Part
1 Dozk | do tego kościoła, który za Kapitolem tyle razy przy
2 Dozk | mojej przypowieści, inne za niebyłe uważając. Cywilizacja
3 II | całym dni i godzin tokiem -~Za Awentynem słońce czerwieniało.~
4 III | wychowana,~Gdyby to było nie za Adryjana,~Kiedy już Sybill
5 III | Starzec krok zwrócił za odpowiedź całą~I weszli
6 III | Czasem słów kilka posłyszysz za sienią,~Czasem leniwy krok
7 IV | niepewnym, jak ślepi.~Niewiasta, za nim patrząc z korytarza,~
8 V | I oddał służbie stojącej za drzwiami.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
9 V | jakby mówiąc: "Cóż mi dajesz za nie?~Uderz choć czołem i
10 VI | zgubionej.~Nareszcie wstała - za nią płaszcz szkarłatny~Powlókł
11 VI | Szkoda zachodu! -~Mówiąc - za długa rzecz: rozboli głowa -"~
12 VI | Padłe, jak niegdyś Korynt za Mumiusa? -~Stój! -~ ~W rymie
13 VI | Dosyć" - służąca znikła za kotarą -~Pani się przeszła
14 VI | Odkąd się człowiek pocznie za nie wstydzić."~Tak bo bezładnie
15 VI | służbą jej stojąc ukradkiem za bramą.~ ~
16 VII | kto zboczyć nie raczy."~- Za tym przestanek - jedna kurzu
17 VII | cyrku drgające,~I lśniły one za rózeg snopami~- Rózeg, co
18 VII | z dóbr, praw i wolności~Za to - jak działo się innego
19 VIII | Wskazała znakiem, co ma ponieść za nią -~Gdy Mędrzec czekał,
20 VIII | wyszedł z swą panią.~Poszli - za nimi wonie olejkowe~I szat
21 IX | To rzekł i upadł, a za nim i owi,~Co mu świadczyli,
22 IX | twą odsłania -~Mów!"~ ~"Za człowiekiem, szpiegiem,
23 IX | lecz pozierał~Na dwóch, co za nim stali, jak na ślady.~-
24 IX(1)| Za panowania Adriana męczeństwa
25 X | w tył -~"Czy nie będzie~Za późno Mistrza odwiedzić
26 X | w estetyce był już, jak za wiele~Wieków Galowie w błotach
27 XI | ścieżką przekreślony.~ ~Za tej zaś ścieżki końcem,
28 XI | rozdzielało,~Zbliżoną napaść za jedno brał ciało.~ ~Schodząc
29 XI | autora,~Kiedy się czyta - cóż za rzecz przedziwna~Czytanie! -
30 XI | żałość wyrażając skromnie;~Za nią tuż - lektor, głos mający
31 XI | słowa te: "Osoba ciemna,~Za nią jej lektor z rękopismem -
32 XIII | dumny,~Lecz cierp - ulecisz za mną na błękity.~Tyś mistrzem
33 XIII | odepchnął daleko,~Idąc - za coraz nowym ideałem~Coraz
34 XIII | Ilekroć brałeś rzecz ich za powieści,~Lub zmianą ruchu
35 XIII | nieszczęśliwy czciciel Apollona~Za liche wiersze mści się nad
36 XIV | Przez senatorskie krzesła. - Za Trajana~Z Pliniuszem Młodszym
37 XIV | nawet, że senator siwy,~Za Pulchrem widząc rzesze i
38 XIV | Florus, Longinem nazwany,~Za Pomponiusem jak den uwiązany~
39 XV | zapomina,~Może jej służyć to za szczeble nowe,~Jak te elegie
40 XV(6)| liczbę sto i używało się za klamrę u ciżmów arystokratycznych.~
41 XV | Mistrz rzekł: "Tenże samy,~Za przykład wzięty, Aleksander
42 XV | niepodobną~Do siebie samej, gdy za nią te tony~Rzuconej liry
43 XV | Sięgając myślą w list i za zasłonę.~ ~Po chwili wszakże
44 XVI | Wtedy -"~Tu porwał Barchoba za ramię,~Ale mu w czoło wzierał
45 XVI | płaszczem od ludzi zasłania.~- Za trzy wigilie masz się ku
46 XVI | Przez księżyc obłok sunął za obłokiem.~Coraz to wietrzniej
47 XVII | jak schodzi żyć w czasie -~Za nimi dwoma z cieniu wyzierały~
48 XVII | drewna -~Dalej - że pono za cel nie brał owej~Natury -
49 XVIII | dzieci~I niewiast złożon, za typy nam daje~Maga, Luciusa,
50 XIX | zamku, i co zeń wywiało za ścianę,~Przypisywali wschodnim
51 XIX | złotych kończą;~Gdy Artemidor za znakiem mu danym~Siadał
52 XX | nieznaną~Myśl, wrażeniami za dnia pomiataną,~Lub daje
53 XX | pisząc spiesznie, lub za młodu.~Chwilę więc myśląc: "
54 XX | Dziś już nie chadza się tak za obiema~Razem - ni pragnie
55 XX | odnawiać wspomnienie,~Pieśń za śpiewaczki przyjmując sumienie,~
56 XX | przyjmując sumienie,~Lirę za postać - i z tej dwoistości~
57 XXII | pośpiechem,~Gdy pani uchem szła za pieśni echem.~ ~
58 XXIII | wojnę przegrał, przychodząc za późno!"~"Owszem, tryumfuj
59 XXIII | ogólnego głosu sens wykryty,~Za ster i stylu nam iglicę
60 XXIII | znam! - będę sobie mieć za plagę,~Jeśli mi tego me
61 XXIV | Rzec jej: "Uczucie dałaś za mamonę~I mniemasz, że d
62 XXIV | Ta zawołała: "Quidam?" - za człowiekiem,~Który szedł,
63 XXIV | zrobił w tłumie - tak że oba,~Za tłumem, w jedną stronę się
64 XXIV | A szept ów służył jemu za nasienie,~Gdy mąż-libertyn4,
65 XXIV(4)| niewolnika i niewolnicy urodzony; za Tybrem było ich przedmieście.~
66 XXV | wolno swego uchylić sumienia~Za cyrk, gdzie jeszcze walk
67 XXV | śmiele,~Dwa razy tyle wiedzie za się Gwiazda~Po drogach tkanych
68 XXV | numidzkie dwa konie.~Trzydziestu za to wraz na placu kładzie~
69 XXV | Albo wątpliwość stracić ma za zgonem -~I chociaż szczera
70 XXV | bowiem swego Mag Barchoebasa~Za czekanego uważał Mesjasa,~
71 XXV | słońca~Podziwiasz nieraz za dnia pominione~Okolic wdzięki -
72 XXVI | śmiechem~Wybiegła - niby stając za zasłoną,~Pobrzmiewającą
73 XXVII | siadł i, jak w koronie~Król, za majestat swój mając wygnanie,~
74 XXVIII | Gęstymi płaszcza fałdami, za ścianą~Appijskiej bramy,
75 XXVIII | wstrętne filozofii,~Hippice za cóż ma uwłaczać w losie?" -~"
76 XXVIII | Kiedy je skręci wiatr, i za rumakiem~Pulchra coś wołać
|