bo wzór
37 XV(9) | będący, poszeptywali sobie, iż Aleksander ogniem i mieczem
38 XV(9) | snu mego, wątpić nie mogę, iż wojnę tę wedle widoków Bożych
39 XV | z zwycięską koroną -~Tak iż pomiędzy goście cisza wiała,~
40 XVI | samym człowiekiem~Tak - iż domowy Barchob uczuł drżenie,~
41 XVI | mając i twarz jednakową,~Tak iż z daleka przybysz zatrzymany~
42 XVII | rozruch w pracowni był taki,~Iż mało baczył kto, gdzie posąg
43 XVIII | upiory~Fantazji - w sposób: iż zaledwo trzcinę~Postrzegłeś,
44 XIX | łowy się zanosi,~Przeto, iż dawno cesarska prawica~Oszczepem
45 XIX | swobodne:~Nie takie wzroku, iż szukał kryć wolę,~Drażliwość
46 XIX | mędrca przyoblekać,~Także, iż lubił zgłębiać i nie czekać -~
47 XIX | nienawidząc krzywych,~Przeto iż dłuższe, a ceniąc je bardzo,~
48 XIX | wczoraj wiedzieć dał mi nocą,~Iż niespodzianą złożon jest
49 XIX | cudy,~O Abrahamie mówią, iż ten syna~Miał ofiarować. -
50 XIX(5) | Stało się z czasem, iż na miejscu świątyni Jeruzalemskiej
51 XIX(5) | acz mimowolne świadectwo, iż sprawa Pańska, wszystkie
52 XIX(7) | Wiadomo, iż Krzysztof Kolumb, kiedy
53 XIX(7) | przerażenie było takie, iż załoga na śmierć się gotowała,
54 XX | południowej~Łagodzi zmysły - iż pamięć ukraca,~W obecność
55 XX | takiej niewoli doczekał,~Iż chwili nie ma - by pomyśleć: "
56 XX | prostodiwszej, w doskonalszej nucie,~Iż je ból z czasem wytworniej
57 XX | czasem człek do tyła dziki,~Iż nogą depcze zbłoconą te
58 XX | Zwłaszcza iż żywot, tak ze wszech miar
59 XX(5) | jaki był u starożytnych, iż krzykacze płatni u wejścia
60 XXII | rzekła: "Stało się wybornie,~Iż gość odeszedł, bo jestem
61 XXIII | mówić? - nie wiedzieli,~Iż, osmuciwszy się zawczesnym
62 XXIII | cele,~Lub dramy miłość, iż w ową się wprawiał. 3~Elektra
63 XXIII(2)| płaskorzeźbach spotyka się, iż kobiety greckie, przy łożach
64 XXIII | widno było mu z tym raźniej,~Iż czuł, że zazdrość tej aktorki
65 XXIII | usta jej znikały~W drżeniu, iż rychłe czyniła pytania,~
66 XXIII | Przynoszę wszakże wieść, iż niepokoje~W Judei wymiar
67 XXIII(3)| ku ramieniowi, z powodu iż Aleksander~
68 XXIV | wojnie,~Obecną, rzekłbyś, iż wzgardzili dobą~I odpoczęli
69 XXIV | Ten, obojętność, mniemał, iż mu przeczy,~Więc wieść podwajał,
70 XXIV | brzmienie powierza kamieniom,~Iż serc nie mają - a ludziom
71 XXIV | mają - a ludziom się chowa,~Iż mają - mogą mieć? - które
72 XXIV | Poniewieraną wrażliwość młodziana,~Iż ściągnął k'niemu leniwą
73 XXIV | wołać-morderstwo Kapłana!" -~Zwłaszcza iż wołu właśnie złote rogi~
74 XXV | Tak już był przywykł ufać, iż nie inny~Kto ? jeno Barchob
75 XXV | pierwej na toż miejsce rzuca,~Iż jest przeklęta krew - krew
76 XXV | pominione~Okolic wdzięki - iż bliskie są końca! –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
77 XXV | tym ma utrzymania rzeczy,~Iż sam nie wątpi i nic mu nie
78 XXV | głównej głosi i stanowi:~Iż, skoro posły żydowskie przybędą,~
79 XXVII | doraźne dało porównanie,~Iż nie mniej gorzkie, a przyjął -
80 XXVII(2)| Magdalena zostawują wspomnienia, iż w dzisiejszej Francji przebywali;
81 XXVII(2)| Marsylii", co znaczyło, iż wygnany jest albo źle uważany.~
82 XXVIII | chyląc się na grzywę,~Przeto iż cugle legły, a koń skrami~
|